Feria Quinta infra Hebdomadam I in Quadragesima ~ III. classis


Ad Vesperas    03-14-2019

Incipit
V. Deus in adjutórium meum inténde.
R. Dómine, ad adjuvándum me festína.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Laus tibi, Dómine, Rex ætérnæ glóriæ.
Początek
V. Boże, wejrzyj ku wspomożeniu memu.
R. Panie, pośpiesz ku ratunkowi memu.
V. Chwała Ojcu i Synowi, * i Duchowi Świętemu.
R. Jak była na początku, teraz i zawsze, * i na wieki wieków. Amen.
Chwała Tobie Panie, Królu wiecznej chwały.
Psalmi {Psalmi et antiphonæ ex Psalterio secundum diem}
Ant. Dómine, * probásti me, et cognovísti me.
Psalmus 138(1-10) [1]
138:1 Dómine, probásti me, et cognovísti me: * tu cognovísti sessiónem meam, et resurrectiónem meam.
138:3 Intellexísti cogitatiónes meas de longe: * sémitam meam, et funículum meum investigásti.
138:4 Et omnes vias meas prævidísti: * quia non est sermo in lingua mea.
138:5 Ecce, Dómine, tu cognovísti ómnia novíssima, et antíqua: * tu formásti me, et posuísti super me manum tuam.
138:6 Mirábilis facta est sciéntia tua ex me: * confortáta est, et non pótero ad eam.
138:7 Quo ibo a spíritu tuo? * et quo a fácie tua fúgiam?
138:8 Si ascéndero in cælum, tu illic es: * si descéndero in inférnum, ades.
138:9 Si súmpsero pennas meas dilúculo, * et habitávero in extrémis maris:
138:10 Étenim illuc manus tua dedúcet me: * et tenébit me déxtera tua.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Psalmy {Psalmy i antyfony z Psałterza według dnia}
Ant. Panie, * doświadczyłeś mię, i doznałeś mię.
Psalm 138(1-10) [1]
138:1 Panie, doświadczyłeś mię, i doznałeś mię: * tyś doznał siedzenia mego i wstawania mego.
138:3 Wyrozumiałeś myśli moje z daleka: * wyśladowałeś ścieżkę moję i sznur mój.
138:4 I przewidziałeś wszystkie drogi moje: * bo niemasz mowy w języku moim.
138:5 Oto, Panie, tyś poznał wszystkie rzeczy najpośledniejsze, i dawne: * tyś mię utworzył, i położyłeś na mnie rękę swoję.
138:6 Dziwną się stała znamioność twoja z strony mnie: * zmocniła się, i nie będę mógł do niéj.
138:7 Dokąd pójdę od ducha twego? * a kędy uciekę od oblicza twego?
138:8 Jeźli wstąpię do nieba, tameś ty jest: * jeźli zstąpię do piekła, tameś jest.
138:9 Jeźli wezmę skrzydła moje rano, * a będę mieszkał na końcu morza:
138:10 I tam mię doprowadzi ręka twoja: * i trzymać mię będzie prawica twoja.
V. Chwała Ojcu i Synowi, * i Duchowi Świętemu.
R. Jak była na początku, teraz i zawsze, * i na wieki wieków. Amen.

Psalmus 138(11-24) [2]
138:11 Et dixi: Fórsitan ténebræ conculcábunt me: * et nox illuminátio mea in delíciis meis.
138:12 Quia ténebræ non obscurabúntur a te, et nox sicut dies illuminábitur: * sicut ténebræ ejus, ita et lumen ejus.
138:13 Quia tu possedísti renes meos: * suscepísti me de útero matris meæ.
138:14 Confitébor tibi quia terribíliter magnificátus es: * mirabília ópera tua, et ánima mea cognóscit nimis.
138:15 Non est occultátum os meum a te, quod fecísti in occúlto: * et substántia mea in inferióribus terræ.
138:16 Imperféctum meum vidérunt óculi tui, et in libro tuo omnes scribéntur: * dies formabúntur, et nemo in eis.
138:17 Mihi autem nimis honorificáti sunt amíci tui, Deus: * nimis confortátus est principátus eórum.
138:18 Dinumerábo eos, et super arénam multiplicabúntur: * exsurréxi, et adhuc sum tecum.
138:19 Si occíderis, Deus, peccatóres: * viri sánguinum, declináte a me:
138:20 Quia dícitis in cogitatióne: * Accípient in vanitáte civitátes tuas.
138:21 Nonne qui odérunt te, Dómine, óderam? * et super inimícos tuos tabescébam?
138:22 Perfécto ódio óderam illos: * et inimíci facti sunt mihi.
138:23 Proba me, Deus, et scito cor meum: * intérroga me, et cognósce sémitas meas.
138:24 Et vide, si via iniquitátis in me est: * et deduc me in via ætérna.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Dómine, probásti me, et cognovísti me.
Psalm 138(11-24) [2]
138:11 I rzekłem: Owa podobno ciemności zakryją mię: * i noc oświecenie moje, w rozkoszach moich;
138:12 Albowiem ciemność nie zaciemnia tobie, a noc jako dzień będzie oświecona: * jako ciemność jéj, tak i światłość jego.
138:13 Albowiem tyś posiadł nerki moje: * przyjąłeś mię z żywota matki mojéj.
138:14 Wyznawać ci będę, iżeś się straszliwie uwielbił: * dziwne sprawy twoje, a dusza moja zna bardzo.
138:15 Nie zataiła się żadna kość moja przed tobą, którąś uczynił w skrytości: * i istność moja w niskościach ziemie.
138:16 Niedoskonałość moję widziały oczy twoje, i w księgach twoich wszystkie będą napisane: * dni będą kształtowane, a żaden z nich.
138:17 A u mnie w wielkiéj uczciwości są, Boże, przyjaciele twoi: * bardzo się zmocniło ich panowanie.
138:18 Będę je liczył, i rozmnożą się nad piasek: * powstałem, a jeszczem jest z tobą.
138:19 Jeźli, Boże, pobijesz grzeszniki: * mężowie krwawi odstąpcie odemnie:
138:20 Bo mówicie w myśli: * Wezmą próżno miasta twoje.
138:21 Izalim nie miał w nienawiści tych, którzy cię nienawidzą, Panie? * i nieschnąłem nad nieprzyjacioły twymi?
138:22 Doskonałą nienawiścią nienawidziałem ich: * i stali mi się nieprzyjacioły.
138:23 Doświadcz mię, Boże, a znaj serce moje: * próbuj mię, a poznaj ścieżki moje.
138:24 A obacz, jeźli droga nieprawości we mnie jest: * i prowadź mię drogą wiekuistą.
V. Chwała Ojcu i Synowi, * i Duchowi Świętemu.
R. Jak była na początku, teraz i zawsze, * i na wieki wieków. Amen.

Ant. Panie, doświadczyłeś mię, i doznałeś mię.
Ant. A viro iníquo * líbera me, Dómine.
Psalmus 139 [3]
139:2 Éripe me, Dómine, ab hómine malo: * a viro iníquo éripe me.
139:3 Qui cogitavérunt iniquitátes in corde: * tota die constituébant prǽlia.
139:4 Acuérunt linguas suas sicut serpéntis: * venénum áspidum sub lábiis eórum.
139:5 Custódi me, Dómine, de manu peccatóris: * et ab homínibus iníquis éripe me.
139:5 Qui cogitavérunt supplantáre gressus meos: * abscondérunt supérbi láqueum mihi:
139:6 Et funes extendérunt in láqueum: * juxta iter scándalum posuérunt mihi.
139:7 Dixi Dómino: Deus meus es tu: * exáudi, Dómine, vocem deprecatiónis meæ.
139:8 Dómine, Dómine, virtus salútis meæ: * obumbrásti super caput meum in die belli.
139:9 Ne tradas me, Dómine, a desidério meo peccatóri: * cogitavérunt contra me, ne derelínquas me, ne forte exalténtur.
139:10 Caput circúitus eórum: * labor labiórum ipsórum opériet eos.
139:11 Cadent super eos carbónes, in ignem deícies eos: * in misériis non subsístent.
139:12 Vir linguósus non dirigétur in terra: * virum injústum mala cápient in intéritu.
139:13 Cognóvi quia fáciet Dóminus judícium ínopis: * et vindíctam páuperum.
139:14 Verúmtamen justi confitebúntur nómini tuo: * et habitábunt recti cum vultu tuo.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. A viro iníquo líbera me, Dómine.
Ant. Od męża * złośliwego wybaw mię, Panie.
Psalm 139 [3]
139:2 Wyrwij mię, Panie, od człowieka złego: * od męża złośliwego wyrwij mię.
139:3 Którzy myślili nieprawości w sercu: * cały dzień stawiali bitwy.
139:4 Zaostrzyli języki swe jako wężowie: * jad źmijowy pod ich wargami.
139:5 Zachowaj mię, Panie, od ręki grzesznika: * a od ludzi niesprawiedliwych wyrwij mię.
139:5 Którzy myślili wywrócić kroki moje: * zakryli pyszni sidła na mię:
139:6 I powrozy rozciągnęli na sidło: * zastawili mi przy ścieżce obrazę.
139:7 Rzekłem Panu: Tyś jest Bóg mój: * wysłuchaj, Panie, głos prośby mojéj.
139:8 Panie, Panie mocy zbawienia mego: * zasłoniłeś głowę moję w dzień wojny.
139:9 Nie podaj mię, Panie, nad wolą moję grzesznikowi: * myślili przeciwko mnie: nie opuszczaj mię, by się snadź nie podnieśli.
139:10 Głowa oblężenia ich: * i praca warg ich okryje je.
139:11 Będą na nie padać węgle, wrzucisz je w ogień: * w nędzach nie wytrwają.
139:12 Człowiek języczny nie będzie poszczęścion na ziemi: * człowieka niesprawiedliwego złości ułowią na zatracenie.
139:13 Poznałem, że Pan uczyni sprawiedliwość ubogiemu: * i pomstę nędznemu.
139:14 Ale sprawiedliwi będą wyznawać imieniowi twemu: * a prawi będą mieszkać z obliczem twojem.
V. Chwała Ojcu i Synowi, * i Duchowi Świętemu.
R. Jak była na początku, teraz i zawsze, * i na wieki wieków. Amen.

Ant. Od męża złośliwego wybaw mię, Panie.
Ant. Dómine, * clamávi ad te, exáudi me.
Psalmus 140 [4]
140:1 Dómine, clamávi ad te, exáudi me: * inténde voci meæ, cum clamávero ad te.
140:2 Dirigátur orátio mea sicut incénsum in conspéctu tuo: * elevátio mánuum meárum sacrifícium vespertínum.
140:3 Pone, Dómine, custódiam ori meo: * et óstium circumstántiæ lábiis meis.
140:4 Non declínes cor meum in verba malítiæ, * ad excusándas excusatiónes in peccátis.
140:4 Cum homínibus operántibus iniquitátem: * et non communicábo cum eléctis eórum.
140:5 Corrípiet me justus in misericórdia, et increpábit me: * óleum autem peccatóris non impínguet caput meum.
140:6 Quóniam adhuc et orátio mea in beneplácitis eórum: * absórpti sunt juncti petræ júdices eórum.
140:7 Áudient verba mea quóniam potuérunt: * sicut crassitúdo terræ erúpta est super terram.
140:8 Dissipáta sunt ossa nostra secus inférnum: * quia ad te, Dómine, Dómine, óculi mei: in te sperávi, non áuferas ánimam meam.
140:9 Custódi me a láqueo, quem statuérunt mihi: * et a scándalis operántium iniquitátem.
140:10 Cadent in retiáculo ejus peccatóres: * singuláriter sum ego donec tránseam.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Dómine, clamávi ad te, exáudi me.
Ant. Panie, * wołałem do ciebie, wysłuchaj mię.
Psalm 140 [4]
140:1 Panie, wołałem do ciebie, wysłuchaj mię: * posłuchaj głosu mego, gdy wołać będę k tobie.
140:2 Niech idzie modlitwa moja, jako kadzenie przed obliczność twoję: * a podnoszenie rąk moich, ofiara wieczorna.
140:3 Postaw, Panie, straż ustom moim: * a drzwi osadzone wargom moim.
140:4 Nie nachylaj serca mego ku słowom złośliwym, * ku wymawianiu wymówek w grzechach.
140:4 Z ludźmi brojącymi nieprawość: * a nie będę spółkował z wybornymi ich.
140:5 Będzie mię karał sprawiedliwy miłosiernie, i będzie mię strofował: * lecz olejek złośnika niechaj nie tłuści głowy mojéj.
140:6 Bo jeszcze i modlitwa moja w upodobaniu ich. * Zginęli przy kamieniu sędziowie ich.
140:7 Usłyszą słowa moje, iż przemogły: * jako skiba roli wyrwana jest na ziemię.
140:8 Rozsypane są kości nasze podle piekła. * Bo ku tobie, Panie, Panie! oczy moje: w tobiem nadzieję miał, nie odejmuj duszy mojéj!
140:9 Strzeż mię od sidła, które na mię zastawili, * i od obrazy tych, którzy broją złości.
140:10 Wpadną w siatkę jego złośnicy: * osobnom ja, aż przeminę.
V. Chwała Ojcu i Synowi, * i Duchowi Świętemu.
R. Jak była na początku, teraz i zawsze, * i na wieki wieków. Amen.

Ant. Panie, wołałem do ciebie, wysłuchaj mię.
Capitulum Responsorium Hymnus Versus {ex Psalterio secundum diem}
Joël 2:17
Inter vestíbulum et altáre plorábunt sacerdótes, minístri Dómini, et dicent: Parce, Dómine, parce pópulo tuo: et ne des hereditátem tuam in oppróbrium, ut dominéntur eis natiónes.
R. Deo grátias.

R.br. Scápulis suis * obumbrábit tibi.
R. Scápulis suis * obumbrábit tibi.
V. Et sub pennis ejus sperábis.
R. Obumbrábit tibi.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Scápulis suis * obumbrábit tibi.

Hymnus
Audi, benígne Cónditor,
Nostras preces cum flétibus,
In hoc sacro jejúnio
Fusas quadragenário.

Scrutátor alme córdium,
Infírma tu scis vírium:
Ad te revérsis éxhibe
Remissiónis grátiam.

Multum quidem peccávimus,
Sed parce confiténtibus:
Ad laudem tui nóminis
Confer medélam lánguidis.

Sic corpus extra cónteri
Dona per abstinéntiam,
Jejúnet ut mens sóbria
A labe prorsus críminum.

Præsta, beáta Trínitas,
Concéde, simplex Únitas;
Ut fructuósa sint tuis
Jejuniórum múnera.
Amen.

V. Ángelis suis Deus mandávit de te.
R. Ut custódiant te in ómnibus viis tuis.
Kapitulum Responsorium Hymn Wers {z Psałterza według dnia}
Jo 2:17
Między przysionkiem a ołtarzem będą płakać kapłani, słudzy Pańscy, a będą mówić: Przepuść, Panie! przepuść ludowi twemu, a nie daj dziedzictwa twego na hańbę, żeby nad niem poganie panowali.
R. Bogu niech będą dzięki.

R.br. Plecami swemi * okryje cię.
R. Plecami swemi okryje cię.
V. A pod skrzydłami jego nadzieję mieć będziesz.
R. Okryje cię.
V. Chwała Ojcu i Synowi, * i Duchowi Świętemu.
R. Plecami swemi okryje cię.

Hymn
Usłysz łaskawie Stwórco,
Modły nasze i wejrzyj na łzy
Wylane w czasie tego świętego
Postu czterdziestodniowego.

Ty, co przenikasz serca
I znasz słabość naszych sił:
Użycz łaski przebaczenia tym,
Co do Ciebie wracają.

Wieleśmy wprawdzie zgrzeszyli,
Lecz przebacz wyznającym:
Dla sławy Imienia Twego,
Użycz chorym lekarstwa.

Dozwól, abyśmi ciało nasze
Poskromili postem
I aby serca nasze, wolne od zmazy,
Rzuciły strawę grzechu.

Spraw to, Najświętsza Trójco,
Zdziałaj najczystsza Jedności,
Aby dary tego świętego Postu
Były nam owocne.
Amen.

V. Aniołom swoim rozkazał o tobie.
R. Aby cię strzegli na wszystkich drogach twoich.
Canticum Magnificat {Antiphona ex Proprio de Tempore}
Ant. O múlier, * magna est fides tua: fiat tibi sicut petísti.
(Canticum B. Mariæ Virginis * Luc. 1:46-55)
1:46 Magníficat * ánima mea Dóminum.
1:47 Et exsultávit spíritus meus: * in Deo, salutári meo.
1:48 Quia respéxit humilitátem ancíllæ suæ: * ecce enim ex hoc beátam me dicent omnes generatiónes.
1:49 Quia fecit mihi magna qui potens est: * et sanctum nomen ejus.
1:50 Et misericórdia ejus, a progénie in progénies: * timéntibus eum.
1:51 Fecit poténtiam in brácchio suo: * dispérsit supérbos mente cordis sui.
1:52 Depósuit poténtes de sede: * et exaltávit húmiles.
1:53 Esuriéntes implévit bonis: * et dívites dimísit inánes.
1:54 Suscépit Israël púerum suum: * recordátus misericórdiæ suæ.
1:55 Sicut locútus est ad patres nostros: * Ábraham, et sémini ejus in sǽcula.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. O múlier, magna est fides tua: fiat tibi sicut petísti.

Kýrie, eléison. Christe, eléison. Kýrie, eléison.
Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
V. Et ne nos indúcas in tentatiónem:
R. Sed líbera nos a malo.
Kantyk Magnificat {Antyfona z Temporału}
Ant. Niewiasto, * wielka jest wiara Twoja: niechaj ci się stanie, jako prosisz.
(Pieśń Najświętszej Maryi Panny * Łk 1:46-55)
1:46 Wielbij * duszo moja, Pana.
1:47 I rozradował się duch mój: * w Bogu, Zbawicielu moim.
1:48 Iż wejrzał na niskość służebnice swojéj: * albowiem oto odtąd błogosławioną mię zwać będą wszystkie narody.
1:49 Albowiem uczynił mi wielkie rzeczy, który możny jest: * i święte imię jego.
1:50 A miłosierdzie jego od narodu do narodów: * bojącym się jego.
1:51 Uczynił moc ramieniem swojem: * rozproszył pyszne myśli serca ich.
1:52 Złożył mocarze z stolice: * a podwyższył niskie.
1:53 Łaknące napełnił dobrami: * a bogacze z niczem puścił.
1:54 Przyjął Izraela, sługę swego: * wspomniawszy na miłosierdzie swoje.
1:55 Jako mówił do ojców naszych: * Abrahamowi i nasieniu jego na wieki.
V. Chwała Ojcu i Synowi, * i Duchowi Świętemu.
R. Jak była na początku, teraz i zawsze, * i na wieki wieków. Amen.
Ant. Niewiasto, wielka jest wiara Twoja: niechaj ci się stanie, jako prosisz.

Kyrie, elejson. Chryste, elejson. Kyrie, elejson.
Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje: przyjdź królestwo Twoje: bądź wola Twoja, jako w niebie tak i na ziemi. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj: i odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom:
V. I nie wódź nas na pokuszenie:
R. Ale nas zbaw ode złego.
Oratio {ex Proprio de Tempore}
V. Dómine, exáudi oratiónem meam.
R. Et clamor meus ad te véniat.
Orémus.
Da, quǽsumus, Dómine, pópulis christiánis: et, quæ profiténtur, agnóscere, et cæléste munus dilígere, quod frequéntant.
Per Dóminum nostrum Jesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
R. Amen.
Modlitwy {z Temporału}
V. Panie, wysłuchaj modlitwy mojej.
R. A wołanie moje niech do Ciebie przyjdzie.
Módlmy się
Prosimy Cię, Panie, daj ludom chrześcijańskim zrozumienie godności, do której Bóg je powołał i ukochanie tego daru niebieskiego, w którym uczestniczą.
Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna: który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego Bóg, przez wszystkie wieki wieków.
R. Amen.
Conclusio
V. Dómine, exáudi oratiónem meam.
R. Et clamor meus ad te véniat.
V. Benedicámus Dómino.
R. Deo grátias.
V. Fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace.
R. Amen.
V. Divínum auxílium máneat semper nobíscum.
R. Et cum frátribus nostris abséntibus. Amen.
Zakończenie
V. Panie, wysłuchaj modlitwy mojej.
R. A wołanie moje niech do Ciebie przyjdzie.
V. Błogosławmy Panu.
R. Bogu niech będą dzięki.
V. Dusze wiernych zmarłych przez miłosierdzie Boże niech odpoczywają w pokoju.
R. Amen.
V. Pomoc Boża niech będzie zawsze z nami.
R. I z nieobecnymi braćmi naszymi. Amen.

Matutinum    Laudes
Prima    Tertia    Sexta    Nona
Vesperae    Completorium

Options    Sancta Missa    Ordo

Versions
Monastic
Tridentine 1570
Tridentine 1910
Divino Afflatu
Reduced 1955
Rubrics 1960
Ordo Praedicatorum
1960 Newcalendar
Language 2
Latin
Deutsch
English
Espanol
Francais
Italiano
Magyar
Polski
Portugues
Polski-Newer
Votive
hodie
Dedicatio
Defunctorum
Parvum B.M.V.

Versions      Credits      Download      Rubrics      Technical      Help