|
Ante Divinum officium |
Incipit
Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.
Ave Maria, gratia plena; Dominus tecum: benedícta tu in muliéribus, et benedíctus fructus ventris tui Jesus. Sancta Maria, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.
Credo in Deum, Patrem omnipoténtem, Creatórem cæli et terræ.
Et in Jesum Christum, Fílium ejus únicum, Dóminum nostrum: qui concéptus est de Spíritu Sancto, natus ex María Vírgine, passus sub Póntio Piláto, crucifíxus, mórtuus, et sepúltus: descéndit ad ínferos; tértia die resurréxit a mórtuis; ascéndit ad cælos; sedet ad déxteram Dei Patris omnipoténtis: inde ventúrus est judicáre vivos et mórtuos.
Credo in Spíritum Sanctum, sanctam Ecclésiam cathólicam, Sanctórum communiónem, remissiónem peccatórum, carnis resurrectiónem, vitam ætérnam. Amen.
V. Dómine, lábia ✠ mea apéries.
R. Et os meum annuntiábit laudem tuam.
V. Deus ✝ in adjutórium meum inténde.
R. Dómine, ad adjuvándum me festína.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Alleluia.
|
Kezdet
Mi Atyánk, ki vagy a mennyekben, Szenteltessék meg a te neved; Jöjjön el a te országod; Legyen meg a te akaratod, miképpen a mennyben, azonképpen itt a földön is.
Mindennapi kenyerünket add meg nekünk ma; És bocsásd meg a mi vétkeinket,miképpen mi is megbocsátunk az ellenünk vétkezõknek; És ne vígy minket kísértésbe, De szabadíts meg a gonosztól! Ámen.
Üdvözlégy Mária, malaszttal teljes, Az Úr van teveled, Áldott vagy te az asszonyok között, És áldott a te méhednek gyümölcse, Jézus.
Asszonyunk, Szûz Mária, Istennek szent Anyja, Imádkozzál érettünk, bûnösökért, most és halálunk óráján. Ámen.
Hiszek egy Istenben, mindenható Atyában, mennynek és földnek Teremtõjében.
És a Jézus Krisztusban, Istennek egyszülött Fiában, a mi Urunkban; ki fogantaték Szentlélektõl, születék Szûz Máriától; kinzaték Poncius Pilátus alatt; megfeszítették, meghala és eltemetteték. Szálla alá a poklokra, harmadnapon halottaibol feltámada; fölméne a mennyekbe, ott ül a mindenható Atyaistennek jobbja felõl; onnan lészen eljovendõ ítélni eleveneket és holtakat.
Hiszek Szentlélekben. Katolikus keresztény Anyaszentegyházat; a szenteknek egyességét, a bûneinknek bocsánatát; testnek feltámadását és az örök életet. Ámen.
V. Nyisd meg ✠ Uram, ajkamat,
R. Hogy dicséretedet hirdesse szavam!
V. Istenem, ✝ jöjj segítségemre.
R. Uram, segíts meg engemet.
V. Dicsöség az Atyának, és a Fiúnak, * és Szentlélek Istennek;
R. Miképpen kezdetben vala, most, * és mindörökkön örökke. Ámen
Alleluia
|
Invitatorium {Antiphona ex Commune aut Festo}
Ant. Cor Jesu amóre nostri vulnerátum * Veníte, adorémus.
Ant. Cor Jesu amóre nostri vulnerátum * Veníte, adorémus.
Veníte, exsultémus Dómino, jubilémus Deo, salutári nostro: præoccupémus fáciem ejus in confessióne, et in psalmis jubilémus ei.
Ant. Cor Jesu amóre nostri vulnerátum * Veníte, adorémus.
Quóniam Deus magnus Dóminus, et Rex magnus super omnes deos, quóniam non repéllet Dóminus plebem suam: quia in manu ejus sunt omnes fines terræ, et altitúdines móntium ipse cónspicit.
Ant. Veníte, adorémus.
Quóniam ipsíus est mare, et ipse fecit illud, et áridam fundavérunt manus ejus (genuflectitur) veníte, adorémus, et procidámus ante Deum: plorémus coram Dómino, qui fecit nos, quia ipse est Dóminus, Deus noster; nos autem pópulus ejus, et oves páscuæ ejus.
Ant. Cor Jesu amóre nostri vulnerátum * Veníte, adorémus.
Hódie, si vocem ejus audiéritis, nolíte obduráre corda vestra, sicut in exacerbatióne secúndum diem tentatiónis in desérto: ubi tentavérunt me patres vestri, probavérunt et vidérunt ópera mea.
Ant. Veníte, adorémus.
Quadragínta annis próximus fui generatióni huic, et dixi; Semper hi errant corde, ipsi vero non cognovérunt vias meas: quibus jurávi in ira mea; Si introíbunt in réquiem meam.
Ant. Cor Jesu amóre nostri vulnerátum * Veníte, adorémus.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Veníte, adorémus.
Ant. Cor Jesu amóre nostri vulnerátum * Veníte, adorémus.
|
Imádságra hivás {Antiphona a szentek közös officiumából}
Ant. The Sacred Heart of Jesus, which was wounded for love of us, * O come, let us worship.
Ant. The Sacred Heart of Jesus, which was wounded for love of us, * O come, let us worship.
Jertek, örvendezzünk az Úrnak, vigadjunk a mi szabadító Istenünknek: Járúljunk orczája elé háladással, és zsoltárokkal vígadjunk neki.
Ant. The Sacred Heart of Jesus, which was wounded for love of us, * O come, let us worship.
Mert nagy Isten az Úr, és nagy király minden istenek fölött: Mert kezében vagyon a föld minden határa, és övéi a hegyek magasságai.
Ant. O come, let us worship.
Mert övé a tenger, és õ alkotta azt, és az õ kezei alakították a szárazat. (térdet hajt) Jertek, imádva borúljunk le, és sírjunk az Úr elõtt, ki minket alkotott: Mert õ a mi Urunk Istenünk, és mi az õ legelõjének népe, és kezeinek juhai.
Ant. The Sacred Heart of Jesus, which was wounded for love of us, * O come, let us worship.
Ma, ha az õ szavát halljátok, meg ne keményítsétek sziveteket, mint ama boszantással a kisértés napján a pusztában: hol megkisértettek engem atyáitok, próbára tettek engem, bár látták cselekedeteimet.
Ant. O come, let us worship.
Negyven esztendeig boszantott engem e nemzedék, és mondám; Ezek szivökben mindenkor tévelygenek: És nem ismerték meg az én utaimat, úgy hogy megesküdtem haragomban; Nem mennek be az én nyugodalmamba.
Ant. The Sacred Heart of Jesus, which was wounded for love of us, * O come, let us worship.
V. Dicsöség az Atyának, és a Fiúnak, * és Szentlélek Istennek;
R. Miképpen kezdetben vala, most, * és mindörökkön örökke. Ámen
Ant. O come, let us worship.
Ant. The Sacred Heart of Jesus, which was wounded for love of us, * O come, let us worship.
|
Hymnus {ex Commune aut Festo}
Auctor beate saeculi,
Christe Redemptor omnium,
Lumen Patris de lumine,
Deusque verus de Deo.
Amor coegit te tuus
Mortale corpus sumere,
Ut novus Adam redderes,
Quod vetus ille abstulerat.
Ille amor almus artifex
Terrae marisque, et siderum,
Errata patrum miserans,
Et nostra rumpens vincula.
Non Corde discedat tuo
Vis illa amoris inclyti:
Hoc fonte gentes hauriant
Remissionis gratiam.
Percussum ad hoc est lancea,
Passumque ad hoc est vulnera:
Ut nos lavaret sordibus,
Unda fluente, et sanguine.
Jesu, tibi sit gloria,
Qui Corde fundis gratiam,
Cum Patre, et almo Spiritu,
In sempiterna saecula.
Amen.
|
Himnusz {a szentek közös officiumából}
O Christ, the world's Creator bright,
Who didst mankind from sin redeem,
Light from the Father's glorious light,
True God of God, in bliss supreme.
thy love compelled thee to assume
A mortal body, man to save;
Reversing the old Adam's doom;
Our ransom the new Adam gave.
That love which gloriously framed all
The earth, the stars, and wondrous sea
Took pity on our parents' fall,
Broke all our bonds and set us free.
O Saviour, let thy potent love
Flow ever from thy bounteous heart;
To nations that pure fount above
The grace of pardon will impart.
His heart for this was opened wide,
And wounded by the soldier's spear,
That freely from his sacred side
Might flow the streams our souls to clear.
Glory to Father and to Son,
And to the Holy Ghost the same,
To whom all power, when time is done,
And endless rule, in endless fame.
Amen.
|
Psalmi cum lectionibus {Antiphonae et Psalmi ex Commune aut Festo}
Nocturn I.
Ant. Cogitatiónes
Psalmus 32 [1]
32:1 Exsultáte, justi, in Dómino: * rectos decet collaudátio.
32:2 Confitémini Dómino in cíthara: * in psaltério decem chordárum psállite illi.
32:3 Cantáte ei cánticum novum: * bene psállite ei in vociferatióne.
32:4 Quia rectum est verbum Dómini, * et ómnia ópera ejus in fide.
32:5 Díligit misericórdiam et judícium: * misericórdia Dómini plena est terra.
32:6 Verbo Dómini cæli firmáti sunt: * et spíritu oris ejus omnis virtus eórum.
32:7 Cóngregans sicut in utre aquas maris: * ponens in thesáuris abýssos.
32:8 Tímeat Dóminum omnis terra: * ab eo autem commoveántur omnes inhabitántes orbem.
32:9 Quóniam ipse dixit, et facta sunt: * ipse mandávit, et creáta sunt.
32:10 Dóminus díssipat consília géntium: * réprobat autem cogitatiónes populórum, et réprobat consília príncipum.
32:11 Consílium autem Dómini in ætérnum manet: * cogitatiónes cordis ejus in generatióne et generatiónem.
32:12 Beáta gens, cujus est Dóminus, Deus ejus: * pópulus, quem elégit in hereditátem sibi.
32:13 De cælo respéxit Dóminus: * vidit omnes fílios hóminum.
32:14 De præparáto habitáculo suo * respéxit super omnes, qui hábitant terram.
32:15 Qui finxit sigillátim corda eórum: * qui intélligit ómnia ópera eórum.
32:16 Non salvátur rex per multam virtútem: * et gigas non salvábitur in multitúdine virtútis suæ.
32:17 Fallax equus ad salútem: * in abundántia autem virtútis suæ non salvábitur.
32:18 Ecce, óculi Dómini super metuéntes eum: * et in eis, qui sperant super misericórdia ejus:
32:19 Ut éruat a morte ánimas eórum: * et alat eos in fame.
32:20 Ánima nostra sústinet Dóminum: * quóniam adjútor et protéctor noster est.
32:21 Quia in eo lætábitur cor nostrum: * et in nómine sancto ejus sperávimus.
32:22 Fiat misericórdia tua, Dómine, super nos: * quemádmodum sperávimus in te.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Cogitatiónes * Cordis ejus in generatióne et generatiónem.
|
Zsoltárok és olvasmányok {Antiphonae et Psalmi a szentek közös officiumából}
Nocturn I.
Ant. The thoughts of his Heart
Zsoltár 32 [1]
32:1 Örvendjetek igazak az Úrban! * jámborokhoz illik a dicséret.
32:2 Dicsérjétek az Urat czitarával; * zengjetek neki tizhúrú hárfákon.
32:3 Énekeljetek neki új éneket; * jól énekeljetek neki örömkiáltással.
32:4 Mert az Úr igéje igaz, * és minden cselekedete hûség.
32:5 Szereti az irgalmasságot és itéletet; * az Úr irgalmával tele a föld.
32:6 Az Úr igéje által erõsíttettek meg az egek; * és szája lélekzete által azok minden ereje.
32:7 Mintegy tömlõbe összegyûjti a tenger vizeit; * tárakba teszi a vizmélységeket.
32:8 Félje az Urat az egész föld; * sõt remegjen tõle e világ minden lakója.
32:9 Mert õ szólt, és lettek; * õ parancsolt, és létrejöttek.
32:10 Az Úr fölforgatja a pogányok tanácsait, elveti a népek gondolatait, * és elveti a fejedelmek tanácsait.
32:11 Az Úr tanácsa pedig örökké megmarad; * az õ szive gondolatai nemzedékrõl nemzedékre.
32:12 Boldog nemzet, melynek Istene az Úr; * a nép, melyet magának örökségûl választott.
32:13 Mennybõl letekint az Úr; * és látja mind az emberek fiait.
32:14 Elkészített lakhelyébõl letekint * mindazokra, kik a földet lakják.
32:15 Ô, ki egyenkint alkotta azok sziveit, * és ki átlátja minden cselekedetöket.
32:16 Nem szabadúl meg a király nagy erõ által, * és az óriás nem szabadúl meg ereje nagyságában.
32:17 Csalárd a ló a szabadításra; * ereje bõségében sem ment meg.
32:18 Ime az Úr szemei az õt félõkön; * és azokon, kik az õ irgalmában bíznak,
32:19 Hogy a haláltól megmentse lelkeiket, * és táplálja õket az éhségben.
32:20 A mi lelkünk az Urat várja; * mert õ segítõnk és oltalmazónk.
32:21 Mert szivünk benne örvend, * és az õ szent nevében bízunk.
32:22 Legyen rajtunk, Uram! * a te irgalmad, a mint tebenned bízunk.
V. Dicsöség az Atyának, és a Fiúnak, * és Szentlélek Istennek;
R. Miképpen kezdetben vala, most, * és mindörökkön örökke. Ámen
Ant. The thoughts of his Heart * shall endure from generation to generation.
|
Ant. Apud te
Psalmus 35 [2]
35:1 Dixit injústus ut delínquat in semetípso: * non est timor Dei ante óculos ejus.
35:2 Quóniam dolóse egit in conspéctu ejus: * ut inveniátur iníquitas ejus ad ódium.
35:3 Verba oris ejus iníquitas, et dolus: * nóluit intellígere ut bene ágeret.
35:4 Iniquitátem meditátus est in cubíli suo: * ástitit omni viæ non bonæ, malítiam autem non odívit.
35:5 Dómine, in cælo misericórdia tua: * et véritas tua usque ad nubes.
35:6 Justítia tua sicut montes Dei: * judícia tua abýssus multa.
35:7 Hómines, et juménta salvábis, Dómine: * quemádmodum multiplicásti misericórdiam tuam, Deus.
35:8 Fílii autem hóminum, * in tégmine alárum tuárum sperábunt.
35:9 Inebriabúntur ab ubertáte domus tuæ: * et torrénte voluptátis tuæ potábis eos.
35:10 Quóniam apud te est fons vitæ: * et in lúmine tuo vidébimus lumen.
35:11 Præténde misericórdiam tuam sciéntibus te, * et justítiam tuam his, qui recto sunt corde.
35:12 Non véniat mihi pes supérbiæ: * et manus peccatóris non móveat me.
35:13 Ibi cecidérunt qui operántur iniquitátem: * expúlsi sunt, nec potuérunt stare.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Apud te * est fons vitæ; torrénte voluptátis tuæ potábis nos, Dómine.
|
Ant. For with thee
Zsoltár 35 [2]
35:1 Mondá az igaztalan önmagában, hogy vétkezzék: * Nincs az Isten félelme az õ szemei elõtt.
35:2 Mert álnokúl cselekszik az õ színe elõtt; * nehogy gonoszsága föltaláltassék és gyûlöltessék.
35:3 Az õ szája igéi gonoszság és álnokság; * nem akar érteni, hogy jól cselekedjék.
35:4 Hamisságot gondol ágyában; * megáll minden nem jó úton, a gonoszságot pedig nem gyûlöli.
35:5 Uram! a te irgalmasságod az égig ér, * és igazvoltod a felhõkig.
35:6 A te igazságod, mint az Isten hegyei; * itéleteid nagy mélység;
36:7 Az embereket és barmokat megtartod, Uram! * Mely sokféle a te irgalmasságod, Istenem!
35:8 Azért az emberek fiai szárnyaid * árnyékában bíznak.
35:9 Megrészegûlnek a te házad bõségétõl; * és gyönyörûséged patakából itatod õket.
35:10 Mert nálad vagyon az élet kútfeje; * és a te világosságoddal látunk világosságot.
35:11 Terjeszd ki irgalmadat a téged ismerõkre, és igazságodat azokra, * kik igaz szívvel vannak.
35:12 Ne jõjön rám a kevélység lába; * és a bûnös keze ne mozdítson meg engem.
35:13 Ott esnek el, kik gonoszságot cselekesznek; * kiüzetnek és meg nem állhatnak.
V. Dicsöség az Atyának, és a Fiúnak, * és Szentlélek Istennek;
R. Miképpen kezdetben vala, most, * és mindörökkön örökke. Ámen
Ant. For with thee * is the well of life, O Lord ; and thou shalt give them drink of thy pleasures.
|
Ant. Homo
Psalmus 40 [3]
40:1 Beátus qui intélligit super egénum, et páuperem: * in die mala liberábit eum Dóminus.
40:2 Dóminus consérvet eum, et vivíficet eum, et beátum fáciat eum in terra: * et non tradat eum in ánimam inimicórum ejus.
40:3 Dóminus opem ferat illi super lectum dolóris ejus: * univérsum stratum ejus versásti in infirmitáte ejus.
40:4 Ego dixi: Dómine, miserére mei: * sana ánimam meam, quia peccávi tibi.
40:5 Inimíci mei dixérunt mala mihi: * Quando moriétur, et períbit nomen ejus?
40:6 Et si ingrediebátur ut vidéret, vana loquebátur: * cor ejus congregávit iniquitátem sibi.
40:7 Egrediebátur foras, * et loquebátur in idípsum.
40:8 Advérsum me susurrábant omnes inimíci mei: * advérsum me cogitábant mala mihi.
40:9 Verbum iníquum constituérunt advérsum me: * Numquid qui dormit non adjíciet ut resúrgat?
40:10 Étenim homo pacis meæ, in quo sperávi: * qui edébat panes meos, magnificávit super me supplantatiónem.
40:11 Tu autem, Dómine, miserére mei, et resúscita me: * et retríbuam eis.
40:12 In hoc cognóvi quóniam voluísti me: * quóniam non gaudébit inimícus meus super me.
40:13 Me autem propter innocéntiam suscepísti: * et confirmásti me in conspéctu tuo in ætérnum.
40:14 Benedíctus Dóminus, Deus Israël, a sæculo et usque in sæculum: * fiat, fiat.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Homo * pacis meæ, qui edébat panes meos, magnificávit super me supplantatiónem.
|
Ant. Even mine own familiar friend
Zsoltár 40 [3]
40:1 Boldog, kinek gondja van a szûkölködõre és szegényre; * a rosz napon megszabadítja õt az Úr.
40:2 Az Úr tartsa meg és éltesse õt, és tegye boldoggá a földön, * és ne adja õt ellenei kivánságára.
40:3 Az Úr segítse meg õt fájdalma ágyán; * az õ egész ágyát megfordítod betegségében.
40:4 Én mondám: Uram! könyörûlj rajtam; * gyógyítsd meg lelkemet, mert vétkeztem ellened.
40:5 Ellenségeim roszat mondottak felõlem: * Mikor hal meg, és vesz el az õ neve?
40:7 És ha bejött egy, hogy meglátogasson, hiábavalókat beszélt, * szive gonoszságot gyüjtött magának.
40:7 Kiment és * beszélt ugyanarról.
40:8 Ellenem suttogott minden ellenségem; * ellenem roszat gondoltak.
40:9 Istentelen szót végeztek ellenem. * Vajjon a ki aluszik, nem kel-e föl többé?
40:10 De még az ember is, kivel békeségem volt, kiben bíztam, ki kenyeremet ette, * nagy csalárdságot tett rajtam.
40:11 Te pedig, Uram! könyörûlj rajtam, * és emelj föl engem, és megfizetek nekik.
40:12 Ebbõl ismerem meg, hogy kedvelsz engem, * mert ellenségem nem fog örûlni rajtam.
40:13 Engem pedig az ártatlanságért fölvettél, * és megerõsítettél engem szined elõtt mindörökké.
40:14 Áldott legyen Izrael Ura Istene öröktõl * és mindörökké. Úgy legyen, úgy legyen!
V. Dicsöség az Atyának, és a Fiúnak, * és Szentlélek Istennek;
R. Miképpen kezdetben vala, most, * és mindörökkön örökke. Ámen
Ant. Even mine own familiar friend * who did eat of my Bread, hath laid great wait for me
|
V. Tóllite jugum meum super vos et díscite a me.
R. Quia mitis sum et húmilis Corde.
|
V. Take my yoke upon you, and learn of me.
R. For I am meek and lowly in Heart.
|
Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
V. Et ne nos indúcas in tentatiónem:
R. Sed líbera nos a malo.
Absolutio. Exaudi, Domine Jesu Christe, preces servorum tuorum, et miserere nobis: Qui cum Patre et Spiritu Sancto vivis et regnas in saecula saeculorum. Amen.
|
Mi Atyánk, ki vagy a mennyekben, Szenteltessék meg a te neved; Jöjjön el a te országod; Legyen meg a te akaratod, miképpen a mennyben, azonképpen itt a földön is. Mindennapi kenyerünket add meg nekünk ma; És bocsásd meg a mi vétkeinket,miképpen mi is megbocsátunk az ellenünk vétkezõknek;
V. És ne vígy minket kísértésbe,
R. De szabadíts meg a gonosztól!
Feloldozás. Hallgasd meg Urunk Jézus Krisztus szolgáid könyörgését és irgalmazz nekünk, aki az Atyával és a Szentlélekkel élsz és uralkodol mindörökkön örökke. Ámen.
|
V. Jube, domne, benedicere.
Benedictio. Benedictione perpetua benedicat nos Pater aeternus. Amen.
Lectio 1
De libro primo Regum.
1 Sam 9:18-21
18 Accessit autem Saul ad Samuelem in medio portae, et ait: Indica, oro, mihi, ubi est domus Videntis.
19 Et respondit Samuel Sauli, dicens: Ego sum Videns: ascende ante me in excelsum, ut comedatis mecum hodie, et dimittam te mane: et omnia quae sunt in corde tuo indicabo tibi,
20 Et de asinis quas nudiustertius perdidisti, ne sollicitus sis, quia inventae sunt. Et cujus erunt optima quaeque Israël? nonne tibi et omni domui patris tui?
21 Respondens autem Saul, ait: Numquid non filius Jemini ego sum de minima tribu Israël, et cognatio mea novissima inter omnes familias de tribu Benjamin? Quare ergo locutus es mihi sermonem istum?
V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R. Deo grátias.
R. Fériam eis pactum sempitérnum et non désinam eis benefácere et timórem meum dabo in corde eórum
* Ut non recédant a me.
V. Et lætábor super eis cum bene eis fécero in toto Corde meo.
R. Ut non recédant a me.
|
V. Áldj meg minket Uram.
Áldás. Maradando áldással áldjon meg minket az örök Isten. Ámen.
Olvasmány 1
Olvasmány Sámuel elsõ könyvébõl
1 Sam 9:18-21
18 Akkor Saul ott a kapuban odalépett Sámuelhez és megszólította: "Mondd, hol van a látóember háza?"
19 Sámuel így felelt Saulnak: "Én vagyok a látóember. Kísérj fel a magaslatra. Ma velem kell ennetek. Holnap reggel aztán elmehettek, de elõbb mindent megmondok neked, ami a szívedet nyomja.
20 Ami a nõstény szamarakat illeti, amelyek három nappal ezelõtt elkóboroltak, miattuk ne aggódj, elõkerültek. Egyébként kié lesz Izrael egész gazdagsága? Hát nem a tiéd és atyád házáé?"
21 Saul ezt válaszolta: "Hát nem Benjamin fiai közül való vagyok, Izrael legkisebb törzsébõl? És nemzetségem nem a legkisebb-e Benjamin törzsében? Miért mondasz hát ilyeneket nekem?"
V. Te pedig Uram irgalmazz nekünk.
R. Istennek legyen hála.
R. Prepare your hearts unto the Lord, and serve Him Only
* And He will deliver you out of the hand of your enemies.
V. Return unto Him with all your hearts, and put away the strange gods from among you.
R. And He will deliver you out of the hand of your enemies.
|
V. Jube, domne, benedicere.
Benedictio. Unigenitus Dei Filius nos benedicere et adjuvare dignetur. Amen.
Lectio 2
1 Sam 9:22-25
22 Assumens itaque Samuel Saulem et puerum ejus, introduxit eos in triclinium, et dedit eis locum in capite eorum qui fuerant invitati: erant enim quasi triginta viri.
23 Dixitque Samuel coco: Da partem quam dedi tibi, et praecepi ut reponeres seorsum apud te.
24 Levavit autem cocus armum, et posuit ante Saul. Dixitque Samuel: Ecce quod remansit: pone ante te, et comede, quia de industria servatum est tibi quando populum vocavi. Et comedit Saul cum Samuele in die illa.
25 Et descenderunt de excelso in oppidum, et locutus est cum Saule in solario: stravitque Saul in solario, et dormivit.
V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R. Deo grátias.
R. Si inimícus meus maledixísset mihi, sustinuíssem útique
* Tu vero homo unánimis qui simul mecum dulces capiébas cibos.
V. Et si is qui me óderat super me magna locútus fuísset, abscondíssem me fórsitan ab eo.
R. Tu vero homo unánimis qui simul mecum dulces capiébas cibos.
|
V. Áldj meg minket Uram.
Áldás. Isten Egyszülött Fia meltóztasson megáldani és támogatni minket. Ámen.
Olvasmány 2
1 Sam 9:22-25
22 Sámuel magával vitte Sault és szolgáját, a csarnokba vezette õket, és megtisztelõ helyet jelölt ki nekik a vendégek közt, akik közül már vagy harmincan ott voltak.
23 Aztán így szólt Sámuel a szakácshoz: "Hozd ide azt a darabot, amelyre azt mondtam neked, hogy tedd félre."
24 Erre a szakács odavitte a combot és a zsíros fartõt, és Saul elé tette. Sámuel így szólt: "Nézd, eléd teszik, amit félretettek. Egyél!.." Így evett azon a napon Saul együtt Sámuellel.
25 Amikor a magaslatról visszatértek a városba, szállást csináltak Saulnak a tetõn.
V. Te pedig Uram irgalmazz nekünk.
R. Istennek legyen hála.
R. God, Which heareth all, even He sent His Angel, and took me from keeping my father's sheep, and
* Anointed me with the oil of His mercy.
V. The Lord That delivered me out of the mouth of the lion, and out of the paw of the bear
R. And anointed me with the oil of His mercy.
|
V. Jube, domne, benedicere.
Benedictio. Spiritus Sancti gratia illuminet sensus et corda nostra. Amen.
Lectio 3
1 Sam 9:26-27; 10:1
26 Cumque mane surrexissent, et jam elucesceret, vocavit Samuel Saulem in solario, dicens: Surge, et dimittam te. Et surrexit Saul: egressique sunt ambo, ipse videlicet, et Samuel.
27 Cumque descenderent in extrema parte civitatis, Samuel dixit ad Saul: Dic puero ut antecedat nos et transeat: tu autem subsiste paulisper, ut indicem tibi verbum Domini.
1 Tulit autem Samuel lenticulam olei, et effudit super caput ejus: et deosculatus est eum, et ait: Ecce unxit te Dominus super hereditatem suam in principem, et liberabis populum suum de manibus inimicorum ejus qui in circuitu ejus sunt.
V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R. Deo grátias.
R. Cum essémus mórtui peccátis, convivificávit nos Deus in Christo
* Propter nímiam caritátem suam qua diléxit nos.
V. Ut osténderet in sæculis superveniéntibus abundántes divítias grátiæ suæ.
R. Propter nímiam caritátem suam qua diléxit nos.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Propter nímiam caritátem suam qua diléxit nos.
|
V. Áldj meg minket Uram.
Áldás. A Szentlélek kegyelme világosítsa meg érzékeinket és szívünket. Ámen.
Olvasmány 3
1 Sam 9:26-27;10:1
26 És nyugalomra tért. Amikor megvirradt, Sámuel felszólt Saulnak a tetõre: "Kelj föl, hogy elkísérhesselek!" Saul fölkelt, és mind a ketten elmentek, õ és Sámuel.
27 Amikor a város határához értek, Sámuel így szólt Saulhoz: "Mondd a szolgádnak, hogy menjen elõre, te meg maradj itt, hogy tudtodra adhassam az Isten szavát."
1 Erre Sámuel fogta az olajosszarut, a fejére öntötte, megcsókolta, és azt mondta: "Ezzel fölkent az Úr örökrésze fejedelmévé. Uralkodj az Úr népe fölött, és szabadítsd ki környezõ ellenségei kezébõl. Ez lesz neked a jel arra, hogy az Úr fölkent örökrésze fejedelmévé:
V. Te pedig Uram irgalmazz nekünk.
R. Istennek legyen hála.
R. The Lord That delivered me out of the mouth of the lion, and out of the paw of the bear
* He will deliver me out of the hand of mine enemies.
V. God hath sent forth His mercy and His truth, and delivered my soul from among the lion's whelps.
R. He will deliver me out of the hand of mine enemies.
V. Dicsöség az Atyának, és a Fiúnak, * és a Szentlélek Istennek;
R. He will deliver me out of the hand of mine enemies.
|
Nocturn II.
Ant. Rex omnis terræ
Psalmus 46 [4]
46:1 Omnes gentes, pláudite mánibus: * jubiláte Deo in voce exsultatiónis.
46:2 Quóniam Dóminus excélsus, terríbilis: * Rex magnus super omnem terram.
46:3 Subjécit pópulos nobis: * et gentes sub pédibus nostris.
46:4 Elégit nobis hereditátem suam: * spéciem Jacob, quam diléxit.
46:5 Ascéndit Deus in júbilo: * et Dóminus in voce tubæ.
46:6 Psállite Deo nostro, psállite: * psállite Regi nostro, psállite.
46:7 Quóniam Rex omnis terræ Deus: * psállite sapiénter.
46:8 Regnábit Deus super gentes: * Deus sedet super sedem sanctam suam.
46:9 Príncipes populórum congregáti sunt cum Deo Ábraham: * quóniam dii fortes terræ veheménter eleváti sunt.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Rex omnis terræ * Deus; regnábit super Gentes.
|
Nocturn II.
Ant. God is King
Zsoltár 46 [4]
46:1 Minden nemzetek! tapsoljatok kézzel; * örvendezzetek az Úrnak vigaság szavával.
46:2 Mert az Úr fölséges, rettenetes; * nagy király az egész földön.
46:3 Alánk vetette a népeket, * és a pogányokat lábaink alá;
46:4 Közöttünk választotta örökségét, Jákob szépségét, * melyet szeret.
46:5 Fölment az Isten örvendezéssel, * az Úr harsonaszóval.
46:6 Énekeljetek a mi Istenünknek, énekeljetek; * énekeljetek a mi királyunknak, énekeljetek.
46:7 Mert az egész föld királya az Isten; * énekeljetek bölcseséggel.
46:8 Isten országol a pogányokon; * Isten az õ szent székében ül.
46:9 A föld népeinek fejedelmei Ábrahám Istenéhez gyûlnek; * mert a föld erõs istenei igen fölemelkednek.
V. Dicsöség az Atyának, és a Fiúnak, * és Szentlélek Istennek;
R. Miképpen kezdetben vala, most, * és mindörökkön örökke. Ámen
Ant. God is King * upon all the earth : he reigneth over the heathen.
|
Ant. Dum anxiarétur
Psalmus 60 [5]
60:1 Exáudi, Deus, deprecatiónem meam: * inténde oratióni meæ.
60:2 A fínibus terræ ad te clamávi: * dum anxiarétur cor meum, in petra exaltásti me.
60:3 Deduxísti me, quia factus es spes mea: * turris fortitúdinis a fácie inimíci.
60:4 Inhabitábo in tabernáculo tuo in sæcula: * prótegar in velaménto alárum tuárum.
60:5 Quóniam tu, Deus meus, exaudísti oratiónem meam: * dedísti hereditátem timéntibus nomen tuum.
60:6 Dies super dies regis adjícies: * annos ejus usque in diem generatiónis et generatiónis.
60:7 Pérmanet in ætérnum in conspéctu Dei: * misericórdiam et veritátem ejus quis requíret?
60:8 Sic psalmum dicam nómini tuo in sæculum sæculi: * ut reddam vota mea de die in diem.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Dum anxiarétur * Cor meum, in petra exaltásti me.
|
Ant. When my Heart
Zsoltár 60 [5]
60:1 Hallgasd meg, Isten, az én * könyörgésemet; figyelmezz imádságomra.
60:2 A föld határairól kiáltok hozzád, mivel szorongattatik szivem. * Te fölemelsz engem a kõsziklára, vezérelsz engem;
60:3 Mert reményemmé lettél, * erõsség tornyává az ellenség ellen.
60:4 A te hajlékodban fogok lakni mindörökké, * oltalmam lesz szárnyaid árnyéka alatt.
60:5 Mert te, Istenem, meghallgatod imádságomat; * örökséget adsz a te nevedet félõknek.
60:6 A király napjaihoz napokat adsz, * esztendeit nemzedékrõl nemzedékre terjeszted;
60:7 S õ megmarad örökké az Isten színe elõtt. * Az õ irgalmát és igazságát ki veszi számba?
60:8 Igy dicséretet mondok a te nevednek mindörökön örökké: * hogy teljesítsem fogadásaimat napról napra.
V. Dicsöség az Atyának, és a Fiúnak, * és Szentlélek Istennek;
R. Miképpen kezdetben vala, most, * és mindörökkön örökke. Ámen
Ant. When my Heart * was in heaviness, thou didst set me up upon a rock.
|
Ant. Secúndum multitúdinem
Psalmus 93 [6]
93:1 Deus ultiónum Dóminus: * Deus ultiónum líbere egit.
93:2 Exaltáre, qui júdicas terram: * redde retributiónem supérbis.
93:3 Úsquequo peccatóres, Dómine, * úsquequo peccatóres gloriabúntur:
93:4 Effabúntur, et loquéntur iniquitátem: * loquéntur omnes, qui operántur injustítiam?
93:5 Pópulum tuum, Dómine, humiliavérunt: * et hereditátem tuam vexavérunt.
93:6 Víduam, et ádvenam interfecérunt: * et pupíllos occidérunt.
93:7 Et dixérunt: Non vidébit Dóminus, * nec intélliget Deus Jacob.
93:8 Intellígite, insipiéntes in pópulo: * et stulti, aliquándo sápite.
93:9 Qui plantávit aurem, non áudiet? * aut qui finxit óculum, non consíderat?
93:10 Qui córripit gentes, non árguet: * qui docet hóminem sciéntiam?
93:11 Dóminus scit cogitatiónes hóminum, * quóniam vanæ sunt.
93:12 Beátus homo, quem tu erudíeris, Dómine: * et de lege tua docúeris eum,
93:13 Ut mítiges ei a diébus malis: * donec fodiátur peccatóri fóvea.
93:14 Quia non repéllet Dóminus plebem suam: * et hereditátem suam non derelínquet.
93:15 Quoadúsque justítia convertátur in judícium: * et qui juxta illam omnes qui recto sunt corde.
93:16 Quis consúrget mihi advérsus malignántes? * aut quis stabit mecum advérsus operántes iniquitátem?
93:17 Nisi quia Dóminus adjúvit me: * paulo minus habitásset in inférno ánima mea.
93:18 Si dicébam: Motus est pes meus: * misericórdia tua, Dómine, adjuvábat me.
93:19 Secúndum multitúdinem dolórum meórum in corde meo: * consolatiónes tuæ lætificavérunt ánimam meam.
93:20 Numquid adhæret tibi sedes iniquitátis: * qui fingis labórem in præcépto?
93:21 Captábunt in ánimam justi: * et sánguinem innocéntem condemnábunt.
93:22 Et factus est mihi Dóminus in refúgium: * et Deus meus in adjutórium spei meæ.
93:23 Et reddet illis iniquitátem ipsórum: et in malítia eórum dispérdet eos: * dispérdet illos Dóminus, Deus noster.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Secúndum multitúdinem * dolórum meórum in Corde meo, consolatiónes tuæ lætificavérunt ánimam meam.
|
Ant. In the multitude
Ant. In the multitude * of the sorrows that I had in my Heart, thy comforts have given joy to my soul.
|
V. Ego dixi, Dómine, miserére mei.
R. Sana ánimam meam quia peccávi tibi.
|
V. I said : Lord, be merciful unto me.
R. Heal my soul, for I have sinned against thee.
|
Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
V. Et ne nos indúcas in tentatiónem:
R. Sed líbera nos a malo.
Absolutio. Ipsius pietas et misericordia nos adjuvet, qui cum Patre et Spiritu Sancto vivit et regnat in saecula saeculorum. Amen.
|
Mi Atyánk, ki vagy a mennyekben, Szenteltessék meg a te neved; Jöjjön el a te országod; Legyen meg a te akaratod, miképpen a mennyben, azonképpen itt a földön is. Mindennapi kenyerünket add meg nekünk ma; És bocsásd meg a mi vétkeinket,miképpen mi is megbocsátunk az ellenünk vétkezõknek;
V. És ne vígy minket kísértésbe,
R. De szabadíts meg a gonosztól!
Feloldozás. Annak a kegyessége és irgalma támogasson minket, aki az Atyával és a Szentlélekkel él és uralkodik mindörökké. Ámen.
|
V. Jube, domne, benedicere.
Benedictio. Deus Pater omnipotens sit nobis propitius et clemens. Amen.
Lectio 4
Ex lítteris Encyclicis Pii Papæ undécimi
At certe inter cétera illa, quæ próprie ad sacratíssimi Cordis cultum pértinent, pia éminet ac memoránda est consecrátio, qua, nos nostráque ómnia ætérnæ Núminis caritáti accépta referéntes, divíno Jesu Cordi devovémus. Verum, áliud accédat opórtet, honéstæ satisfactiónis, ínquimus, seu reparatiónis, quam dicunt, offícium sacratíssimo Cordi Jesu præstándum. Nam, si illud est in consecratióne primum ac præcípuum ut amóri Creatóris creatúræ amor rependátur, álterum sponte hinc séquitur, ut eídem increáto Amóri, si quando aut oblivióne negléctus, aut offénsa violátus sit, illátæ quoquo modo injúriæ compensári débeant
: quod quidem débitum reparatiónem vulgáto nómine vocámus.
V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R. Deo grátias.
R. Prope est Dóminus ómnibus invocántibus eum,
* Omnibus invocántibus eum in veritáte.
V. Miserátor et miséricors Dóminus, pátiens et multum miséricors.
R. Omnibus invocántibus eum in veritáte.
|
V. Áldj meg minket Uram.
Áldás. Atya Isten, légy hozzánk kegyes és irgalmas. Ámen.
Olvasmány 4
De Expositione sancti Gregorii Papae in libros Regum.
Lib. 4. cap. 5. in I. Eeg. c. 10.
Tulit autem Samuel lenticulam olei, et effundit super caput ejus. Hoc profecto hac unctione exprimitur, quod in sancta Ecclesia nunc etiam materialiter exhibetur: quia qui in culmine ponitur, sacramenta suscipit unctionis. Quia vero ipsa unctio sacramentum est: is qui promovetur, bene foris ungitur, si intus virtute sacramenti roboretur. Ipsas ergo olei virtutes prius videamus attentius. Oleum quippe liquoribus aliis superfertur: oleum ignem fovet: oleum vulnera curare consuevit. Per illud ergo, misericordiae bonum significat, quia scriptum de Domino est: Miserationes ejus super orania opera ejus. Quia ignem fovet, praedicationis gratiam designat, quae electorum mentes illuminat.
V. Te pedig Uram irgalmazz nekünk.
R. Istennek legyen hála.
R. Saul hath slain his thousands, and David his ten thousands.
* Because the hand of the Lord was with him, he smote the Philistine, and took away the reproach from Israel.
V. Is not this David? Did they not sing one to another of him in dances, saying Saul hath slain his thousands, and David his ten thousands?
R. Because the hand of the Lord was with him, he smote the Philistine, and took away the reproach from Israel.
|
V. Jube, domne, benedicere.
Benedictio. Christus perpetuae det nobis gaudia vitae. Amen.
Lectio 5
Quodsi ad utrámque rem iísdem prorsus ratiónibus impéllimur, reparándi tamen expiandíque offício ob validiórem quemdam justítiæ et amóris títulum tenémur: justítiæ quidem, ut irrogáta Deo nostris flagítiis expiétur offénsa et violátus ordo pœniténtia redintegrétur; amóris vero, ut Christo patiénti ac « saturáto oppróbriis » compatiámur eíque nonníhil solácii pro tenuitáte nostra afferámus. Peccatóres enim cum simus omnes, multísque oneráti culpis, non eo solo cultu Deus noster nobis est honorándus, quo vel ejus summam Majestátem débitis obséquiis adorémus, vel ejus suprémum domínium precándo agnoscámus, vel ejus infinítam largitátem gratiárum actiónibus laudémus; sed prætérea Deo justo víndici satisfaciámus opórtet « pro innumerabílibus peccátis et offensiónibus et negligéntiis » nostris. Consecratióni ígitur, qua Deo devovémur et sancti Deo vocámur, ea sanctitáte ac firmitáte quæ, ut docet Angélicus, consecratiónis est própria, addénda est expiátio, qua pénitus peccáta exstinguántur, ne forte indignitátem nostram impudéntem revérberet summæ justítiæ sánctitas, munúsque nostrum pótius árceat invísum quam gratum suscípiat.
V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R. Deo grátias.
R. Confíteor tibi, Pater, Dómine cæli et terræ, quia abscondísti hæc a sapiéntibus et prudéntibus
* Et revelásti ea párvulis.
V. Ita, Pater, quóniam sic fuit plácitum ante te.
R. Et revelásti ea párvulis.
|
V. Áldj meg minket Uram.
Áldás. Örökkevaló Krisztus add meg nekünk az élet örömét. Ámen.
Olvasmány 5
Quia vero vulnera per oleum curantur, hoc profecto insinuat, quod detergenda sunt vulnera peccatorum. Ungatur ergo caput regis, quia spiritali gratia mens est replenda doctoris. Habeat in unctione sua oleum, habeat misericordiam abundantem, quae sibi virtutibus aliis praeferatur. Habeat oleum, ut dura ardorem sancti Spiritus in se nutrit, lucere vehementer aliis per verbum possit. Habeat nihilominus oleum medicinae: ut sapienter disponat, qualiter peccatorum factores tergat, et aegras mentes saluti restituat.
V. Te pedig Uram irgalmazz nekünk.
R. Istennek legyen hála.
R. Ye mountains of Gilboa, let there be no dew, neither let there be rain upon you
* For there are the mighty of Israel fallen
V. All ye mountains that stand round about, the Lord look upon you but let Him pass by Gilboa
R. For there are the mighty of Israel fallen
|
V. Jube, domne, benedicere.
Benedictio. Ignem sui amoris accendat Deus in cordibus nostris. Amen.
Lectio 6
Hoc autem expiatiónis offícium humáno géneri univérso incúmbit, quippe quod, ut christiána docémur fide, post Adæ miserándum casum, hereditária labe inféctum, concupiscéntiis obnóxium et misérrime depravátum, in perníciem detrudéndum fuísset sempitérnam. Id quidem supérbi hac nostra ætáte sapiéntes, véterem Pelágii errórem secúti, inficiántur, natívam quandam virtútem humánæ natúræ jactántes quæ suápte vi ad altióra usque progrediátur; sed falsa hæc humánæ supérbiæ comménta réjicit Apóstolus, illud nos ádmonens: « natúra erámus fílii iræ ». Et sane jam ab inítio commúnis illíus expiatiónis débitum quasi agnovére hómines et Deo sacrifíciis vel públicis placándo, naturáli quodam sensu ducti, óperam dare coepérunt.
V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R. Deo grátias.
R. Omnes gentes quascúmque fecísti vénient
* Et adorábunt coram te, Dómine.
V. Et glorificábunt nomen tuum quóniam magnus es tu, et fáciens mirabília.
R. Et adorábunt coram te, Dómine.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Et adorábunt coram te, Dómine.
|
V. Áldj meg minket Uram.
Áldás. Szeretetének lángját élessze fel Isten szívünkben. Ámen.
Olvasmány 6
Sed lenticula Saul lingitur, non pro praesignanda doctrina, sed ad exprimenda futura. Lenticula quidem parvum est vas. Quid ergo est, quod lenticula olei Saul lingitur, nisi quia in fine reprobatur? Nara quia obedire Deo postea noluit, a Samuele audivit: Quia projecisti sermonem Domini, projecit te Dominus, ne sis rex. Velut enim lenticula olei parum habuit, qui spiritualem gratiam projiciendus accepit. Quod in rectoribus quoque sanctae Ecclesiae convenienter accipitur. Plerumque enim culmen praelationis accipiunt, qui in caritate Dei et proximi perfecti non sunt.
V. Te pedig Uram irgalmazz nekünk.
R. Istennek legyen hála.
R. Thus saith the Lord I took thee out of thy father's house, and appointed thee to be ruler over My people, over Israel.
* And I was with thee whithersoever thou wentest, to establish thy kingdom for ever.
V. And I have made thee a great name, like unto the name of the great men that are in the earth and have caused thee to rest from all thine enemies.
R. And I was with thee whithersoever thou wentest, to establish thy kingdom for ever.
V. Dicsöség az Atyának, és a Fiúnak, * és a Szentlélek Istennek;
R. And I was with thee whithersoever thou wentest, to establish thy kingdom for ever.
|
Nocturn III.
Ant. Qui dilígitis Dóminum,
Psalmus 96 [7]
96:1 Dóminus regnávit, exsúltet terra: * læténtur ínsulæ multæ.
96:2 Nubes, et calígo in circúitu ejus: * justítia, et judícium corréctio sedis ejus.
96:3 Ignis ante ípsum præcédet, * et inflammábit in circúitu inimícos ejus.
96:4 Illuxérunt fúlgura ejus orbi terræ: * vidit, et commóta est terra.
96:5 Montes, sicut cera fluxérunt a fácie Dómini: * a fácie Dómini omnis terra.
96:6 Annuntiavérunt cæli justítiam ejus: * et vidérunt omnes pópuli glóriam ejus.
96:7 Confundántur omnes, qui adórant sculptília: * et qui gloriántur in simulácris suis.
96:8 Adoráte eum, omnes Ángeli ejus: * audívit, et lætáta est Sion.
96:9 Et exsultavérunt fíliæ Judæ, * propter judícia tua, Dómine:
96:10 Quóniam tu Dóminus Altíssimus super omnem terram: * nimis exaltátus es super omnes deos.
96:11 Qui dilígitis Dóminum, odíte malum: * custódit Dóminus ánimas sanctórum suórum, de manu peccatóris liberábit eos.
96:12 Lux orta est justo, * et rectis corde lætítia.
96:13 Lætámini, justi, in Dómino: * et confitémini memóriæ sanctificatiónis ejus.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Qui dilígitis Dóminum, * confitémini memóriæ sanctificatiónis ejus.
|
Nocturn III.
Ant. O ye that love the Lord,
Zsoltár 96 [7]
96:1 Az Úr országol, örvendezzen a föld; * vigadjon a sok sziget.
96:2 Felhõ és homály van körötte, * igazság és itélet az õ székének alapja.
96:3 Tûz jár elõtte, * és megemészti köröskörûl ellenségeit.
96:4 Villámai megvilágítják a föld kerekségét; * látja és megrendül a föld.
96:5 A hegyek mint a viasz megolvadnak az Úr színe elõtt, * az Úr színe elõtt az egész föld.
96:6 Az egek hirdetik az õ igazságát; * és minden nép az õ dicsõségét.
96:7 Szégyenûljenek meg mindnyájan, kik faragott képeket imádnak, * és kik bálványaikban dicsekszenek.
96:8 Imádjátok õt, minden angyalai! * Hallja ezt Sion, és örûl;
96:9 és Júda leányai örvendeznek * a te itéleteidben, Uram!
96:10 Mert te, Uram, legfölségesebb vagy az egész földön, * igen fölmagasztaltattál minden istenek fölött.
96:12 Kik szeretitek az Urat, gyülöljétek a gonoszt; * az Úr megõrzi az õ szentei lelkeit, a bûnös kezébõl megszabadítja õket.
96:12 Világosság támadott az igaznak, * és vigaság az egyenesszívûeknek.
96:13 Vigadjatok igazak az Úrban, * és dícsérjétek az õ szentségének emlékezetét.
V. Dicsöség az Atyának, és a Fiúnak, * és Szentlélek Istennek;
R. Miképpen kezdetben vala, most, * és mindörökkön örökke. Ámen
Ant. O ye that love the Lord, * give thanks for a remembrance of his holiness.
|
Ant. Vidérunt
Psalmus 97 [8]
97:1 Cantáte Dómino cánticum novum: * quia mirabília fecit.
97:2 Salvávit sibi déxtera ejus: * et bráchium sanctum ejus.
97:3 Notum fecit Dóminus salutáre suum: * in conspéctu géntium revelávit justítiam suam.
97:4 Recordátus est misericórdiæ suæ, * et veritátis suæ dómui Israël.
97:5 Vidérunt omnes términi terræ * salutáre Dei nostri.
97:6 Jubiláte Deo, omnis terra: * cantáte, et exsultáte, et psállite.
97:7 Psállite Dómino in cíthara, in cíthara et voce psalmi: * in tubis ductílibus, et voce tubæ córneæ.
97:8 Jubiláte in conspéctu regis Dómini: * moveátur mare, et plenitúdo ejus: orbis terrárum, et qui hábitant in eo.
97:9 Flúmina plaudent manu, simul montes exsultábunt a conspéctu Dómini: * quóniam venit judicáre terram.
97:10 Judicábit orbem terrárum in justítia, * et pópulos in æquitáte.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Vidérunt * omnes términi terræ salutáre Dei nostri.
|
Ant. All the ends of the world
Zsoltár 97 [8]
97:1 Énekeljetek az Úrnak új éneket; * mert csoda-dolgokat cselekedett.
97:2 Megsegítette õt jobbja * és az õ szent karja.
97:3 Az Úr kijelentette szabadítását, * a nemzetek színe elõtt kinyilatkoztatta igazságát.
97:4 Megemlékezett irgalmasságáról * és igazmondásáról Izrael háza iránt.
97:5 A föld minden határa látja a mi Istenünk * szabadítását.
97:6 Örvendezzetek az Istennek, minden föld! * énekeljetek és vigadjatok, és zengjetek dicséretet.
97:7 Zengjetek az Úrnak czitarán, czitarával, * és zsoltárszóval harsona-zengés és kürthangok között.
97:8 Örvendezzetek az Úr, a király színe elõtt. Indúljon meg a tenger, és mi azt betölti; * a föld kereksége, és a kik azon laknak.
97:9 Tapsoljanak kézzel a folyók, egyetemben örvendezzenek a hegyek az Úr színe elõtt; * mert eljõ a földet itélni.
97:10 Megitéli a föld kerekségét igazságban, * és a népeket egyenességgel.
V. Dicsöség az Atyának, és a Fiúnak, * és Szentlélek Istennek;
R. Miképpen kezdetben vala, most, * és mindörökkön örökke. Ámen
Ant. All the ends of the world * have seen the salvation of our God.
|
Ant. Psallam tibi
Psalmus 107 [9]
107:1 Parátum cor meum, Deus, parátum cor meum: * cantábo, et psallam in glória mea.
107:2 Exsúrge, glória mea, exsúrge, psaltérium et cíthara: * exsúrgam dilúculo.
107:3 Confitébor tibi in pópulis, Dómine: * et psallam tibi in natiónibus.
107:4 Quia magna est super cælos misericórdia tua: * et usque ad nubes véritas tua:
107:5 Exaltáre super cælos, Deus, et super omnem terram glória tua: * ut liberéntur dilécti tui.
107:6 Salvum fac déxtera tua, et exáudi me: * Deus locútus est in sancto suo:
107:7 Exsultábo, et dívidam Síchimam, * et convállem tabernaculórum dimétiar.
107:8 Meus est Gálaad, et meus est Manásses: * et Éphraim suscéptio cápitis mei.
107:9 Juda rex meus: * Moab lebes spei meæ.
107:10 In Idumæam exténdam calceaméntum meum: * mihi alienígenæ amíci facti sunt.
107:11 Quis dedúcet me in civitátem munítam? * quis dedúcet me usque in Idumæam?
107:12 Nonne tu, Deus, qui repulísti nos, * et non exíbis, Deus, in virtútibus nostris?
107:13 Da nobis auxílium de tribulatióne: * quia vana salus hóminis.
107:14 In Deo faciémus virtútem: * et ipse ad níhilum dedúcet inimícos nostros.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Psallam tibi * in natiónibus, quia magna est super cælos misericórdia tua.
|
Ant. I will sing praises unto thee
Zsoltár 107 [9]
107:1 Kész az én szívem, Isten! kész az én szívem, * énekelni és zengeni az én dicsõségemben.
107:2 Serkenj föl, dicsõségem! serkenj föl zsoltárom és hárfám! * Fölkelek korán reggel.
107:3 Hálát adok neked, Uram, a népek között, * és dicséretet mondok neked a nemzetek között.
107:4 Mert nagyobb az egeknél irgalmasságod, * és a felhõkig ér a te igazságod.
107:5 Magasztaltassál föl az egek fölött, Isten! és a te dicsõséged az egész földön, * hogy megszabadúljanak kedvelteid.
107:6 Szabadíts meg a te jobb kezeddel, és hallgass meg engem. * Isten szólott az õ szent helyén,
107:7 Azért vigadni fogok; és fölosztom Szikemet, * és Szokkot völgyét fölmérem.
107:8 Enyém Gálaád és enyém Manasszes, * és Efraim fejem oltalma,
107:9 Júda az én királyom. * Moáb reményem fazeka;
107:10 Idumeára kinyújtom sarumat; * az idegenek barátaimmá lesznek.
107:11 Ki visz engem az erõs városba? * ki visz engem Idumeáig?
107:12 Nemde te, Isten! ki minket elvetettél? * És nem mégy-e ki, Isten, a mi seregeinkkel?
107:13 Segíts ki minket a szorongatásból, * mert hiábavaló az ember segedelme.
107:14 Isten által fejtünk ki majd erõt, * és õ megsemmisíti háborgatóinkat.
V. Dicsöség az Atyának, és a Fiúnak, * és Szentlélek Istennek;
R. Miképpen kezdetben vala, most, * és mindörökkön örökke. Ámen
Ant. I will sing praises unto thee * among the nations, for thy mercy is greater than the heavens.
|
V. Memóriam fecit mirabílium suórum miserátor Dóminus.
R. Escam dedit timéntibus se.
|
V. The merciful Lord hath instituted a memorial of his wondrous deeds.
R. He hath given Meat unto them that fear him.
|
Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
V. Et ne nos indúcas in tentatiónem:
R. Sed líbera nos a malo.
Absolutio. A vinculis peccatorum nostrorum absolvat nos omnipotens et misericors Dominus. Amen.
|
Mi Atyánk, ki vagy a mennyekben, Szenteltessék meg a te neved; Jöjjön el a te országod; Legyen meg a te akaratod, miképpen a mennyben, azonképpen itt a földön is. Mindennapi kenyerünket add meg nekünk ma; És bocsásd meg a mi vétkeinket,miképpen mi is megbocsátunk az ellenünk vétkezõknek;
V. És ne vígy minket kísértésbe,
R. De szabadíts meg a gonosztól!
Feloldozás. Bûneink bilincseibõl oldozzon fel minket a mindenhatõ és irgalmas Isten. Ámen.
|
V. Jube, domne, benedicere.
Benedictio. Evangelica lectio sit nobis salus et protectio. Amen.
Lectio 7
Lectio sancti Evangelii secundum Lucam.
Luke 15:1-10
In illo tempore: Erant appropinquantes ad Jesum publicani, et peccatores, ut audirent illum. Et reliqua.
Homilia sancti Gregorii Papae.
Homilia 34. in Evangelium, post initium.
Audistis in lectione evangelica, fratres mei, quia peccatores et publicani accesserunt ad Redemptorem nostrum: et non solum ad colloquendum, sed etiam ad convescendum recepti sunt. Quod videntes pharisaei dedignati sunt. Ex qua re colligite, quia vera justitia compassionem habet, falsa justitia dedignationem: Quamvis et justi soleant recte peccatoribus dedignari. sed aliud est quod agitur typo superbiae, aliud quod zelo disciplinae.
V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R. Deo grátias.
R. Ego si exaltátus fúero a terra
* Omnia traham ad meípsum.
V. Hoc autem dicébat signíficans qua morte esset moritúrus.
R. Omnia traham ad meípsum.
|
V. Áldj meg minket Uram.
Áldás. Az Evangélium olvasása legyen ûdvosségûnkre és védelmünkre. Ámen.
Olvasmány 7
Evangélium szent Lukács Evangélista kõnyvébõl
Luke 15:1-5
Azon az idõben a vámosok és a bûnösök mind jöttek, hogy hallgassák Jézust. És így tovább.
Homily by Pope St Gregory the Great.
34th on the Gospels.
Ye have heard, my brethren, from the Gospel which hath but now been read, how that the publicans and sinners drew near unto our Redeemer, and how that He received them, not only to converse, but also to eat with Him. And when the Pharisees and Scribes saw it, they murmured. From this learn ye, that true righteousness is merciful, and false righteousness is contemptuous, albeit that the righteous also oft-times feel moved with just indignation at sinners. But it is one thing to feel thus indignant through pride, and another to feel so through love of law.
V. Te pedig Uram irgalmazz nekünk.
R. Istennek legyen hála.
R. My sins are many, yea, they are more in number than the sands of the sea; I am not worthy to look up toward heaven because of the multitude of my iniquities; for I have provoked thee to anger
* And done evil in thy sight.
V. For I acknowledge my transgression, and my sin is ever before me, for against thee only have I sinned
R. And done evil in thy sight.
|
V. Jube, domne, benedicere.
Benedictio. Divinum auxilium maneat semper nobiscum. Amen.
Lectio 8
Dedignantur etenim, sed non dedignantes: desperant, sed non desperantes: persecutionem commovent, sed amantes: quia etsi foris increpationes per disciplinam exaggerant, intus tamen dulcedinem per caritatem servant. Praeponunt sibi in animo ipsos plerumque quos corrigunt: meliores existimant eos quoque quos judicant. Quod videlicet agentes, et per disciplinam subditos, et per humilitatem custodiunt semetipsos.
V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R. Deo grátias.
R. Simus ergo imitatóres Dei
* Et ambulémus in diléctione.
V. Sicut et Christus diléxit nos et trádidit semetípsum pro nobis.
R. Et ambulémus in diléctione.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Et ambulémus in diléctione.
|
V. Áldj meg minket Uram.
Áldás. Az Isteni segítség maradjon velünk minkenkor. Ámen.
Olvasmány 8
The righteous indeed look down upon sinners, and yet, as not despising them; they abandon them, and yet, as not without hope; they fight against them, and yet, as loving them all the while; for if they be behoven to chasten them grievously as touching the outer man, yet is it through charity which offereth sweetness to their inner man. In their hearts they prefer before themselves them whom they are correcting; they hold as better than themselves them whom they judge. And thus doing, they watch by carefulness over them, which are committed unto their charge, and, by lowly-mindedness, over themselves.
V. Te pedig Uram irgalmazz nekünk.
R. Istennek legyen hála.
R. One Seraph cried unto another
* Holy, Holy, Holy is the Lord God of hosts the whole earth is full of His glory.
V. There are Three That bear record in heaven, the Father, the Word, and the Holy Ghost and these Three are One.
R. Holy, Holy, Holy is the Lord God of hosts
V. Dicsöség az Atyának, és a Fiúnak, * és a Szentlélek Istennek;
R. The whole earth is full of His glory.
|
V. Jube, domne, benedicere.
Benedictio. Ad societatem civium supernorum perducat nos Rex Angelorum. Amen.
Lectio 9
At contra, hi qui de falsa justitia superbire solent, ceteros quosque despiciunt, nulla infirmantibus misericordia condescendunt: quo se peccatores esse non credunt, eo deterius peccatores fiunt. De quorum profecto numero pharisaei exstiterant, qui diiudicantes Dominum quod peccatores susciperet, arenti corde ipsum fontem misericordiae reprehendebant. Sed quia aegri erant, ita ut aegros se esse nescirent; quatenus quod erant agnoscerent, caelestis eos medicus blandis fomentis curat, benignum paradigma objicit, et in eorum corde vulneris tumorem premit.
V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R. Deo grátias.
Te Deum
Te Deum laudámus: * te Dóminum confitémur.
Te ætérnum Patrem * omnis terra venerátur.
Tibi omnes Angeli, * tibi Cæli, et univérsæ Potestates:
Tibi Chérubim et Séraphim * incessábili voce proclámant:
(Fit reverentia) Sanctus, Sanctus, Sanctus * Dóminus Deus Sábaoth.
Pleni sunt cæli et terra * majestátis glóriæ tuæ.
Te gloriósus * Apostolórum chorus,
Te Prophetárum * laudábilis númerus,
Te Mártyrum candidátus * laudat exércitus.
Te per orbem terrárum * sancta confitétur Ecclésia,
Patrem * imménsæ majestátis;
Venerándum tuum verum * et únicum Fílium;
Sanctum quoque * Paráclitum Spíritum.
Tu Rex glóriæ, * Christe.
Tu Patris * sempitérnus es Fílius.
Fit reverentia
Tu, ad liberándum susceptúrus hóminem: * non horruísti Vírginis uterum.
Tu, devícto mortis acúleo, * aperuísti credéntibus regna cælórum.
Tu ad déxteram Dei sedes, * in glória Patris.
Judex créderis * esse ventúrus.
Sequens versus dicitur flexis genibus
Te ergo quæsumus, tuis fámulis súbveni, * quos pretióso sánguine redemísti.
Ætérna fac cum Sanctis tuis * in glória numerári.
Salvum fac pópulum tuum, Dómine, * et bénedic hereditáti tuæ.
Et rege eos, * et extólle illos usque in ætérnum.
Per síngulos dies * benedícimus te.
Fit reverentia, secundum consuetudinem
Et laudámus nomen tuum in sæculum, * et in sæculum sæculi.
Dignáre, Dómine, die isto * sine peccáto nos custodíre.
Miserére nostri, Dómine, * miserére nostri.
Fiat misericórdia tua, Dómine, super nos, * quemádmodum sperávimus in te.
In te, Dómine, sperávi: * non confúndar in ætérnum.
|
V. Áldj meg minket Uram.
Áldás. A mennyei seregek társaságába vigyen el minket az angyalok Királya. Ámen.
Olvasmány 9
On
the other hand, they whose exaltation cometh of a false righteousness, look down upon their neighbour, but are softened by no mercy toward his misery, and are all the more sinful, because they perceive not that they themselves are sinners. Of such were those Pharisees who judged the Lord because He received sinners, and, in the dryness of their own heart, rebuked the very Fountain of mercy. They were sick of so desperate a sickness that they knew not of themselves that they were sick; but, that they might know that they were so, the Heavenly Physician applied to them His tender ointments, and, by means of a gracious parable, lanced the boil of their pride of heart.
V. Te pedig Uram irgalmazz nekünk.
R. Istennek legyen hála.
Te Deum
Téged, Isten dicsérünk, téged Úrnak ismérünk.
Téged, örök Atyaisten mind egész föld áld és tisztel.
Téged minden szép angyalok, Kerubok és Szeráfkarok.
Egek és minden hatalmak, szüntelenül magasztalnak.
Szent vagy, szent vagy, erõsséges szent Isten vagy!
Nagyságoddal telve ég s föld, dicsõséged mindent bétölt.
Téged dicsér egek Ura, apostolok boldog kara.
Dicséretes nagy próféták súlyos ajka hirdet és áld.
Jeles mártírseregek magasztalnak tégedet.
Vall tégedet világszerte szent Egyházad ezerszerte.
Ó Atyánk, téged s mérhetetlen nagy Fölséged.
S azt, ki hozzánk tõled jött le Atya igaz Egyszülöttje.
És áldjuk veled Vigasztaló Szentlelkedet.
Krisztus, Isten Egyszülöttje
Király vagy te mindörökre.
Mentésünkre közénk szálltál
Szûzi méhet nem utáltál.
Halál mérgét megtiportad,
Mennyországot megnyitottad.
Isten jobbján ülsz most széket, Atyádéval egy fölséged.
Onnan leszel eljövendõ, mindeneket ítélendõ.
Itt letérdelünk.
Téged azért, Uram, kérünk, mi megváltónk, maradj vélünk!
Szentjeidhez végy fel égbe az örökös dicsõségbe!
Szabadítsd meg, Uram, néped, áldd meg a te örökséged!
Te kormányozd, te vigasztald mindörökké felmagasztald!
Mindennap dicsérünk téged,
Szent nevedet áldja néped.
Bûntõl e nap õrizz minket és bocsásd meg vétkeinket!
Irgalmazz, Uram, irgalmazz; híveidhez légy irgalmas!
Kegyes szemed legyen rajtunk, tebenned van bizodalmunk.
Te vagy Uram, én reményem, * ne hagyj soha szégyent érnem!
|
Reliqua omittuntur, nisi Laudes separandae sint.
|
Hagyd ki a többit, kiveve ha a hajnali imát máskor mondod el.
|
Oratio {ex Proprio de Tempore}
V. Dómine, exáudi oratiónem meam.
R. Et clamor meus ad te véniat.
Orémus
Protector in te sperantium Deus, sine quo nihil est validum, nihil sanctum: multiplica super nos misericordiam tuam; ut te rectore, te duce, sic transeamus per bona temporalia, ut non amittamus aeterna.
Per Dóminum nostrum Jesum Christum, Filium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
R. Amen.
|
Könyörgés {az idõszaki részbõl}
V. Uram hallgasd meg könyörgésemet
R. És kiáltásom jusson elõdbe
Könyörögjünk
O God, the Protector of all them that trust in thee, without Whom nothing is strong, nothing is Holy increase and multiply upon us thy mercy, that Thou being our ruler and guide, we may so pass through things temporal, that we finally lose not the things eternal.
A mi Urunk Jézus Krisztus a te Fiad által, aki veled él és uralkodik a Szentlélekkel együtt Isten mindörökkön örökké.
R. Ámen.
|
Conclusio
V. Dómine, exáudi oratiónem meam.
R. Et clamor meus ad te véniat.
V. Benedicámus Dómino.
R. Deo grátias.
V. Fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace.
R. Amen.
Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.
|
Befejezés
V. Uram hallgasd meg könyörgésemet
R. És kiáltásom jusson elõdbe
V. Áldjuk az Urat
R. Istennek legyen hála
V. A megholt hívek lelkei Isten irgalmasságából nyugodjanak békességben.
R. Ámen.
Mi Atyánk, ki vagy a mennyekben, Szenteltessék meg a te neved; Jöjjön el a te országod; Legyen meg a te akaratod, miképpen a mennyben, azonképpen itt a földön is.
Mindennapi kenyerünket add meg nekünk ma; És bocsásd meg a mi vétkeinket,miképpen mi is megbocsátunk az ellenünk vétkezõknek; És ne vígy minket kísértésbe, De szabadíts meg a gonosztól! Ámen.
|
|
Post Divinum officium |