Feria Quinta infra Hebdomadam XX post Octavam Pentecostes II. Octobris ~ Semiduplex


Vespera    10-11-2018

Incipit
Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.
Ave María, grátia plena; Dóminus tecum: benedícta tu in muliéribus, et benedíctus fructus ventris tui Jesus. Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.
V. Deus in adjutórium meum inténde.
R. Dómine, ad adjuvándum me festína.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Allelúja.
Początek
Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje: przyjdź królestwo Twoje: bądź wola Twoja, jako w niebie tak i na ziemi. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj: i odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom: i nie wódź nas na pokuszenie: ale nas zbaw ode złego. Amen.
Zdrowaś Maryjo, łaskiś pełna; Pan z Tobą: błogosławionaś ty między niewiastami, i błogosławiony owoc żywota twojego, Jezus. Święta Maryjo, Matko Boża, módl się za nami grzesznymi, teraz i w godzinę śmierci naszej. Amen.
V. Boże, wejrzyj ku wspomożeniu memu.
R. Panie, pośpiesz ku ratunkowi memu.
V. Chwała Ojcu i Synowi, * i Duchowi Świętemu.
R. Jak była na początku, teraz i zawsze, * i na wieki wieków. Amen.
Alleluja.
Psalmi {Psalmi et antiphonæ ex Psalterio secundum diem}
Ant. Et omnis
Psalmus 131 [1]
131:1 Meménto, Dómine, David, * et omnis mansuetúdinis ejus:
131:2 Sicut jurávit Dómino, * votum vovit Deo Jacob:
131:3 Si introíero in tabernáculum domus meæ, * si ascéndero in lectum strati mei:
131:4 Si dédero somnum óculis meis, * et pálpebris meis dormitatiónem:
131:5 Et réquiem tempóribus meis: donec invéniam locum Dómino, * tabernáculum Deo Jacob.
131:6 Ecce, audívimus eam in Éphrata: * invénimus eam in campis silvæ.
131:7 Introíbimus in tabernáculum ejus: * adorábimus in loco, ubi stetérunt pedes ejus.
131:8 Surge, Dómine, in réquiem tuam, * tu et arca sanctificatiónis tuæ.
131:9 Sacerdótes tui induántur justítiam: * et sancti tui exsúltent.
131:10 Propter David, servum tuum, * non avértas fáciem Christi tui.
131:11 Jurávit Dóminus David veritátem, et non frustrábitur eam: * De fructu ventris tui ponam super sedem tuam.
131:12 Si custodíerint fílii tui testaméntum meum, * et testimónia mea hæc, quæ docébo eos:
131:12 Et fílii eórum usque in sǽculum, * sedébunt super sedem tuam.
131:13 Quóniam elégit Dóminus Sion: * elégit eam in habitatiónem sibi.
131:14 Hæc réquies mea in sǽculum sǽculi: * hic habitábo quóniam elégi eam.
131:15 Víduam ejus benedícens benedícam: * páuperes ejus saturábo pánibus.
131:16 Sacerdótes ejus índuam salutári: * et sancti ejus exsultatióne exsultábunt.
131:17 Illuc prodúcam cornu David, * parávi lucérnam Christo meo.
131:18 Inimícos ejus índuam confusióne: * super ipsum autem efflorébit sanctificátio mea.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Et omnis mansuetúdinis ejus.
Psalmy {Psalmy i antyfony z Psałterza według dnia}
Ant. I na wszystkę
Psalm 131 [1]
131:1 Pomnij, Panie, na Dawida, * i na wszystkę cichość jego.
131:2 Jako przysiągł Panu, * ślubował ślub Bogu Jakóbowemu:
131:3 Jeźli wnidę do przybytku domu mego, * jeźli wstąpię na łoże posłania mego:
131:4 Jeźli przypuszczę sen na oczy moje, * i drzymanie na powieki moje:
131:5 I odpoczynek na skronie mojéj: * aż najdę miejsce Panu, przybytek Bogu Jakób.
131:6 Otośmy o nim słyszeli w Ephracie: * naleźliśmy go na polach leśnych.
131:7 Wnidziemy do przybytku jego: * kłaniać się będziemy na miejscu, gdzie stały nogi jego.
131:8 Powstań, Panie, do odpoczynienia twego, * ty, i skrzynia poświęcenia twego.
131:9 Kapłani twoi niech się obloką w sprawiedliwość: * a święci twoi niechaj się weselą.
131:10 Dla Dawida, sługi twego, * nie odwracaj oblicza Chrystusa twojego.
131:11 Przysiągł Pan Dawidowi prawdę, a nie odmieni jéj: * Z owocu żywota twego posadzę na stolicy twojéj.
131:12 Jeźli synowie twoi strzedz będą Testamentu mego, * i świadectw moich tych, których ich nauczę:
131:12 I synowie ich aż na wieki, * będą siedzieć na stolicy twojéj.
131:13 Albowiem Pan obrał Syon: * obrał je na mieszkanie sobie.
131:14 To odpoczynienie moje na wieki wieków: * tu mieszkać będę; bom je obrał.
131:15 Wdowę jego błogosławiąc ubłogosławię: * ubogie jego nasycę chlebem.
131:16 Kapłany jego przyoblokę zbawieniem: * a święci jego weselem weselić się będą.
131:17 Tam wyniosę róg Dawidowi, * zgotowałem pochodnią Chrystusowi memu.
131:18 Nieprzyjacioły jego przyoblokę wstydem: * a nad nim się rozkwitnie poświęcenie moje.
V. Chwała Ojcu i Synowi, * i Duchowi Świętemu.
R. Jak była na początku, teraz i zawsze, * i na wieki wieków. Amen.

Ant. I na wszystkę cichość jego.
Ant. Ecce
Psalmus 132 [2]
132:1 Ecce quam bonum et quam jucúndum, * habitáre fratres in unum:
132:2 Sicut unguéntum in cápite, * quod descéndit in barbam, barbam Aaron,
132:2 Quod descéndit in oram vestiménti ejus: * sicut ros Hermon, qui descéndit in montem Sion.
132:3 Quóniam illic mandávit Dóminus benedictiónem, * et vitam usque in sǽculum.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Ecce quam bonum, et quam jucúndum habitáre fratres in unum.
Ant. Oto
Psalm 132 [2]
132:1 Oto jako dobra, a jako wdzięczna rzecz, * mieszkać braciéj spółem:
132:2 Jako olejek na głowie, * który spływa na brodę, brodę Aaronową,
132:2 Który spływa na kraje odzienia jego: * jako rosa Hermon, która zstępuje na górę Syon.
132:3 Albowiem tam przykazał Pan błogosławieństwo, * i żywot aż na wieki.
V. Chwała Ojcu i Synowi, * i Duchowi Świętemu.
R. Jak była na początku, teraz i zawsze, * i na wieki wieków. Amen.

Ant. Oto jako dobra, a jako wdzięczna rzecz, mieszkać braciéj spółem.
Ant. Ómnia
Psalmus 134 [3]
134:1 Laudáte nomen Dómini, * laudáte, servi, Dóminum.
134:2 Qui statis in domo Dómini, * in átriis domus Dei nostri.
134:3 Laudáte Dóminum, quia bonus Dóminus: * psállite nómini ejus, quóniam suáve.
134:4 Quóniam Jacob elégit sibi Dóminus, * Israël in possessiónem sibi.
134:5 Quia ego cognóvi quod magnus est Dóminus, * et Deus noster præ ómnibus diis.
134:6 Omnia quæcúmque vóluit, Dóminus fecit in cælo, et in terra, * in mari, et in ómnibus abýssis.
134:7 Edúcens nubes ab extrémo terræ: * fúlgura in plúviam fecit.
134:8 Qui prodúcit ventos de thesáuris suis: * qui percússit primogénita Ægýpti ab hómine usque ad pecus.
134:9 Et misit signa, et prodígia in médio tui, Ægýpte: * in Pharaónem, et in omnes servos ejus.
134:10 Qui percússit gentes multas: * et occídit reges fortes:
134:11 Sehon, regem Amorrhæórum, et Og, regem Basan, * et ómnia regna Chánaan.
134:12 Et dedit terram eórum hereditátem, * hereditátem Israël, pópulo suo.
134:13 Dómine, nomen tuum in ætérnum: * Dómine, memoriále tuum in generatiónem et generatiónem.
134:14 Quia judicábit Dóminus pópulum suum: * et in servis suis deprecábitur.
134:15 Simulácra géntium argéntum, et aurum, * ópera mánuum hóminum.
134:16 Os habent, et non loquéntur: * óculos habent, et non vidébunt.
134:17 Aures habent, et non áudient: * neque enim est spíritus in ore ipsórum.
134:18 Símiles illis fiant qui fáciunt ea: * et omnes qui confídunt in eis.
134:19 Domus Israël, benedícite Dómino: * domus Aaron, benedícite Dómino.
134:20 Domus Levi, benedícite Dómino: * qui timétis Dóminum, benedícite Dómino.
134:21 Benedíctus Dóminus ex Sion, * qui hábitat in Jerúsalem.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Ómnia quæcúmque vóluit Dóminus fecit.
Ant. Wszystko,
Psalm 134 [3]
134:1 Chwalcie imię Pańskie, * chwalcie słudzy Pana.
134:2 Którzy stoicie w domu Pańskim, * w sieniach domu Boga naszego.
134:3 Chwalcie Pana; bo dobry Pan: * śpiewajcie imieniowi jego, bo wdzięczne.
134:4 Albowiem Jakóba obrał sobie Pan: * Izraela za osiadłość swoję.
134:5 Bomci ja doznał, iż wielki jest Pan, * a Bóg nasz nade wszemi bogi.
134:6 Wszystko, co jedno chciał Pan, uczynił na niebie, na ziemi, * na morzu, i we wszystkich przepaściach.
134:7 Który wywodzi obłoki z kończyn ziemie: * łyskawice na deszcz uczynił.
134:8 Który wywodzi wiatry z skarbów swoich: * który pobił pierworodne Egipskie od człowieka aż do bydlęcia.
134:9 I posłał znaki i cuda w pośród ciebie, Egipcie: * na Pharaona i na wszystkie sługi jego.
134:10 Który poraził wiele narodów: * i pozabijał króle mocne:
134:11 Sehona, króla Amorrejczyków, i Oga, króla Bazan, * i wszystkie królestwa Chanaan.
134:12 I dał ziemię ich w dziedzictwo, * w dziedzictwo ludowi swemu Izrael.
134:13 Panie, imię twoje na wieki: * Panie, pamiątka twoja do narodu i narodu.
134:14 Bo Pan będzie sądził lud swój: * a da się uprosić sługom swoim.
134:15 Bałwany pogańskie śrebro i złoto, * robota rąk ludzkich.
134:16 Usta mają, a nie będą mówić: * oczy mają, a nie ujrzą.
134:17 Uszy mają, a nie usłyszą: * bo niemasz tchnienia w uściech ich.
134:18 Niech im podobni będą, którzy je czynią: * i wszyscy, którzy w nich ufają.
134:19 Domie Izraelski, błogosławcie Panu: * Domie Aaron, błogosławcie Panu.
134:20 Domie Lewi, błogosławcie Panu: * którzy się boicie Pana, błogosławcie Panu.
134:21 Błogosławiony Pan z Syonu, * który mieszka w Jeruzalem.
V. Chwała Ojcu i Synowi, * i Duchowi Świętemu.
R. Jak była na początku, teraz i zawsze, * i na wieki wieków. Amen.

Ant. Wszystko, co jedno chciał Pan, uczynił.
Ant. Quóniam in ætérnum
Psalmus 135 [4]
135:1 Confitémini Dómino quóniam bonus: * quóniam in ætérnum misericórdia ejus.
135:2 Confitémini Deo deórum: * quóniam in ætérnum misericórdia ejus.
135:3 Confitémini Dómino dominórum: * quóniam in ætérnum misericórdia ejus.
135:4 Qui facit mirabília magna solus: * quóniam in ætérnum misericórdia ejus.
135:5 Qui fecit cælos in intelléctu: * quóniam in ætérnum misericórdia ejus.
135:6 Qui firmávit terram super aquas: * quóniam in ætérnum misericórdia ejus.
135:7 Qui fecit luminária magna: * quóniam in ætérnum misericórdia ejus.
135:8 Solem in potestátem diéi: * quóniam in ætérnum misericórdia ejus.
135:9 Lunam, et stellas in potestátem noctis: * quóniam in ætérnum misericórdia ejus.
135:10 Qui percússit Ægýptum cum primogénitis eórum: * quóniam in ætérnum misericórdia ejus.
135:11 Qui edúxit Israël de médio eórum: * quóniam in ætérnum misericórdia ejus.
135:12 In manu poténti, et brácchio excélso: * quóniam in ætérnum misericórdia ejus.
135:13 Qui divísit Mare Rubrum in divisiónes: * quóniam in ætérnum misericórdia ejus.
135:14 Et edúxit Israël per médium ejus: * quóniam in ætérnum misericórdia ejus.
135:15 Et excússit Pharaónem, et virtútem ejus in Mari Rubro: * quóniam in ætérnum misericórdia ejus.
135:16 Qui tradúxit pópulum suum per desértum: * quóniam in ætérnum misericórdia ejus.
135:17 Qui percússit reges magnos: * quóniam in ætérnum misericórdia ejus.
135:18 Et occídit reges fortes: * quóniam in ætérnum misericórdia ejus.
135:19 Sehon, regem Amorrhæórum: * quóniam in ætérnum misericórdia ejus.
135:20 Et Og, regem Basan: * quóniam in ætérnum misericórdia ejus.
135:21 Et dedit terram eórum hereditátem: * quóniam in ætérnum misericórdia ejus.
135:22 Hereditátem Israël, servo suo: * quóniam in ætérnum misericórdia ejus.
135:23 Quia in humilitáte nostra memor fuit nostri: * quóniam in ætérnum misericórdia ejus.
135:24 Et redémit nos ab inimícis nostris: * quóniam in ætérnum misericórdia ejus.
135:25 Qui dat escam omni carni: * quóniam in ætérnum misericórdia ejus.
135:26 Confitémini Deo cæli: * quóniam in ætérnum misericórdia ejus.
135:26 Confitémini Dómino dominórum: * quóniam in ætérnum misericórdia ejus.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Quóniam in ætérnum misericórdia ejus.
Ant. Bo na wieki
Psalm 135 [4]
135:1 Wyznawajcie Panu, bo dobry: * bo na wieki miłosierdzie jego.
135:2 Wyznawajcie Bogu nad bogi: * bo na wieki miłosierdzie jego.
135:3 Wyznawajcie Panu nad pany: * bo na wieki miłosierdzie jego.
135:4 Który sam czyni wielkie dziwy: * bo na wieki miłosierdzie jego.
135:5 Który uczynił niebiosa z rozumem: * bo na wieki miłosierdzie jego.
135:6 Który utwierdził ziemię nad wodami: * bo na wieki miłosierdzie jego.
135:7 Który uczynił światła wielkie: * bo na wieki miłosierdzie jego.
135:8 Słońce, aby panowało we dnie: * bo na wieki miłosierdzie jego.
135:9 Miesiąc i gwiazdy, aby panowały nocy: * bo na wieki miłosierdzie jego.
135:10 Który pobił Egipt z ich pierworodnymi: * bo na wieki miłosierdzie jego.
135:11 Który wywiódł Izraela z pośrodku ich: * bo na wieki miłosierdzie jego.
135:12 Ręką mocną i ramieniem wysokiem: * bo na wieki miłosierdzie jego.
135:13 Który rozdzielił morze Czerwone na Rozdziały: * bo na wieki miłosierdzie jego.
135:14 I przeprowadził lud Izraelski przez pośrodek jego: * bo na wieki miłosierdzie jego.
135:15 I zrzucił Pharaona i wojsko jego w morze Czerwone: * bo na wieki miłosierdzie jego.
135:16 Który przeprowadził lud swój przez puszczą: * bo na wieki miłosierdzie jego.
135:17 Który poraził króle wielkie: * bo na wieki miłosierdzie jego.
135:18 I pobił króle możne: * bo na wieki miłosierdzie jego.
135:19 Sehona, króla Amorrejczyków: * bo na wieki miłosierdzie jego.
135:20 I Oga, króla Bazan: * bo na wieki miłosierdzie jego.
135:21 I dał ziemię ich w dziedzictwo: * bo na wieki miłosierdzie jego.
135:22 W dziedzictwo Izraelowi, słudze swemu: * bo na wieki miłosierdzie jego.
135:23 Albowiem w uniżeniu naszem pamiętał na nas: * bo na wieki miłosierdzie jego.
135:24 I odkupił nas od nieprzyjaciół naszych: * bo na wieki miłosierdzie jego.
135:25 Który daje pokarm wszelkiemu ciału: * bo na wieki miłosierdzie jego.
135:26 Wyznawajcie Bogu nieba: * bo na wieki miłosierdzie jego.
135:26 Wyznawajcie Panu nad pany: * bo na wieki jest miłosierdzie jego.
V. Chwała Ojcu i Synowi, * i Duchowi Świętemu.
R. Jak była na początku, teraz i zawsze, * i na wieki wieków. Amen.

Ant. Bo na wieki miłosierdzie jego.
Ant. Hymnum cantáte
Psalmus 136 [5]
136:1 Super flúmina Babylónis, illic sédimus et flévimus: * cum recordarémur Sion:
136:2 In salícibus in médio ejus, * suspéndimus órgana nostra.
136:3 Quia illic interrogavérunt nos, qui captívos duxérunt nos, * verba cantiónum:
136:3 Et qui abduxérunt nos: * Hymnum cantáte nobis de cánticis Sion.
136:4 Quómodo cantábimus cánticum Dómini * in terra aliéna?
136:5 Si oblítus fúero tui, Jerúsalem, * oblivióni detur déxtera mea.
136:6 Adhǽreat lingua mea fáucibus meis, * si non memínero tui:
136:6 Si non proposúero Jerúsalem, * in princípio lætítiæ meæ.
136:7 Memor esto, Dómine, filiórum Edom, * in die Jerúsalem:
136:7 Qui dicunt: Exinaníte, exinaníte * usque ad fundaméntum in ea.
136:8 Fília Babylónis mísera: * beátus, qui retríbuet tibi retributiónem tuam, quam retribuísti nobis.
136:9 Beátus, qui tenébit, * et allídet párvulos tuos ad petram.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Hymnum cantáte nobis de cánticis Sion.
Ant. Śpiewajcie nam pieśń
Psalm 136 [5]
136:1 Nad rzekami Babilońskiéj ziemie, tameśmy siedzieli i płakali: * gdyśmy wspominali na Syon.
136:2 Na wierzbach w pośród jéj * powieszaliśmy muzyckie naczynia nasze.
136:3 Bo nas tam pytali, którzy nas w niewolą zagnali, * o słowach pieśni:
136:3 A którzy nas zawiedli: * Śpiewajcie nam pieśń z pieśni Syońskich.
136:4 Jakoż mamy śpiewać pieśń Pańską * w cudzéj ziemi?
136:5 Jeźli cię zapomnę, Jeruzalem, * niech zapomniona będzie prawica moja.
136:6 Niechaj przyschnie język mój do podniebienia mego, * jeźlibym na cię nie pomniał:
136:6 Jeźlibym nie pokładał Jeruzalem * na początku wesela mego.
136:7 Pomnij, Panie, na syny Edom, * w dzień Jeruzalem:
136:7 Którzy mówią: Spustoszcie, spustoszcie * aż do gruntu w nim.
136:8 Córko Babilońska, nędznico: * błogosławiony, który tobie odda nagrodę twoję, którąś nam zadziałała.
136:9 Błogosławiony, który pochwyci, * i roztrąci dzieci twe o opokę.
V. Chwała Ojcu i Synowi, * i Duchowi Świętemu.
R. Jak była na początku, teraz i zawsze, * i na wieki wieków. Amen.

Ant. Śpiewajcie nam pieśń z pieśni Syońskich.
Capitulum Hymnus Versus {ex Psalterio secundum diem}
2 Cor 1:3-4
Benedíctus Deus, et Pater Dómini nostri Jesu Christi, Pater misericordiárum, et Deus totíus consolatiónis, qui consolátur nos in omni tribulatióne nostra.
R. Deo grátias.

Hymnus
Magnæ Deus poténtiæ,
Qui fértili natos aqua
Partim relínquis gúrgiti,
Partim levas in áëra.

Demérsa lymphis ímprimens,
Subvécta cælis érigens:
Ut stirpe ab una pródita,
Divérsa répleant loca:

Largíre cunctis sérvulis,
Quos mundat unda Sánguinis,
Nescíre lapsus críminum,
Nec ferre mortis tǽdium.

Ut culpa nullum déprimat:
Nullum éfferat jactántia:
Elísa mens ne cóncidat:
Eláta mens ne córruat.

Præsta, Pater piíssime,
Patríque compar Únice,
Cum Spíritu Paráclito
Regnans per omne sǽculum.
Amen.

V. Dirigátur, Dómine, orátio mea.
R. Sicut incénsum in conspéctu tuo.
Kapitulum Hymn Wers {z Psałterza według dnia}
2 Kor 1:3-4
Błogosławiony Bóg i Ojciec Pana naszego Jezusa Chrystusa, Ojciec miłosierdzia, a Bóg wszystkiéj pociechy, który nas cieszy we wszelakiem utrapieniu naszem.
R. Bogu niech będą dzięki.

Hymn
Wielkiej potęgi Boże,
Który stworzenia z płodnej wody
Częścią zostawiasz w otchłani,
Częścią wznosisz w powietrze.

Zanurzone w wodzie spychając,
Wzniesione ku niebu podnosząc,
By z jednego narodu wydane,
Napełniały miejsca różne:

Udziel hojnie wszystkim sługom,
Których obmywa strumień Krwi,
By nie zaznali upadków grzesznych
Ani doznali odrazy śmierci.

By wina nikogo nie przytłaczała,
Nikogo nie wynosiła pycha,
Nie załamał się duch skruszony,
Nie upadł duch wyniosły.

Udziel Ojcze najmiłościwszy,
i Ty Jedyny równy Ojcu,
z Duchem Pocieszycielem
królujący po wszystek wiek.
Amen.

V. Niech się wzniesie modlitwa moja.
R. Jako woń kadzidła przed obliczem Twoim.
Canticum Magnificat {Antiphona ex Proprio de Tempore}
Ant. Fecit Deus
(Canticum B. Mariæ Virginis * Luc. 1:46-55)
1:46 Magníficat * ánima mea Dóminum.
1:47 Et exsultávit spíritus meus: * in Deo, salutári meo.
1:48 Quia respéxit humilitátem ancíllæ suæ: * ecce enim ex hoc beátam me dicent omnes generatiónes.
1:49 Quia fecit mihi magna, qui potens est: * et sanctum nomen ejus.
1:50 Et misericórdia ejus, a progénie in progénies: * timéntibus eum.
1:51 Fecit poténtiam in brácchio suo: * dispérsit supérbos mente cordis sui.
1:52 Depósuit poténtes de sede: * et exaltávit húmiles.
1:53 Esuriéntes implévit bonis: * et dívites dimísit inánes.
1:54 Suscépit Israël púerum suum: * recordátus misericórdiæ suæ.
1:55 Sicut locútus est ad patres nostros: * Ábraham, et sémini ejus in sǽcula.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Fecit Deus poténtiam in brácchio suo: dispérsit supérbos mente cordis sui.
Kantyk Magnificat {Antyfona z Temporału}
Ant. Uczynił Bóg
(Pieśń Najświętszej Maryi Panny * Łk 1:46-55)
1:46 Wielbij * duszo moja, Pana.
1:47 I rozradował się duch mój: * w Bogu, Zbawicielu moim.
1:48 Iż wejrzał na niskość służebnice swojéj: * albowiem oto odtąd błogosławioną mię zwać będą wszystkie narody.
1:49 Albowiem uczynił mi wielkie rzeczy, który możny jest: * i święte imię jego.
1:50 A miłosierdzie jego od narodu do narodów: * bojącym się jego.
1:51 Uczynił moc ramieniem swojem: * rozproszył pyszne myśli serca ich.
1:52 Złożył mocarze z stolice: * a podwyższył niskie.
1:53 Łaknące napełnił dobrami: * a bogacze z niczem puścił.
1:54 Przyjął Izraela, sługę swego: * wspomniawszy na miłosierdzie swoje.
1:55 Jako mówił do ojców naszych: * Abrahamowi i nasieniu jego na wieki.
V. Chwała Ojcu i Synowi, * i Duchowi Świętemu.
R. Jak była na początku, teraz i zawsze, * i na wieki wieków. Amen.
Ant. Uczynił Bóg moc ramieniem swojem: rozproszył pyszne myśli serca ich.
Preces Feriales{omittitur}
Prośby ferialne{opuścić}
Oratio {ex Proprio de Tempore}
V. Dómine, exáudi oratiónem meam.
R. Et clamor meus ad te véniat.
Orémus
Largíre, quǽsumus, Dómine, fidélibus tuis indulgéntiam placátus et pacem: ut páriter ab ómnibus mundéntur offénsis, et secúra tibi mente desérviant.
Per Dóminum nostrum Jesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
R. Amen.

Modlitwy {z Temporału}
V. Panie, wysłuchaj modlitwy mojej.
R. A wołanie moje niech do Ciebie przyjdzie.
Módlmy się
Nakłoń ucha Twego, Panie, a w miłosierdziu swem udziel wiernym Twoim przebaczenia i pokoju, aby oczyszczeni ze wszystkich win swoich, mogli Ci służyć sercem spokojnem.
Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna: który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego Bóg, przez wszystkie wieki wieków.
R. Amen.

Suffragium {Tridentinum}
De cruce
Ant. Per signum Crucis de inimícis nostris líbera nos, Deus noster.

V. Omnis terra adóret te, et psallat tibi.
R. Psalmum dicat nómini tuo, Dómine.

Oratio
Orémus.
Perpétua nos, quǽsumus, Dómine, pace custódi, quos per lignum sanctæ Crucis redímere dignátus es.
Sufragium {wg rubryk trydenckich}
Do Krzyża świętego
Ant. Przez znamię Krzyża wybaw nas od nieprzyjaciół, Boże nasz.

V. Wszystka ziemia niechaj ci się kłania, i niechaj ci śpiewa.
R. Niech Psalm śpiewa imieniowi twemu, Panie.

Modlitwa
Módlmy się
Strzeż, prosimy cię Panie, w nieustannym pokoju nas, których raczyłeś odkupić przez drzewo świętego Krzyża.
De Beata Maria
Ant. Sancta María succúrre míseris, juva pusillánimes, réfove flébiles, ora pro pópulo, intérveni pro clero, intercéde pro devóto femineo sexu: séntiant omnes tuum juvámen, quicúmque célebrant tuam sanctam commemoratiónem.

V. Ora pro nobis sancta Dei Génitrix.
R. Ut digni efficiámur promissiónibus Christi.

Oratio
Orémus.
Concéde nos fámulos tuos, quǽsumus, Dómine Deus, perpétua mentis et córporis sanitate gaudére, et gloriósa beátæ Maríæ semper Vírginis intercessióne, a præsénti liberári tristítia, et ætérna pérfrui lætítia.
Do Najświętszej Marji
Ant. Święta Marjo, wspomóż nieszczęśliwych, wesprzyj bojaźliwych, pociesz zasmuconych, módl się za lud, wstawiaj się za klerem, przyczyń się za niewiastami Bogu poświęconemi: niechaj doznają Twego wsparcia wszyscy, którzy obchodzą święte wspomnienie Twoje.

V. Módl się za nami święta Boża Rodzicielko.
R. Abyśmy się stali godnymi obietnic Chrystusowych

Modlitwa
Orémus
Dozwól, prosimy Cię, Panie Boże, aby słudzy Twoi cieszyli się ciągiem zdrowiem duszy i ciała, a za przyczyną chwalebnej i błogosławionej Marji, zawsze Dziewicy, uwolnieni od smutków doczesnych, doszli do radości wiekuistych.
De Apostolis
Ant. Petrus Apóstolus, et Paulus Doctor Géntium, ipsi nos docuerunt legem tuam Dómine.

V. Constítues eos príncipes super omnem terram.
R. Mémores erunt nóminis tui Dómine.

Oratio
Orémus.
Deus, cujus déxtera beátum Petrum ambulantem in flúctibus, ne mergeretur, eréxit, et coapostolum ejus Paulum tértio naufragantem de profúndo pelagi liberávit: exáudi nos propítius, et concéde; ut amborum méritis, æternitátis glóriam consequámur.
Do Apostołów
Ant. Piotr Apostoł i Paweł, doktór narodów, oto Ci, którzy nas uczyli prawa Twego, Panie.

V. Postanowisz je książęty nade wszystką ziemią.
R. Będą wspominać Imię Twoje, Panie.

Modlitwa
Módlmy się
Boże, którego prawica unosiła błogosławionego Piotra idącego po falach, by nie zatonął, a Pawła, towarzysza jego w apostolstwie, po trzeciem rozbiciu okrętu z głębokości wybawiła, wysłuchaj nas łaskawie i dozwól, abyśmy przez ich zasługi dostąpili wiecznej chwały.
De Pace
Ant. Da pacem Dómine in diébus nostris, quia non est álius, qui pugnet pro nobis, nisi tu Deus noster.

V. Fiat pax in virtúte tua.
R. Et abundántia in túrribus tuis.

Oratio
Orémus
Deus, a quo sancta desidéria, recta consília, et justa sunt ópera: da servis tuis illam, quam mundus dare non potest, pacem; ut et corda nostra mandátis tuis dédita, et hóstium sublata formidine, témpora sint tua protectióne tranquilla.
Per Dóminum nostrum Jesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
R. Amen.
O pokój
Ant. Daj pokój, Panie, w dniach naszych, bo nie ma innego kto by za nas walczył, jeśli nie ty, Bóg nasz.

V. Czyń pokój w murach Twoich.
R. I dostatek w basztach Twoich.

Modlitwa
Módlmy się
Boże, od którego święte pożądania, dobre rady i sprawiedliwe pochodzą uczynki: udaruj sługi Twoje pokojem, którego świat dać nie może; ażeby serca nasze przykazaniom Twoim były posłuszne i aby dni nasze, wolne od bojaźni nieprzyjaciół, pod Twoją opieką spokojnie płynęły.
Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna: który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego Bóg, przez wszystkie wieki wieków.
R. Amen.
Conclusio
V. Dómine, exáudi oratiónem meam.
R. Et clamor meus ad te véniat.
V. Benedicámus Dómino.
R. Deo grátias.
V. Fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace.
R. Amen.
Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.
Zakończenie
V. Panie, wysłuchaj modlitwy mojej.
R. A wołanie moje niech do Ciebie przyjdzie.
V. Błogosławmy Panu.
R. Bogu niech będą dzięki.
V. Dusze wiernych zmarłych przez miłosierdzie Boże niech odpoczywają w pokoju.
R. Amen.
Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje: przyjdź królestwo Twoje: bądź wola Twoja, jako w niebie tak i na ziemi. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj: i odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom: i nie wódź nas na pokuszenie: ale nas zbaw ode złego. Amen.

Matutinum    Laudes
Prima    Tertia    Sexta    Nona
Vesperae    Completorium

Versions
pre Trident Monastic
Trident 1570
Trident 1910
Divino Afflatu
Reduced 1955
Rubrics 1960
1960 Newcalendar
Language 2
Latin
Deutsch
English
Espanol
Francais
Italiano
Magyar
Polski
Portugues
Polski-Newer
Votive
hodie
Dedicatio
Defunctorum
Parvum B.M.V.

Options