Feria Tertia infra Hebdomadam III in Quadragesima ~ III. classis
Commemoratio ad Laudes tantum: S. Benedicti Abbatis

Matutinum    3-21-2017

Incipit
V. Dómine, lábia mea apéries.
R. Et os meum annuntiábit laudem tuam.
V. Deus in adiutórium meum inténde.
R. Dómine, ad adiuvándum me festína.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Laus tibi, Dómine, Rex ætérnæ glóriæ.
Początek
V. Panie, otwórz wargi moje.
R. A usta moje będą głosić Twoją chwałę.
V. Boże, wejrzyj ku wspomożeniu memu.
R. Panie, pośpiesz ku ratunkowi memu.
V. Chwała Ojcu i Synowi, * i Duchowi Świętemu.
R. Jak była na początku, teraz i zawsze, * i na wieki wieków. Amen.
Chwała Tobie Panie, Królu wiecznej chwały.
Invitatorium {Antiphona ex Psalterio secundum tempora}
Ant. Non sit vobis vanum mane súrgere ante lucem: * Quia promísit Dóminus corónam vigilántibus.
Ant. Non sit vobis vanum mane súrgere ante lucem: * Quia promísit Dóminus corónam vigilántibus.
Veníte, exsultémus Dómino, iubilémus Deo, salutári nostro: præoccupémus fáciem eius in confessióne, et in psalmis iubilémus ei.
Ant. Non sit vobis vanum mane súrgere ante lucem: * Quia promísit Dóminus corónam vigilántibus.
Quóniam Deus magnus Dóminus, et Rex magnus super omnes deos, quóniam non repéllet Dóminus plebem suam: quia in manu eius sunt omnes fines terræ, et altitúdines móntium ipse cónspicit.
Ant. Quia promísit Dóminus corónam vigilántibus.
Quóniam ipsíus est mare, et ipse fecit illud, et áridam fundavérunt manus eius (genuflectitur) veníte, adorémus, et procidámus ante Deum: plorémus coram Dómino, qui fecit nos, quia ipse est Dóminus, Deus noster; nos autem pópulus eius, et oves páscuæ eius.
Ant. Non sit vobis vanum mane súrgere ante lucem: * Quia promísit Dóminus corónam vigilántibus.
Hódie, si vocem eius audiéritis, nolíte obduráre corda vestra, sicut in exacerbatióne secúndum diem tentatiónis in desérto: ubi tentavérunt me patres vestri, probavérunt et vidérunt ópera mea.
Ant. Quia promísit Dóminus corónam vigilántibus.
Quadragínta annis próximus fui generatióni huic, et dixi; Semper hi errant corde, ipsi vero non cognovérunt vias meas: quibus iurávi in ira mea; Si introíbunt in réquiem meam.
Ant. Non sit vobis vanum mane súrgere ante lucem: * Quia promísit Dóminus corónam vigilántibus.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Quia promísit Dóminus corónam vigilántibus.
Ant. Non sit vobis vanum mane súrgere ante lucem: * Quia promísit Dóminus corónam vigilántibus.
Wezwanie {Antyfona z Psałterza według okresu}
Ant. Niech wam nie będzie na marne wstawianie przed światłem * Bo obiecał Pan koronę czuwającym.
Ant. Niech wam nie będzie na marne wstawianie przed światłem * Bo obiecał Pan koronę czuwającym.
Pójdźcie, radujmy się Panu, śpiewajmy Bogu, zbawicielowi naszemu: uprzedźmy oblicze jego z wyznawaniem, a Psalmami śpiewajmy mu.
Ant. Niech wam nie będzie na marne wstawianie przed światłem * Bo obiecał Pan koronę czuwającym.
Albowiem Bóg wielki Pan, i król wielki nade wszymi bogi, bo w ręce jego są wszystkie kraje ziemie, i gór wysokości jego są.
Ant. Bo obiecał Pan koronę czuwającym.
Bo jego jest morze, a on je uczynił, a suchą utworzyły ręce jego (przyklęknąć) pójdźcie, pokłońmy się, i upadajmy przed Bogiem: płaczmy przed Panem, który nas stworzył, albowiem on jest Panem, Bogiem naszym; a my ludem pastwiska jego, i owcami ręki jego.
Ant. Niech wam nie będzie na marne wstawianie przed światłem * Bo obiecał Pan koronę czuwającym.
Dziś, jeźli głos jego usłyszycie, nie zatwardzajcież serc waszych, jako w draźnieniu wedle dnia kuszenia na puszczy: kędy mię kusili ojcowie wasi, doświadczali mię i ujrzeli uczynki moje.
Ant. Bo obiecał Pan koronę czuwającym.
Czterdzieści lat gniewałem się na ten naród, i rzekłem; Zawsze ci błądzą sercem, a ci nie poznali dróg moich, jakom przysiągł w gniewie moim; Jeźli wnidą do pokoju mego.
Ant. Niech wam nie będzie na marne wstawianie przed światłem * Bo obiecał Pan koronę czuwającym.
V. Chwała Ojcu i Synowi, * i Duchowi Świętemu.
R. Jak była na początku, teraz i zawsze, * i na wieki wieków. Amen.
Ant. Bo obiecał Pan koronę czuwającym.
Ant. Niech wam nie będzie na marne wstawianie przed światłem * Bo obiecał Pan koronę czuwającym.
Hymnus {ex Psalterio secundum tempora}
Ex more docti mýstico
Servémus hoc ieiúnium,
Deno diérum círculo
Ducto quater notíssimo.

Lex et prophetæ prímitus
Hoc prætulérunt, póstmodum
Christus sacrávit, ómnium
Rex atque factor témporum.

Utámur ergo párcius
Verbis, cibis et pótibus,
Somno, iocis, et árctius
Perstémus in custódia.

Vitémus autem nóxia,
Quæ súbruunt mentes vagas:
Nullúmque demus cállidi
Hostis locum tyránnidi.

Flectámus iram víndicem,
Plorémus ante Iúdicem,
Clamémus ore súpplici,
Dicámus omnes cérnui:

Nostris malis offéndimus
Tuam, Deus, cleméntiam:
Effúnde nobis désuper,
Remíssor, indulgéntiam.

Meménto quod sumus tui,
Licet cadúci, plásmatis:
Ne des honórem nóminis
Tui, precámur, álteri.

Laxa malum, quod fécimus,
Auge bonum, quod póscimus:
Placére quo tandem tibi
Possímus hic, et pérpetim.

Præsta, beáta Trinitas,
Concéde, simplex Unitas,
Ut fructuósa sint tuis
Ieiuniórum múnera.
Amen.
Hymn {z Psałterza według okresu}
Zwyczajem mistycznym pouczeni,
Zachowujmy ten post,
W okresie przebiegającym
Czterokrotnie po dziesięć dni.

Najpierw uprzedzili go Prawo i Prorocy,
Potem uświęcił Chrystus,
Król i Sprawca
Wszystkich czasów.

Używajmy zatem umiarkowaniej
Słów, pokarmów i napojów,
Snu, żartów i ściślej
Trwajmy w czujności.

Unikajmy jednak grzechów,
Które gubią dusze chwiejne,
Nie dawajmy żadnego miejsca
Przemocy wroga przebiegłego.

Przejednajmy gniew karzący,
Płaczmy przed Sędzią,
Wołajmy kornemi usty,
Wszyscy upadłszy:

Złośćmi naszemi, Boże
Obraziliśmy Twoją dobrotliwość:
Wylej na nas z wysokości,
Wybaczający, zmiłowanie.

Pomnij, żeśmy twojem,
Niestałem wprawdzie, stworzeniem:
Nie daj czci imienia twego,
Prosimy, innemu.

Odpuść nieprawośc, którą popełniliśmy,
Przymnóż dobra, o które prosimy,
Abyśmy w końcu jednak mogli
Podobać się Tobie tutaj i na zawsze.

Spraw, błogosławiona Trócjo,
dozwól, istotna Jedności:
By obowiązek postu
Był sługom twoim owocny.
Amen.
Psalmi cum lectionibus {Antiphonæ ex Psalterio secundum tempora}
Nocturn I
Psalmy z lekcjami {Antyfony z Psałterza według okresu}
Nocturn I
Ant. Expúgna, Dómine, * impugnántes me.
Psalmus 34(1-10) [1]
34:1 Iúdica, Dómine, nocéntes me, * expúgna impugnántes me.
34:2 Apprehénde arma et scutum: * et exsúrge in adiutórium mihi.
34:3 Effúnde frámeam, et conclúde advérsus eos, qui persequúntur me: * dic ánimæ meæ: Salus tua ego sum.
34:4 Confundántur et revereántur, * quæréntes ánimam meam.
34:5 Avertántur retrórsum, et confundántur * cogitántes mihi mala.
34:6 Fiant tamquam pulvis ante fáciem venti: * et Ángelus Dómini coárctans eos.
34:7 Fiat via illórum ténebræ et lúbricum: * et Ángelus Dómini pérsequens eos.
34:8 Quóniam gratis abscondérunt mihi intéritum láquei sui: * supervácue exprobravérunt ánimam meam.
34:9 Véniat illi láqueus, quem ignórat: et cáptio, quam abscóndit, apprehéndat eum: * et in láqueum cadat in ipsum.
34:10 Ánima autem mea exsultábit in Dómino: * et delectábitur super salutári suo.
34:10 Omnia ossa mea dicent: * Dómine, quis símilis tibi?
34:10 Erípiens ínopem de manu fortiórum eius: * egénum et páuperem a diripiéntibus eum.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Expúgna, Dómine, * impugnántes me.
Ant. Zwalcz, Panie, * walczące przeciwko mnie.
Psalm 34(1-10) [1]
34:1 Osądź, Panie, szkodzące mnie, * zwalcz walczące przeciwko mnie.
34:2 Porwij broń i tarczą: * a powstań mi na pomoc.
34:3 Dobądź miecza i zawrzyj przeciwko tym, co mię prześladują: * rzecz duszy mojéj: Jam jest zbawieniem twojem.
34:4 Niech będą zawstydzeni i zesromoceni, * szukający dusze mojéj.
34:5 Niech się cofną nazad, i niech będą zelżeni * myślący mi złe.
34:6 Niechaj będą jako proch przed wiatrem: * a Aniół Pański niechaj je uciśnie.
34:7 Niech będzie droga ich ciemnością i ślizawką: * a Aniół Pański niechaj ich goni.
34:8 Albowiem bez przyczyny kryli na mię zatracenie sidła swego: * niesłusznie urągali duszy mojéj.
34:9 Niechajże nań przyjdzie sidło, o którem nie wie: a ułowienie, które zakrył, niechaj go poima: * i niechaj w onóż sidło wpadnie.
34:10 A dusza moja rozraduje się w Panu: * i ukocha się w zbawieniu jego.
34:10 Wszystkie kości moje rzekną: * Panie, któż podobien tobie?
34:10 Wyrywając chudzinę z ręki mocniejszych nadeń: * niedostatecznego i ubogiego od drapieżców jego.
V. Chwała Ojcu i Synowi, * i Duchowi Świętemu.
R. Jak była na początku, teraz i zawsze, * i na wieki wieków. Amen.

Ant. Zwalcz, Panie, * walczące przeciwko mnie.
Ant. Restítue ánimam meam * a malefactis eórum, Dómine.
Psalmus 34(11-17) [2]
34:11 Surgéntes testes iníqui, * quæ ignorábam interrogábant me.
34:12 Retribuébant mihi mala pro bonis: * sterilitátem ánimæ meæ.
34:13 Ego autem cum mihi molésti essent, * induébar cilício.
34:14 Humiliábam in ieiúnio ánimam meam: * et orátio mea in sinu meo convertétur.
34:15 Quasi próximum, et quasi fratrem nostrum, sic complacébam: * quasi lugens et contristátus, sic humiliábar.
34:16 Et advérsum me lætáti sunt, et convenérunt: * congregáta sunt super me flagélla, et ignorávi.
34:17 Dissipáti sunt, nec compúncti, tentavérunt me, subsannavérunt me subsannatióne: * frenduérunt super me déntibus suis.
34:17 Dómine, quando respícies? * restítue ánimam meam a malignitáte eórum, a leónibus únicam meam.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Restítue ánimam meam * a malefactis eórum, Dómine.
Ant. Przywróć duszę moję * od złości ich, Panie.
Psalm 34(11-17) [2]
34:11 Powstawszy świadkowie fałszywi, * pytali mię, czegom nie wiedział.
34:12 Oddawali mi złe za dobre: * niepłodność duszy mojéj.
34:13 A ja, gdy mi się przykrzyli, * obłóczyłem się w włosiennicę.
34:14 Korzyłem postem duszę moję: * a modlitwa moja do nadra mego się nawróci.
34:15 Jako bliźniemu i jako bratu naszemu, takem dogadzał: * jako żałujący i smęcący się, takem się korzył.
34:16 I weselili się przeciwko mnie, i schadzali się: * zgromadziły się na mię bicze, a nie wiedziałem.
34:17 Rozerwali się, a nie żałowali, kusili mię, szydzili ze mnie szyderstwem: * zgrzytali na mię zębami swymi.
34:17 Panie, kiedyż wejrzysz? * przywróć duszę moję od złości ich, ode lwów jedynaczkę moję.
V. Chwała Ojcu i Synowi, * i Duchowi Świętemu.
R. Jak była na początku, teraz i zawsze, * i na wieki wieków. Amen.

Ant. Przywróć duszę moję * od złości ich, Panie.
Ant. Exsúrge, Dómine, * et inténde iudício meo.
Psalmus 34(18-28) [3]
34:18 Confitébor tibi in ecclésia magna, * in pópulo gravi laudábo te.
34:19 Non supergáudeant mihi qui adversántur mihi iníque: * qui odérunt me gratis et ánnuunt óculis.
34:20 Quóniam mihi quidem pacífice loquebántur: * et in iracúndia terræ loquéntes, dolos cogitábant.
34:21 Et dilatavérunt super me os suum: * dixérunt: Euge, euge, vidérunt óculi nostri.
34:22 Vidísti, Dómine, ne síleas: * Dómine, ne discédas a me.
34:23 Exsúrge et inténde iudício meo: * Deus meus, et Dóminus meus in causam meam.
34:24 Iúdica me secúndum iustítiam tuam, Dómine, Deus meus, * et non supergáudeant mihi.
34:25 Non dicant in córdibus suis: Euge, euge, ánimæ nostræ: * nec dicant: Devorávimus eum.
34:26 Erubéscant et revereántur simul, * qui gratulántur malis meis.
34:27 Induántur confusióne et reveréntia * qui magna loquúntur super me.
34:28 Exsúltent et læténtur qui volunt iustítiam meam: * et dicant semper: Magnificétur Dóminus qui volunt pacem servi eius.
34:28 Et lingua mea meditábitur iustítiam tuam, * tota die laudem tuam.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Exsúrge, Dómine, * et inténde iudício meo.
Ant. Powstań, Panie, * a pilnuj sądu mego.
Psalm 34(18-28) [3]
34:18 Będęć wyznawał w kościele wielkim, * między ludem ogromnym będę cię wysławiał.
34:19 Niech się nie weselą ze mnie, którzy mi się niesprawiedliwie sprzeciwiają: * którzy mię darmo w nienawiści mają, a mrugają oczyma.
34:20 Bo zemną wprawdzie spokojnie mówili: * a w gniewie ziemskim mówiąc, zdrady myślili.
34:21 I rozdarli na mię gęby swoje: * mówiąc: Ehej, Ehej, oglądałyć oczy nasze.
34:22 Widziałeś, Panie, nie milcz: * Panie, nie odchódź odemnie.
34:23 Powstań, a pilnuj sądu mego: * Boże mój, i Panie mój, sprawy mojéj.
34:24 Sądź mię według sprawiedliwości twojéj, Panie, Boże mój, * a niech się nie weselą nademną.
34:25 Niechaj nie mówią w sercach swoich: Ehej, Ehej, duszy naszéj: * i niech nie mówią: Pożarliśmy go.
34:26 Niech będą zawstydzeni i pohańbieni spółem ci, * którzy się weselą ze złego mojego.
34:27 Niechaj będą obleczeni w hańbę i w sromotę ci, * którzy wielkie rzeczy mówią przeciwko mnie.
34:28 Niech się radują i weselą, którzy chcą sprawiedliwości mojéj: * i niech mówią zawżdy: Niechaj będzie uwielbiony Pan, którzy pragną pokoju słudze jego.
34:28 A język mój będzie rozmyślał sprawiedliwość twoję, * cały dzień chwałę twoję.
V. Chwała Ojcu i Synowi, * i Duchowi Świętemu.
R. Jak była na początku, teraz i zawsze, * i na wieki wieków. Amen.

Ant. Powstań, Panie, * a pilnuj sądu mego.
Ant. Noli æmulári * in eo qui prosperátur et facit iniquitátem.
Psalmus 36(1-15) [4]
36:1 Noli æmulári in malignántibus: * neque zeláveris faciéntes iniquitátem.
36:2 Quóniam tamquam fœnum velóciter aréscent: * et quemádmodum ólera herbárum cito décident.
36:3 Spera in Dómino, et fac bonitátem: * et inhábita terram, et pascéris in divítiis eius.
36:4 Delectáre in Dómino: * et dabit tibi petitiónes cordis tui.
36:5 Revéla Dómino viam tuam, et spera in eo: * et ipse fáciet.
36:6 Et edúcet quasi lumen iustítiam tuam: et iudícium tuum tamquam merídiem: * súbditus esto Dómino, et ora eum.
36:7 Noli æmulári in eo, qui prosperátur in via sua: * in hómine faciénte iniustítias.
36:8 Désine ab ira, et derelínque furórem: * noli æmulári ut malignéris.
36:9 Quóniam qui malignántur, exterminabúntur: * sustinéntes autem Dóminum, ipsi hereditábunt terram.
36:10 Et adhuc pusíllum, et non erit peccátor: * et quǽres locum eius et non invénies.
36:11 Mansuéti autem hereditábunt terram: * et delectabúntur in multitúdine pacis.
36:12 Observábit peccátor iustum: * et stridébit super eum déntibus suis.
36:13 Dóminus autem irridébit eum: * quóniam próspicit quod véniet dies eius.
36:14 Gládium evaginavérunt peccatóres: * intendérunt arcum suum,
36:15 Ut deíciant páuperem et ínopem: * ut trucídent rectos corde.
36:15 Gládius eórum intret in corda ipsórum: * et arcus eórum confringátur.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Noli æmulári * in eo qui prosperátur et facit iniquitátem.
Ant. Nie obruszaj się * dla tego, któremu się szczęści, a czyni nieprawość.
Psalm 36(1-15) [4]
36:1 Nie obruszaj się dla złośliwych: * ani zajrzyj czyniącym nieprawość.
36:2 Albowiem jako trawa prędko uwiędną: * a jako liście ziela wnet opadną.
36:3 Miéj nadzieję w Panu, a czyń dobrze: * i mieszkaj na ziemi, a będziesz się karmił jéj bogactwy.
36:4 Kochaj się w Panu: * i da tobie prośby serca twego.
36:5 Objaw Panu drogę twoję, a miéj nadzieję w nim: * a on uczyni.
36:6 I wywiedzie jako światłość sprawiedliwość twoję: a sąd twój jako południe: * bądź poddany Panu, a módl się mu.
36:7 Nie obruszaj się dla tego, któremu się szczęści na drodze jego: * dla człowieka czyniącego niesprawiedliwości.
36:8 Przestań gniewu a opuść zapalczywość: * nie obruszaj się, abyś miał źle czynić.
36:9 Albowiem którzy źle czynią, będą wykorzenieni: * lecz znoszący Pana, ci odziedziczą ziemię.
36:10 I jeszcze mało, ażci nie będzie złośnika: * i będziesz szukał miejsca jego, a nie najdziesz.
36:11 Ale ciszy odziedziczą ziemię: * i kochać się będą w wielkości pokoju.
36:12 Będzie podstrzegał złośnik sprawiedliwego: * i będzie nań zgrzytał zęboma swemi.
36:13 Ale Pan będzie się śmiał z niego: * albowiem upatruje, że przyjdzie dzień jego.
36:14 Miecza dobyli grzesznicy: * naciągnęli łuk swój,
36:15 Aby porazili ubogiego i niedostatecznego: * aby pozamordowali ludzie prawego serca.
36:15 Miecz ich niech wnidzie w serca ich: * a łuk ich niech się złamie.
V. Chwała Ojcu i Synowi, * i Duchowi Świętemu.
R. Jak była na początku, teraz i zawsze, * i na wieki wieków. Amen.

Ant. Nie obruszaj się * dla tego, któremu się szczęści, a czyni nieprawość.
Ant. Bráchia peccatórum * conteréntur, confírmat autem iustos Dóminus.
Psalmus 36(16-29) [5]
36:16 Mélius est módicum iusto, * super divítias peccatórum multas.
36:17 Quóniam bráchia peccatórum conteréntur: * confírmat autem iustos Dóminus.
36:18 Novit Dóminus dies immaculatórum: * et heréditas eórum in ætérnum erit.
36:19 Non confundéntur in témpore malo, et in diébus famis saturabúntur: * quia peccatóres períbunt.
36:20 Inimíci vero Dómini mox ut honorificáti fúerint et exaltáti: * deficiéntes, quemádmodum fumus defícient.
36:21 Mutuábitur peccátor, et non solvet: * iustus autem miserétur et tríbuet.
36:22 Quia benedicéntes ei hereditábunt terram: * maledicéntes autem ei disperíbunt.
36:23 Apud Dóminum gressus hóminis dirigéntur: * et viam eius volet.
36:24 Cum cecíderit non collidétur: * quia Dóminus suppónit manum suam.
36:25 Iúnior fui, étenim sénui: * et non vidi iustum derelíctum, nec semen eius quǽrens panem.
36:26 Tota die miserétur et cómmodat: * et semen illíus in benedictióne erit.
36:27 Declína a malo, et fac bonum: * et inhábita in sǽculum sǽculi.
36:28 Quia Dóminus amat iudícium, et non derelínquet sanctos suos: * in ætérnum conservabúntur.
36:29 Iniústi puniéntur: * et semen impiórum períbit.
36:29 Iusti autem hereditábunt terram: * et inhabitábunt in sǽculum sǽculi super eam.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Bráchia peccatórum * conteréntur, confírmat autem iustos Dóminus.
Ant. Ramiona grzeszników * połamią się, a sprawiedliwe Pan potwierdza.
Psalm 36(16-29) [5]
36:16 Lepsza jest trocha sprawiedliwego, * niźli wielkie bogactwo grzesznych.
36:17 Albowiem ramiona grzeszników połamią się: * a sprawiedliwe Pan potwierdza.
36:18 Zna Pan dni niepokalanych: * a dziedzictwo ich na wieki będzie.
36:19 Nie będą zawstydzeni we zły czas, i we dni głodu będą nasyceni: * albowiem grzesznicy zaginą.
36:20 A nieprzyjaciele Pańscy, skoro będą uczczeni i wyniesieni: * ustawając, jako dym ustaną.
36:21 Będzie pożyczał grzesznik, a nie zapłaci: * ale sprawiedliwy zmiłuje się i da.
36:22 Albowiem błogosławiący go odziedziczą ziemię: * ale złorzeczący mu zaginą.
36:23 Przed Panem postępki człowiecze będą prostowane: * i drogi jego zechce.
36:24 Gdy się powali, nie stłucze się: * bo Pan podkłada rękę swoję.
36:25 Byłem młodym i zstarzałem się: * a nie widziałem sprawiedliwego opuszczonego, ani nasienia jego szukającego chleba.
36:26 Cały dzień czyni miłosierdzie i pożycza: * a nasienie jego w błogosławieństwie będzie.
36:27 Odstąp od złego, a czyń dobrze: * a mieszkaj na wieki wieków.
36:28 Albowiem Pan miłuje sąd, a nie opuści świętych swoich: * na wieki będą zachowani.
36:29 Niesprawiedliwi będą pokarani: * i nasienie niezbożnych zaginie.
36:29 Sprawiedliwi lepak odziedziczą ziemię: * i będą mieszkali na wieki wieków na niéj.
V. Chwała Ojcu i Synowi, * i Duchowi Świętemu.
R. Jak była na początku, teraz i zawsze, * i na wieki wieków. Amen.

Ant. Ramiona grzeszników * połamią się, a sprawiedliwe Pan potwierdza.
Ant. Custódi innocéntiam * et vide æquitátem.
Psalmus 36(30-40) [6]
36:30 Os iusti meditábitur sapiéntiam, * et lingua eius loquétur iudícium.
36:31 Lex Dei eius in corde ipsíus, * et non supplantabúntur gressus eius.
36:32 Consíderat peccátor iustum: * et quǽrit mortificáre eum.
36:33 Dóminus autem non derelínquet eum in mánibus eius: * nec damnábit eum, cum iudicábitur illi.
36:34 Exspécta Dóminum, et custódi viam eius: et exaltábit te ut hereditáte cápias terram: * cum períerint peccatóres vidébis.
36:35 Vidi ímpium superexaltátum, * et elevátum sicut cedros Líbani.
36:36 Et transívi, et ecce non erat: * et quæsívi eum, et non est invéntus locus eius.
36:37 Custódi innocéntiam, et vide æquitátem: * quóniam sunt relíquiæ hómini pacífico.
36:38 Iniústi autem disperíbunt simul: * relíquiæ impiórum interíbunt.
36:39 Salus autem iustórum a Dómino: * et protéctor eórum in témpore tribulatiónis.
36:40 Et adiuvábit eos Dóminus et liberábit eos: * et éruet eos a peccatóribus, et salvábit eos: quia speravérunt in eo.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Custódi innocéntiam * et vide æquitátem.
Ant. Przestrzegaj niewinności, * a oglądaj sprawiedliwości.
Psalm 36(30-40) [6]
36:30 Usta sprawiedliwego będą rozmyślać mądrość, * a język jego będzie mówił sąd.
36:31 Zakon Boga jego w sercu jego, * a nie będą przerzucone kroki jego.
36:32 Wypatruje grzesznik sprawiedliwego: * i szuka go umorzyć.
36:33 A Pan nie ostawi go w rękach jego: * i nie potępi go, gdy będzie osądzon od niego.
36:34 Czekaj Pana, i strzeż drogi jego: a wywyższy cię, że odziedziczysz ziemię: * ujrzysz, gdy niezbożni poginą.
36:35 Widziałem niezbożnika wyniosłego, * i podniesionego jako cedry Libańskie.
36:36 I minąłem, alić go już niemasz: * i szukałem go, a nie nalazło się miejsce jego.
36:37 Przestrzegaj niewinności, a oglądaj sprawiedliwości: * albowiem są ostatki człowiekowi spokojnemu.
36:38 Lecz niesprawiedliwi pospołu poginą: * ostatki niezbożników zginą.
36:39 A zbawienie sprawiedliwych od Pana: * i obrońcą ich czasu utrapienia.
36:40 I wspomoże ich Pan i wybawi je: * i wyrwie je od złośników, i zbawi je, iż w nim nadzieję mieli.
V. Chwała Ojcu i Synowi, * i Duchowi Świętemu.
R. Jak była na początku, teraz i zawsze, * i na wieki wieków. Amen.

Ant. Przestrzegaj niewinności, * a oglądaj sprawiedliwości.
Ant. Ne in ira tua * corrípias me, Dómine.
Psalmus 37(1-11) [7]
37:1 Dómine, ne in furóre tuo árguas me, * neque in ira tua corrípias me.
37:2 Quóniam sagíttæ tuæ infíxæ sunt mihi: * et confirmásti super me manum tuam.
37:3 Non est sánitas in carne mea a fácie iræ tuæ: * non est pax óssibus meis a fácie peccatórum meórum.
37:4 Quóniam iniquitátes meæ supergréssæ sunt caput meum: * et sicut onus grave gravátæ sunt super me.
37:5 Putruérunt et corrúptæ sunt cicatríces meæ, * a fácie insipiéntiæ meæ.
37:6 Miser factus sum, et curvátus sum usque in finem: * tota die contristátus ingrediébar.
37:7 Quóniam lumbi mei impléti sunt illusiónibus: * et non est sánitas in carne mea.
37:8 Afflíctus sum, et humiliátus sum nimis: * rugiébam a gémitu cordis mei.
37:9 Dómine, ante te omne desidérium meum: * et gémitus meus a te non est abscónditus.
37:10 Cor meum conturbátum est, derelíquit me virtus mea: * et lumen oculórum meórum, et ipsum non est mecum.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Ne in ira tua * corrípias me, Dómine.
Ant. Nie w zapalczywości twojéj * karz mię, Panie.
Psalm 37(1-11) [7]
37:1 Panie, nie w zapalczywości twojéj strofuj mię, * ani w gniewie twoim karz mię.
37:2 Albowiem strzały twoje utknęły we mnie: * i zmocniłeś nademną rękę twoję.
37:3 Niemasz zdrowia w ciele mojem od oblicza gniewu twego: * niemasz pokoju kościom moim od oblicza grzechów moich.
37:4 Albowiem nieprawości moje przewyższyły głowę moję: * a jako brzemię ciężkie obciężały na mnie.
37:5 Pogniły i popsowały się blizny moje, * od oblicza głupstwa mojego.
37:6 Znędzniałem i skurczyłem się aż do końca: * cały dzień chodziłem zasmucony.
37:7 Albowiem biodra moje napełnione są naigrawania: * a niemasz zdrowia w ciele mojem.
37:8 Jestem strapiony i bardzo uniżony: * ryczałem od wzdychania serca mego.
37:9 Panie, przed tobą wszelka żądość moja: * i wzdychanie moje przed tobą nie jest skryte.
37:10 Serce moje strwożone jest, opuściła mię siła moja: * a jasności oczu moich, i téj niemasz przy mnie.
V. Chwała Ojcu i Synowi, * i Duchowi Świętemu.
R. Jak była na początku, teraz i zawsze, * i na wieki wieków. Amen.

Ant. Nie w zapalczywości twojéj * karz mię, Panie.
Ant. Inténde in adiutórium meum, * Dómine, virtus salútis meæ.
Psalmus 37(12-23) [8]
37:12 Amíci mei, et próximi mei * advérsum me appropinquavérunt, et stetérunt.
37:13 Et qui iuxta me erant, de longe stetérunt: * et vim faciébant qui quærébant ánimam meam.
37:14 Et qui inquirébant mala mihi, locúti sunt vanitátes: * et dolos tota die meditabántur.
37:15 Ego autem tamquam surdus non audiébam: * et sicut mutus non apériens os suum.
37:16 Et factus sum sicut homo non áudiens: * et non habens in ore suo redargutiónes.
37:17 Quóniam in te, Dómine, sperávi: * tu exáudies me, Dómine, Deus meus.
37:18 Quia dixi: Nequándo supergáudeant mihi inimíci mei: * et dum commovéntur pedes mei, super me magna locúti sunt.
37:19 Quóniam ego in flagélla parátus sum: * et dolor meus in conspéctu meo semper.
37:20 Quóniam iniquitátem meam annuntiábo: * et cogitábo pro peccáto meo.
37:21 Inimíci autem mei vivunt, et confirmáti sunt super me: * et multiplicáti sunt qui odérunt me iníque.
37:22 Qui retríbuunt mala pro bonis, detrahébant mihi: * quóniam sequébar bonitátem.
37:23 Ne derelínquas me, Dómine, Deus meus: * ne discésseris a me.
37:23 Inténde in adiutórium meum, * Dómine, Deus, salútis meæ.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Inténde in adiutórium meum, * Dómine, virtus salútis meæ.
Ant. I Bądź gotów na ratunek mój, * Panie, Boże zbawienia mego.
Psalm 37(12-23) [8]
37:12 Przyjaciele moi i bliscy moi * naprzeciwko mnie przybliżali się i stanęli.
37:13 A którzy przy mnie byli, z daleka stanęli: * a gwałt czynili, którzy szukali dusze mojéj.
37:14 A którzy mi szukali złego, mówili marności: * a zdrady cały dzień wymyślali.
37:15 A ja jako głuchy nie słyszałem: * a jako niemy, nie otwierający ust swoich.
37:16 I stałem się jako człowiek niesłyszący: * i nie mający odporów w uściech swoich.
37:17 Albowiem w tobiem, Panie, nadzieję miał: * ty mię wysłuchasz, Panie, Boże mój.
37:18 Bom mówił: By się kiedy nie weselili nademną nieprzyjaciele moi: * i gdy szwankują nogi moje, przeciwko mnie wielkie rzeczy mówili.
37:19 Bom ja na bicze gotów jest: * i ból mój przed oblicznością moją jest zawżdy.
37:20 Albowiem nieprawość moję oznajmię: * i będę myślił za grzech mój.
37:21 Lecz nieprzyjaciele moi żywią i zmocnili się nademną: * i rozmnożyli się, którzy mię nienawidzą niesprawiedliwie.
37:22 Którzy oddawają złe za dobre, uwłaczali mi: * iżem naśladował dobroci.
37:23 Nie opuszczaj mię, Panie, Boże mój: * nie odstępuj odemnie.
37:23 Bądź gotów na ratunek mój, * Panie, Boże zbawienia mego.
V. Chwała Ojcu i Synowi, * i Duchowi Świętemu.
R. Jak była na początku, teraz i zawsze, * i na wieki wieków. Amen.

Ant. I Bądź gotów na ratunek mój, * Panie, Boże zbawienia mego.
Ant. Ámove, Dómine, * a me plagas tuas.
Psalmus 38 [9]
38:1 Dixi: Custódiam vias meas: * ut non delínquam in lingua mea.
38:2 Pósui ori meo custódiam, * cum consísteret peccátor advérsum me.
38:3 Obmútui, et humiliátus sum, et sílui a bonis: * et dolor meus renovátus est.
38:4 Concáluit cor meum intra me: * et in meditatióne mea exardéscet ignis.
38:5 Locútus sum in lingua mea: * Notum fac mihi, Dómine, finem meum.
38:6 Et númerum diérum meórum quis est: * ut sciam quid desit mihi.
38:7 Ecce mensurábiles posuísti dies meos: * et substántia mea tamquam níhilum ante te.
38:8 Verúmtamen univérsa vánitas, * omnis homo vivens.
38:9 Verúmtamen in imágine pertránsit homo: * sed et frustra conturbátur.
38:10 Thesaurízat: * et ignórat cui congregábit ea.
38:11 Et nunc quæ est exspectátio mea? Nonne Dóminus? * Et substántia mea apud te est.
38:12 Ab ómnibus iniquitátibus meis érue me: * oppróbrium insipiénti dedísti me.
38:13 Obmútui, et non apérui os meum, quóniam tu fecísti: * ámove a me plagas tuas.
38:14 A fortitúdine manus tuæ ego deféci in increpatiónibus: * propter iniquitátem corripuísti hóminem.
38:15 Et tabéscere fecísti sicut aráneam ánimam eius: * verúmtamen vane conturbátur omnis homo.
38:16 Exáudi oratiónem meam, Dómine, et deprecatiónem meam: * áuribus pércipe lácrimas meas.
38:17 Ne síleas: quóniam ádvena ego sum apud te, et peregrínus, * sicut omnes patres mei.
38:18 Remítte mihi, ut refrígerer priúsquam ábeam, * et ámplius non ero.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Ámove, Dómine, * a me plagas tuas.
Ant. Odejmij, Panie, * odemnie plagi twoje.
Psalm 38 [9]
38:1 Rzekłem: Będę strzegł dróg moich: * abym nie zgrzeszył językiem moim.
38:2 Założyłem straż ustom moim, * gdy stał grzesznik przeciwko mnie.
38:3 Zaniemiałem i uniżyłem się, i zamilczałem dobrych: * i ból mój odnowił się.
38:4 Zagrzało się serce moje we mnie: * a w rozmyślaniu mojem rozpalił się ogień.
38:5 Rzekłem językiem moim: * Oznajmij mi, Panie, koniec mój.
38:6 I liczbę dni moich, która jest: * abym wiedział, czego mi niedostaje.
38:7 Otoś pomierne uczynił dni moje: * a bytność moja, jako nic przed tobą.
38:8 Zaprawdę, wszystka marność, * wszelki człowiek żywiący.
38:9 Zaiste, w obrazie przechodzi człowiek: * ale próżno trwoży sobą.
38:10 Skarbi: * a nie wie, komu to zbierze.
38:11 A teraz, któreż jest oczekiwanie moje? Izali nie Pan? * I bytność moja u ciebie jest.
38:12 Od wszystkich nieprawości moich wyrwij mię: * na pośmiech głupiemu dałeś mię.
38:13 Zaniemiałem i nie otworzyłem ust moich, boś ty uczynił: * odejmij odemnie plagi twoje.
38:14 Od mocy ręki twojéj jam ustał w strofowaniu: * dla nieprawości karałeś człowieka.
38:15 I uczyniłeś, że wyschła jako pająk dusza jego: * zaiste, próżno się trwoży wszelki człowiek.
38:16 Wysłuchaj modlitwę moję, Panie, i prośbę moję: * przyjmij w uszy łzy moje.
38:17 Nie milcz: bom ja jest przychodzień u ciebie, i podróżny, * jako wszyscy ojcowie moi.
38:18 Zfolguj mi, abym się ochłodził, pierwéj niźli odejdę, * a więcéj nie będę.
V. Chwała Ojcu i Synowi, * i Duchowi Świętemu.
R. Jak była na początku, teraz i zawsze, * i na wieki wieków. Amen.

Ant. Odejmij, Panie, * odemnie plagi twoje.
V. Scápulis suis obumbrábit tibi.
R. Et sub pennis eius sperábis.
V. Plecami swemi okryje cię.
R. A pod skrzydłami jego nadzieję mieć będziesz.
Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
V. Et ne nos indúcas in tentatiónem:
R. Sed líbera nos a malo.
Absolutio. Ipsíus píetas et misericórdia nos ádiuvet, qui cum Patre et Spíritu Sancto vivit et regnat in sǽcula sæculórum. Amen.
Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje: przyjdź królestwo Twoje: bądź wola Twoja, jako w niebie tak i na ziemi. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj: i odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom:
V. I nie wódź nas na pokuszenie:
R. Ale nas zbaw ode złego.
Absolucja. Niech nas wpiera dobroć i miłosierdzie tego, który z Ojcem i Duchem Świętym żyje i króluje na wieki wieków. Amen.

V. Iube, Dómine, benedícere.
Benedictio. Evangélica léctio sit nobis salus et protéctio. Amen.

Lectio 1
Léctio sancti Evangélii secúndum Matthǽum
Matt 18:15-22
In illo témpore: Dixit Iesus discípulis suis: Si peccaverit in te frater tuus, vade, et córripe eum inter te et ipsum solum. Et réliqua.

Homilía sancti Augustíni Epíscopi
Sermo 16 de Verbis Dómini, tomus 10, post initium
Quare illum córripis? Quia tu doles, quod peccaverit in te? Absit. Si amore tui id facis, nihil facis: si amore illíus facis, optime facis. Dénique in ipsis verbis attende, cuius amore id fácere debeas, utrum tui, an illíus. Si te audíerit, inquit, lucrátus es fratrem tuum. Ergo propter illum fac, ut lucréris illum. Sic faciéndo lucraris: nisi fecisses, períerat. Quid est ergo, quod plerique hómines ista peccáta contemnunt, et dicunt: Quid magnum feci? In hóminem peccávi. Noli comtemnere: in hóminem peccasti.
V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R. Deo grátias.

R. Nuntiavérunt Iacob dicéntes: Ioseph fílius tuus vivit, et ipse dominátur in tota terra Ægypti: quo audito revixit spíritus eius, et dixit:
* Sufficit mihi, vadam et vidébo eum antequam moriar.
V. Cumque audísset Iacob quod fílius eius viveret, quasi de gravi somno evigilans, ait.
R. Sufficit mihi, vadam et vidébo eum antequam moriar.

V. Pobłogosław, ojcze.
Błogosławieństwo. Czytanie Ewangelii niech będzie nam zbawieniem i obroną. Amen.

Lekcja 1
Czytanie Ewangelii świętej według Mateusza
Mt 18:15-22
Onego czasu: Rzekł Jezus uczniom swoim: „Jeśliby zgrzeszył przeciwko tobie brat twój, idź, a upomnij go w cztery oczy”. I tak dalej.

Homilia świętego Augustyna, Biskupa
Kazanie 16. o Słowach Pana, część 10., w 1. połowie
Dlaczego upominasz brata swego? Ponieważ ty cierpisz, że zgrzeszył przeciwko tobie? Niech tak nie będzie! Jeśli to czynisz z własnej miłości, nic nie czynisz; jeśli z miłości ku niemu czynisz, czynisz doskonale. I w końcu zwróć uwagę na słowa, z jakiej miłości masz to czynić: miłości własnej czy też jego. Gdyby cię usłuchał – mówi Pan – pozyskasz brata twego. Czyń więc tak względem niego, abyś go mógł pozyskać. Jeśli to uczynisz, pozyskasz go; gdybyś jednak nie uczynił – zginie. Dlaczego więc tak się dzieje, że wielu ludzi lekceważy takie grzechy, mówiąc: „Cóż wielkiego uczyniłem? Zgrzeszyłem przeciw człowiekowi”. Nie lekceważ! Zgrzeszyłeś przeciw człowiekowi!
V. Ty zaś, Panie, zmiłuj się nad nami.
R. Bogu niech będą dzięki.

R. Synowie oznajmili Jakubowi, mówiąc: Józef, syn twój, żyje i panuje nad całą ziemią egipską! Gdy to usłyszał, odżył duch jego, i rzekł:
* Dosyć mi na tym. Pójdę go zobaczyć, zanim umrę!
V. A gdy Jakub usłyszał, że jego syn jeszcze żyje, ocknął się jakby z ciężkiego snu i powiedział:
R. Dosyć mi na tym. Pójdę go zobaczyć, zanim umrę!
V. Iube, Dómine, benedícere.
Benedictio. Divínum auxílium máneat semper nobíscum. Amen.

Lectio 2
Vis nosse, quia in hóminem peccando perísti? Si te ille, in quem peccásti, corripúerit inter te et ipsum solum, et audíeris illum, lucrátus est te. Quid est, Lucrátus est te; nisi quia períeras, si non lucrarétur te? Nam si non períeras, quómodo te lucrátus est? Nemo ergo contemnat, quando peccat in fratrem. Ait enim quodam loco Apóstolus: Sic autem peccántes in fratres, et percutiéntes consciéntiam eórum infirmam, in Christum peccátis: ideo quia membra Christi omnes facti sumus. Quómodo non peccas in Christum, qui peccas in membrum Christi?
V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R. Deo grátias.

R. Ioseph dum intraret in terram Ægypti, linguam quam non nóverat, audívit: manus eius in labóribus serviérunt:
* Et lingua eius inter príncipes loquebátur sapiéntiam.
V. Humiliavérunt in compédibus pedes eius: ferrum petránsiit ánimam eius, donec veníret verbum eius.
R. Et lingua eius inter príncipes loquebátur sapiéntiam.
V. Pobłogosław, ojcze.
Błogosławieństwo. Pomoc Boża niech będzie z nami zawsze. Amen.

Lekcja 2
Czy chcesz wiedzieć, że zgubiłeś się, grzesząc przeciw człowiekowi? Jeśli ten, przeciw któremu zgrzeszyłeś, upomni cię w cztery oczy, a wysłuchasz go, zyskał ciebie. Co oznacza, że zyskał ciebie, jak nie to, że zginąłbyś, gdyby cię nie zyskał? Albowiem gdybyś nie miał zginąć, jakże by cię pozyskał? Niech więc nikt nie lekceważy grzechu przeciw bratu. Mówi bowiem gdzieś Apostoł: A tak grzesząc przeciw braciom i raniąc słabe ich sumienie, grzeszycie przeciw Chrystusowi, bo wszyscy jesteśmy członkami Chrystusa. Jakże możesz nie grzeszyć przeciwko Chrystusowi, jeśli grzeszysz przeciwko członkom Chrystusa?
V. Ty zaś, Panie, zmiłuj się nad nami.
R. Bogu niech będą dzięki.

R. Gdy Józef przybył do ziemi egipskiej, słuchał mowy, której nie znał; jego ręce służyły w trudzie,
* A jego język głosił mądrość pośród książąt.
V. Kajdanami ścisnęli mu nogi, żelazo przeniknęło jego duszę. Aż się spełniło jego słowo.
R. A jego język głosił mądrość pośród książąt.
V. Iube, Dómine, benedícere.
Benedictio. Ad societátem cívium supernórum perdúcat nos Rex Angelórum. Amen.

Lectio 3
Nemo ergo dicat, quia non peccávi in Deum, sed peccávi in fratrem: in hóminem peccávi, leve, vel nullum peccátum est. Forte inde dicis: Leve est, quia cito curátur. Peccásti in fratrem: fac satis, et sanatus es. Cito fecísti mortiferam rem, sed remédium cito invenísti. Quis nostrum speret regnum cælórum, fratres mei, quando dicit Evangélium: Qui díxerit fratri suo, Fátue: reus erit gehennæ ignis? Magnus terror: sed vide ibi remédium. Si obtúleris munus tuum ad altáre, et ibi recordátus fúeris, quia frater tuus habet aliquid advérsum te, relínque ibi munus tuum ante altáre. Non iráscitur Deus, quia differs impónere munus tuum: te quærit Deus magis, quam munus tuum.
V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R. Deo grátias.

R. Meménto mei, dum bene tibi fúerit:
* Ut suggeras Pharaoni, ut educat me de isto carcere: * Quia furtim sublátus sum, et hic ínnocens in lacum missus sum.
V. Tres enim adhuc dies sunt, post quos recordábitur Pharao ministerii tui, et restítuet te in gradum prístinum: tunc meménto mei.
R. Ut suggeras Pharaoni, ut educat me de isto carcere.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Quia furtim sublátus sum, et hic ínnocens in lacum missus sum.
V. Pobłogosław, ojcze.
Błogosławieństwo. Niech Król Aniołów zaprowadzi swój lud do królestwa na wysokości. Amen.

Lekcja 3
Niechaj więc nikt nie mówi: „Nie zgrzeszyłem przeciwko Bogu, tylko przeciwko bratu; zgrzeszyłem przeciwko człowiekowi, to tylko grzech lekki albo nawet nie jest to grzech”. Może dlatego mówisz: „To nic wielkiego, bo szybko się wyleczy”. Zgrzeszyłeś przeciw bratu: uczyń zadość, a będziesz uzdrowiony. Szybko popełniłeś grzech śmiertelny, szybko jednak znalazłeś lekarstwo. Któż z nas, bracia moi, miałby nadzieję na Królestwo Niebieskie, skoro Ewangelia mówi: Kto by rzekł bratu swemu „głupcze”, będzie winien ognia piekielnego? Budzi to wielką grozę, ale zobacz, jaki jest na to środek zaradczy. Jeśli tedy poniesiesz dar twój do ołtarza, a tam wspomnisz, że brat twój ma coś przeciw tobie, zostawże tam dar twój przed ołtarzem. Nie pogniewa się Bóg, że odwleczesz złożenie swego daru: bardziej od twego daru pragnie Bóg ciebie samego.
V. Ty zaś, Panie, zmiłuj się nad nami.
R. Bogu niech będą dzięki.

R. Pamiętaj na mię, gdy się będziesz miał dobrze:
* Abyś namienił Pharaonowi, iżby mię wywiódł z téj ciemnice: * Bo kradzieżą wzięto mię, a tu mię do tego dołu niewinnie wsadzono.
V. Trzy dni jeszcze są, po których wspomni Pharao na posługi twoje, i przywróci cię ku pierwszemu stanowi: wtedy pamiętaj na mię.
R. Abyś namienił Pharaonowi, iżby mię wywiódł z téj ciemnice:
V. Chwała Ojcu i Synowi, * i Duchowi Świętemu.
R. Bo kradzieżą wzięto mię, a tu mię do tego dołu niewinnie wsadzono.
Reliqua omittuntur, nisi Laudes separandae sint.
Opuścić resztę, jeśli Laudesy nie są odmawiane osobno.
Oratio {ex Proprio de Tempore}
V. Dómine, exáudi oratiónem meam.
R. Et clamor meus ad te véniat.
Orémus
Exáudi nos, omnípotens et miséricors Deus: et continéntiæ salutáris propítius nobis dona concéde.
Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
R. Amen.

Modlitwy {z Temporału}
V. Panie, wysłuchaj modlitwy mojej.
R. A wołanie moje niech do Ciebie przyjdzie.
Módlmy się
Wysłuchaj nas, wszechmocny i miłosierny Boże, i udziel nam łaskawie daru zbawiennej wstrzemięźliwości.
Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna: który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego Bóg, przez wszystkie wieki wieków.
R. Amen.

Conclusio
V. Dómine, exáudi oratiónem meam.
R. Et clamor meus ad te véniat.
V. Benedicámus Dómino.
R. Deo grátias.
V. Fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace.
R. Amen.
Zakończenie
V. Panie, wysłuchaj modlitwy mojej.
R. A wołanie moje niech do Ciebie przyjdzie.
V. Błogosławmy Panu.
R. Bogu niech będą dzięki.
V. Dusze wiernych zmarłych przez miłosierdzie Boże niech odpoczywają w pokoju.
R. Amen.

Matutinum    Laudes    Prima    Tertia
Sexta    Nona    Vesperae    Completorium

Versions
pre Trident Monastic
Trident 1570
Trident 1910
Divino Afflatu
Reduced 1955
Rubrics 1960
1960 Newcalendar
Mode
regular
seasonal
Language 2
Latin
Deutsch
English
Francais
Italiano
Magyar
Polski
Votive
hodie
Dedication
Defunctorum
Parvum B.M.V.

Options