Feria V infra Hebdomadam I Adventus ~ IV. classis
Commemoratio ad Laudes tantum: S. Nicolai Episcopi et Confessoris

Vespera    12-06-2018

Incipit
V. Deus in adiutórium meum inténde.
R. Dómine, ad adiuvándum me festína.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Allelúia.
Początek
V. Boże, wejrzyj ku wspomożeniu memu.
R. Panie, pośpiesz ku ratunkowi memu.
V. Chwała Ojcu i Synowi, * i Duchowi Świętemu.
R. Jak była na początku, teraz i zawsze, * i na wieki wieków. Amen.
Alleluja.
Psalmi {Psalmi et antiphonæ ex Psalterio secundum diem}
Ant. Ecce quam bonum * et quam iucúndum habitáre fratres in unum.
Psalmus 132 [1]
132:1 Ecce quam bonum et quam iucúndum, habitáre fratres in unum:
132:2 Sicut unguéntum in cápite, * quod descéndit in barbam, barbam Aaron,
132:2 Quod descéndit in oram vestiménti eius: * sicut ros Hermon, qui descéndit in montem Sion.
132:3 Quóniam illic mandávit Dóminus benedictiónem, * et vitam usque in sǽculum.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Ecce quam bonum et quam iucúndum habitáre fratres in unum.
Psalmy {Psalmy i antyfony z Psałterza według dnia}
Ant. Oto jako dobra, * a jako wdzięczna rzecz, mieszkać braciéj spółem.
Psalm 132 [1]
132:1 Oto jak dobra i jak wdzięczna rzecz, * mieszkać braciom społem.
132:2 Jak olejek na głowie, * który spływa na brodę, brodę Aarona:
132:2 Który spływa na kraj odzienia jego: * jak rosa Hermonu, która zstępuje na górę Syjon.
132:3 Albowiem tam przeznaczył Pan błogosławieństwo * i żywot aż na wieki.
V. Chwała Ojcu i Synowi, * i Duchowi Świętemu.
R. Jak była na początku, teraz i zawsze, * i na wieki wieków. Amen.

Ant. Oto jako dobra, a jako wdzięczna rzecz, mieszkać braciéj spółem.
Ant. Confitémini Dómino * quóniam in ætérnum misericórdia eius.
Psalmus 135(1-9) [2]
135:1 Confitémini Dómino quóniam bonus: * quóniam in ætérnum misericórdia eius.
135:2 Confitémini Deo deórum: * quóniam in ætérnum misericórdia eius.
135:3 Confitémini Dómino dominórum: * quóniam in ætérnum misericórdia eius.
135:4 Qui facit mirabília magna solus: * quóniam in ætérnum misericórdia eius.
135:5 Qui fecit cælos in intelléctu: * quóniam in ætérnum misericórdia eius.
135:6 Qui firmávit terram super aquas: * quóniam in ætérnum misericórdia eius.
135:7 Qui fecit luminária magna: * quóniam in ætérnum misericórdia eius.
135:8 Solem in potestátem diéi: * quóniam in ætérnum misericórdia eius.
135:9 Lunam, et stellas in potestátem noctis: * quóniam in ætérnum misericórdia eius.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Confitémini Dómino quóniam in ætérnum misericórdia eius.
Ant. Wyznawajcie Panu, * bo na wieki miłosierdzie jego.
Psalm 135(1-9) [2]
135:1 Wysławiajcie Pana, bo dobry, * bo na wieki miłosierdzie Jego.
135:2 Wysławiajcie Boga nad bogi, * bo na wieki miłosierdzie Jego.
135:3 Wysławiajcie Pana nad pany, * bo na wieki miłosierdzie Jego.
135:4 Który sam tylko czyni cuda wielkie, * bo na wieki miłosierdzie Jego.
135:5 Który uczynił niebiosa w mądrości, * bo na wieki miłosierdzie Jego.
135:6 Który utwierdził ziemię nad wodami, * bo na wieki miłosierdzie Jego.
135:7 Który uczynił światła wielkie, * bo na wieki miłosierdzie Jego.
135:8 Słońce, aby władało dniem, * bo na wieki miłosierdzie Jego.
135:9 Księżyc i gwiazdy, aby władały nocą, * bo na wieki miłosierdzie Jego.
V. Chwała Ojcu i Synowi, * i Duchowi Świętemu.
R. Jak była na początku, teraz i zawsze, * i na wieki wieków. Amen.

Ant. Wyznawajcie Panu, bo na wieki miłosierdzie jego.
Ant. Confitémini Dómino * quia in humilitáte nostra memor fuit nostri.
Psalmus 135(10-26) [3]
135:10 Qui percússit Ægýptum cum primogénitis eórum: * quóniam in ætérnum misericórdia eius.
135:11 Qui edúxit Israël de médio eórum: * quóniam in ætérnum misericórdia eius.
135:12 In manu poténti, et brácchio excélso: * quóniam in ætérnum misericórdia eius.
135:13 Qui divísit Mare Rubrum in divisiónes: * quóniam in ætérnum misericórdia eius.
135:14 Et edúxit Israël per médium eius: * quóniam in ætérnum misericórdia eius.
135:15 Et excússit Pharaónem, et virtútem eius in Mari Rubro: * quóniam in ætérnum misericórdia eius.
135:16 Qui tradúxit pópulum suum per desértum: * quóniam in ætérnum misericórdia eius.
135:17 Qui percússit reges magnos: * quóniam in ætérnum misericórdia eius.
135:18 Et occídit reges fortes: * quóniam in ætérnum misericórdia eius.
135:19 Sehon, regem Amorrhæórum: * quóniam in ætérnum misericórdia eius.
135:20 Et Og, regem Basan: * quóniam in ætérnum misericórdia eius.
135:21 Et dedit terram eórum hereditátem: * quóniam in ætérnum misericórdia eius.
135:22 Hereditátem Israël, servo suo: * quóniam in ætérnum misericórdia eius.
135:23 Quia in humilitáte nostra memor fuit nostri: * quóniam in ætérnum misericórdia eius.
135:24 Et redémit nos ab inimícis nostris: * quóniam in ætérnum misericórdia eius.
135:25 Qui dat escam omni carni: * quóniam in ætérnum misericórdia eius.
135:26 Confitémini Deo cæli: * quóniam in ætérnum misericórdia eius.
135:26 Confitémini Dómino dominórum: * quóniam in ætérnum misericórdia eius.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Confitémini Dómino quia in humilitáte nostra memor fuit nostri.
Ant. Wyznawajcie Panu, * albowiem w uniżeniu naszem pamiętał na nas.
Psalm 135(10-26) [3]
135:10 Który pobił Egipt z ich pierworodnymi, * bo na wieki miłosierdzie Jego.
135:11 Który wywiódł Izraela z pośrodka ich, * bo na wieki miłosierdzie Jego.
135:12 Ręką mocną i ramieniem wysokim, * bo na wieki miłosierdzie Jego.
135:13 Który rozdzielił Morze Czerwone na części, * bo na wieki miłosierdzie Jego.
135:14 I przeprowadził Izraela przez środek jego, * bo na wieki miłosierdzie Jego.
135:15 I strącił Faraona i wojsko jego w Morze Czerwone, * bo na wieki miłosierdzie Jego.
135:16 Który przeprowadził lud swój przez pustynię, * bo na wieki miłosierdzie Jego.
135:17 Który poraził królów wielkich, * bo na wieki miłosierdzie Jego.
135:18 I pobił królów potężnych, * bo na wieki miłosierdzie Jego.
135:19 Sehona, króla Amorejczyków, * bo na wieki miłosierdzie Jego.
135:20 I Oga, króla Basanu, * bo na wieki miłosierdzie Jego.
135:21 I dał ziemię ich w dziedzictwo, * bo na wieki miłosierdzie Jego.
135:22 W dziedzictwo Izraelowi, słudze swemu, * bo na wieki miłosierdzie Jego.
135:23 Albowiem w poniżeniu naszym pamiętał o nas, * bo na wieki miłosierdzie Jego.
135:24 I odkupił nas od nieprzyjaciół naszych, * bo na wieki miłosierdzie Jego.
135:25 Który daje pokarm wszelkiemu ciału, * bo na wieki miłosierdzie Jego.
135:26 Wysławiajcie Boga nieba, * bo na wieki miłosierdzie Jego.
135:26 Wysławiajcie Pana nad pany, * bo na wieki miłosierdzie Jego.
V. Chwała Ojcu i Synowi, * i Duchowi Świętemu.
R. Jak była na początku, teraz i zawsze, * i na wieki wieków. Amen.

Ant. Wyznawajcie Panu, albowiem w uniżeniu naszem pamiętał na nas.
Ant. Adhǽreat lingua mea * fáucibus meis, si non memínero tui Ierúsalem.
Psalmus 136 [4]
136:1 Super flúmina Babylónis, illic sédimus et flévimus: * cum recordarémur Sion:
136:2 In salícibus in médio eius, * suspéndimus órgana nostra.
136:3 Quia illic interrogavérunt nos, qui captívos duxérunt nos, * verba cantiónum:
136:3 Et qui abduxérunt nos: * Hymnum cantáte nobis de cánticis Sion.
136:4 Quómodo cantábimus cánticum Dómini * in terra aliéna?
136:5 Si oblítus fúero tui, Ierúsalem, * oblivióni detur déxtera mea.
136:6 Adhǽreat lingua mea fáucibus meis, * si non memínero tui:
136:6 Si non proposúero Ierúsalem, * in princípio lætítiæ meæ.
136:7 Memor esto, Dómine, filiórum Edom, * in die Ierúsalem:
136:7 Qui dicunt: Exinaníte, exinaníte * usque ad fundaméntum in ea.
136:8 Fília Babylónis mísera: * beátus, qui retríbuet tibi retributiónem tuam, quam retribuísti nobis.
136:9 Beátus, qui tenébit, * et allídet párvulos tuos ad petram.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Adhǽreat lingua mea fáucibus meis, si non memínero tui Ierúsalem.
Ant. Niechaj przyschnie język mój * do podniebienia mego, jeźlibym na cię nie pomniał Jeruzalem.
Psalm 136 [4]
136:1 Nad rzekami babilońskiej ziemi, tameśmy siedzieli i płakali, * gdyśmy wspominali Syjon.
136:2 Na wierzbach wpośród niej * zawiesiliśmy muzyczne instrumenty nasze.
136:3 Bo nas tam pytali ci, którzy nas w niewolę zagnali, * o słowa pieśni:
136:3 I ci, którzy nas zawiedli: * Zaśpiewajcie nam pieśń z pieśni Syjońskich.
136:4 Jakże mamy śpiewać pieśń Pańską * w ziemi cudzej?
136:5 Jeślibym cię zapomniał Jeruzalem, * niech zapomniana będzie prawica moja.
136:6 Niechaj przyschnie język mój do podniebienia mego, * jeślibym na cię nie pomniał:
136:6 Jeślibym nie położył Jerozolimy * na początku wesela mego.
136:7 Pomnij, Panie, na synów Edomu, * w dzień Jerozolimy:
136:7 Na tych, którzy mówią: Zburzcie, zburzcie ją * aż do gruntu.
136:8 Córko Babilońska nieszczęsna, * błogosławiony, kto ci odpłaci za to, coś nam wyrządziła.
136:9 Błogosławiony, który pochwyci * i roztrąci dzieci twe o opokę.
V. Chwała Ojcu i Synowi, * i Duchowi Świętemu.
R. Jak była na początku, teraz i zawsze, * i na wieki wieków. Amen.

Ant. Niechaj przyschnie język mój do podniebienia mego, jeźlibym na cię nie pomniał Jeruzalem.
Ant. Confitébor * nómini tuo, Dómine, super misericórdia et veritáte tua.
Psalmus 137 [5]
137:1 Confitébor tibi, Dómine, in toto corde meo: * quóniam audísti verba oris mei.
137:2 In conspéctu Angelórum psallam tibi: * adorábo ad templum sanctum tuum, et confitébor nómini tuo.
137:3 Super misericórdia tua, et veritáte tua: * quóniam magnificásti super omne, nomen sanctum tuum.
137:4 In quacúmque die invocávero te, exáudi me: * multiplicábis in ánima mea virtútem.
137:5 Confiteántur tibi, Dómine, omnes reges terræ: * quia audiérunt ómnia verba oris tui:
137:6 Et cantent in viis Dómini: * quóniam magna est glória Dómini.
137:7 Quóniam excélsus Dóminus, et humília réspicit: * et alta a longe cognóscit.
137:8 Si ambulávero in médio tribulatiónis, vivificábis me: * et super iram inimicórum meórum extendísti manum tuam, et salvum me fecit déxtera tua.
137:9 Dóminus retríbuet pro me: * Dómine, misericórdia tua in sǽculum: ópera mánuum tuárum ne despícias.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Confitébor nómini tuo, Dómine, super misericórdia et veritáte tua.
Ant. Będęć, wyznawał * Imię Twoje Panie, dla miłosierdzia twego i dla prawdy twojéj.
Psalm 137 [5]
137:1 Sławić Cię będę, Panie, ze wszystkiego serca mego, * żeś wysłuchał słów ust moich.
137:2 Przed obliczem aniołów będę Ci śpiewał, * będę się kłaniał przed kościołem Twoim świętym i będę wysławiał imię Twoje.
137:3 Dla miłosierdzia Twego i dla prawdy Twojej, * boś uwielbił ponad wszystko święte imię Twoje.
137:4 Kiedykolwiek wzywać Cię będę, wysłuchaj mię, * pomnożysz moc w duszy mojej.
137:5 Niech Cię wysławiają, Panie, wszyscy królowie ziemi, * bo słyszeli wszystkie słowa ust Twoich:
137:6 I niech śpiewają o drogach Pańskich, * gdyż wielka jest chwała Pańska.
137:7 Albowiem wysoki jest Pan, a na niskich spogląda * i wysokich z daleka poznaje.
137:8 Jeśli będę chodził wpośród utrapienia, ożywisz mnie * i wbrew gniewowi nieprzyjaciół moich wyciągnąłeś rękę Twoją i zbawiła mię prawica Twoja.
137:9 Pan odpłaci za mnie: * Panie, miłosierdzie Twoje na wieki, nie gardź dziełami rąk Twoich.
V. Chwała Ojcu i Synowi, * i Duchowi Świętemu.
R. Jak była na początku, teraz i zawsze, * i na wieki wieków. Amen.

Ant. Będęć, wyznawał Imię Twoje Panie, dla miłosierdzia twego i dla prawdy twojéj.
Capitulum Hymnus Versus {ex Psalterio secundum diem}
Gen 49:10
Non auferétur sceptrum de Iuda, et dux de fémore eius, donec véniat qui mitténdus est; et ipse erit exspectátio géntium.
R. Deo grátias.

Hymnus
Creátor alme síderum,
Ætérna lux credéntium,
Iesu, Redémptor ómnium,
Inténde votis súpplicum.

Qui dǽmonis ne fráudibus
Períret orbis, ímpetu
Amóris actus, lánguidi
Mundi medéla factus es.

Commúne qui mundi nefas
Ut expiáres, ad crucem
E Vírginis sacrário
Intácta prodis víctima.

Cuius potéstas glóriæ
Noménque cum primum sonat,
Et cǽlites et ínferi
Treménte curvántur genu.

Te deprecámur últimæ
Magnum diéi Iúdicem,
Armis supérnæ grátiæ
Defénde nos ab hóstibus.

Virtus, honor, laus, glória
Deo Patri cum Fílio,
Sancto simul Paráclito,
In sæculórum sǽcula.
Amen.

V. Roráte, cæli, désuper, et nubes pluant iustum.
R. Aperiátur terra, et gérminet Salvatórem.
Kapitulum Hymn Wers {z Psałterza według dnia}
Rdz 49:10
Nie będzie odjęty sceptr od Judy, ani wódz z biódr jego, aż przyjdzie, który ma być posłan, a on będzie oczekawaniem narodów.
R. Bogu niech będą dzięki.

Hymn
Potężny Stwórco gwiazd,
wieczna światłości wierzących,
Jezu, Odkupicielu wszystkich,
usłysz błagania i obietnice nasze.

Aby przez złość szatana
nie zginął świat;
bo Ty, natchniony miłością,
stałeś się lekarstwem dla chorego świata.

Aby zgładzić przez mękę Krzyża
powszechne zło.
jako ofiara bez zmazy,
wychodzisz z przybytku Dziewicy.

Przed chwalebną potęgą Twoją
i na sam dźwięk Imienia Twego
moce niebieskie i piekielne
ze drżeniem zginają kolana.

Błagamy Cię, wielki Sędzio
dnia ostatniego,
bronią łaski niebieskiej
strzeż nas od wroga.

Moc, sława, władza, cześć
Ojcu i Synowi
i Świętemu Duchowi,
po wiek wieków.
Amen.

V. Spuśćcie niebiosa rosę z góry, a obłoki niechaj spuszczą ze dżdżem Sprawiedliwego.
R. Niech się otworzy ziemia i zrodzi Zbawiciela.
Canticum: Magnificat {Antiphona ex Proprio de Tempore}
Ant. Exspectábo * Dóminum Salvatórem meum, et præstolábor eum dum prope est, allelúia.
(Canticum B. Mariæ Virginis * Luc. 1:46-55)
1:46 Magníficat * ánima mea Dóminum.
1:47 Et exsultávit spíritus meus: * in Deo, salutári meo.
1:48 Quia respéxit humilitátem ancíllæ suæ: * ecce enim ex hoc beátam me dicent omnes generatiónes.
1:49 Quia fecit mihi magna, qui potens est: * et sanctum nomen eius.
1:50 Et misericórdia eius, a progénie in progénies: * timéntibus eum.
1:51 Fecit poténtiam in brácchio suo: * dispérsit supérbos mente cordis sui.
1:52 Depósuit poténtes de sede: * et exaltávit húmiles.
1:53 Esuriéntes implévit bonis: * et dívites dimísit inánes.
1:54 Suscépit Israël púerum suum: * recordátus misericórdiæ suæ.
1:55 Sicut locútus est ad patres nostros: * Ábraham, et sémini eius in sǽcula.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Exspectábo Dóminum Salvatórem meum, et præstolábor eum dum prope est, allelúia.
Kantyk: Magnificat {Antyfona z Temporału}
Ant. Będę oczekiwać * Pana Zbawcy mego, a gotów będę gdy blisko będzie, alleluja.
(Pieśń Najświętszej Maryi Panny * Łk 1:46-55)
1:46 Wielbij * duszo moja, Pana.
1:47 I rozradował się duch mój: * w Bogu, Zbawicielu moim.
1:48 Iż wejrzał na niskość służebnice swojéj: * albowiem oto odtąd błogosławioną mię zwać będą wszystkie narody.
1:49 Albowiem uczynił mi wielkie rzeczy, który możny jest: * i święte imię jego.
1:50 A miłosierdzie jego od narodu do narodów: * bojącym się jego.
1:51 Uczynił moc ramieniem swojem: * rozproszył pyszne myśli serca ich.
1:52 Złożył mocarze z stolice: * a podwyższył niskie.
1:53 Łaknące napełnił dobrami: * a bogacze z niczem puścił.
1:54 Przyjął Izraela, sługę swego: * wspomniawszy na miłosierdzie swoje.
1:55 Jako mówił do ojców naszych: * Abrahamowi i nasieniu jego na wieki.
V. Chwała Ojcu i Synowi, * i Duchowi Świętemu.
R. Jak była na początku, teraz i zawsze, * i na wieki wieków. Amen.
Ant. Będę oczekiwać Pana Zbawcy mego, a gotów będę gdy blisko będzie, alleluja.
Preces Feriales{omittitur}
Prośby ferialne{opuścić}
Oratio {ex Proprio de Tempore}
V. Dómine, exáudi oratiónem meam.
R. Et clamor meus ad te véniat.
Orémus
Excíta, quǽsumus, Dómine, poténtiam tuam, et veni: ut ab imminéntibus peccatórum nostrórum perículis, te mereámur protegénte éripi, te liberánte salvári:
Qui vivis et regnas cum Deo Patre, in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
R. Amen.

Modlitwy {z Temporału}
V. Panie, wysłuchaj modlitwy mojej.
R. A wołanie moje niech do Ciebie przyjdzie.
Módlmy się
Wzbudź, błagamy Cię, Panie, potęgę Twą i przybądź, abyśmy od grożących nam, wskutek grzechów naszych, niebezpieczeństw, byli za Twoją obroną wyrwani, i za Twą pomocą zostali zbawieni.
Który żyjesz i królujesz z Bogiem Ojcem w jedności Ducha Świętego Bóg przez wszystkie wieki wieków.
R. Amen.

Conclusio
V. Dómine, exáudi oratiónem meam.
R. Et clamor meus ad te véniat.
V. Benedicámus Dómino.
R. Deo grátias.
V. Fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace.
R. Amen.
Zakończenie
V. Panie, wysłuchaj modlitwy mojej.
R. A wołanie moje niech do Ciebie przyjdzie.
V. Błogosławmy Panu.
R. Bogu niech będą dzięki.
V. Dusze wiernych zmarłych przez miłosierdzie Boże niech odpoczywają w pokoju.
R. Amen.

Matutinum    Laudes
Prima    Tertia    Sexta    Nona
Vesperae    Completorium

Versions
pre Trident Monastic
Trident 1570
Trident 1910
Divino Afflatu
Reduced 1955
Rubrics 1960
1960 Newcalendar
Language 2
Latin
Deutsch
English
Espanol
Francais
Italiano
Magyar
Polski
Portugues
Polski-Newer
Votive
hodie
Dedicatio
Defunctorum
Parvum B.M.V.

Options