Incipit
Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.
Ave Maria, gratia plena; Dominus tecum: benedícta tu in muliéribus, et benedíctus fructus ventris tui Jesus. Sancta Maria, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.
V. Deus ✝ in adjutórium meum inténde.
R. Dómine, ad adjuvándum me festína.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Alleluia.
|
Kezdet
Mi Atyánk, ki vagy a mennyekben, Szenteltessék meg a te neved; Jöjjön el a te országod; Legyen meg a te akaratod, miképpen a mennyben, azonképpen itt a földön is.
Mindennapi kenyerünket add meg nekünk ma; És bocsásd meg a mi vétkeinket,miképpen mi is megbocsátunk az ellenünk vétkezõknek; És ne vígy minket kísértésbe, De szabadíts meg a gonosztól! Ámen.
Üdvözlégy Mária, malaszttal teljes, Az Úr van teveled, Áldott vagy te az asszonyok között, És áldott a te méhednek gyümölcse, Jézus.
Asszonyunk, Szûz Mária, Istennek szent Anyja, Imádkozzál érettünk, bûnösökért, most és halálunk óráján. Ámen.
V. Istenem, ✝ jöjj segítségemre.
R. Uram, segíts meg engemet.
V. Dicsöség az Atyának, és a Fiúnak, * és Szentlélek Istennek;
R. Miképpen kezdetben vala, most, * és mindörökkön örökke. Ámen
Alleluia
|
Psalmi {ex Psalterio secundum diem}
Ant. Benedíctus ‡
Psalmus 143 [1]
143:1 Benedíctus ‡ Dóminus, Deus meus, qui docet manus meas ad prælium, * et dígitos meos ad bellum.
143:2 Misericórdia mea, et refúgium meum: * suscéptor meus, et liberátor meus:
143:3 Protéctor meus, et in ipso sperávi: * qui subdit pópulum meum sub me.
143:4 Dómine, quid est homo, quia innotuísti ei? * aut fílius hóminis, quia réputas eum?
143:5 Homo vanitáti símilis factus est: * dies ejus sicut umbra prætéreunt.
143:6 Dómine, inclína cælos tuos, et descénde: * tange montes, et fumigábunt.
143:7 Fúlgura coruscatiónem, et dissipábis eos: * emítte sagíttas tuas, et conturbábis eos.
143:8 Emítte manum tuam de alto, éripe me, et líbera me de aquis multis: * de manu filiórum alienórum.
143:8 Quorum os locútum est vanitátem: * et déxtera eórum, déxtera iniquitátis.
143:9 Deus, cánticum novum cantábo tibi: * in psaltério decachórdo psallam tibi.
143:10 Qui das salútem régibus: * qui redemísti David, servum tuum, de gládio malígno: éripe me.
143:11 Et érue me de manu filiórum alienórum, quorum os locútum est vanitátem: * et déxtera eórum, déxtera iniquitátis:
143:12 Quorum fílii, sicut novéllæ plantatiónes * in juventúte sua.
143:13 Fíliæ eórum compósitæ: * circumornátæ ut similitúdo templi.
143:14 Promptuária eórum plena, * eructántia ex hoc in illud.
143:15 Oves eórum foetósæ, abundántes in egréssibus suis: * boves eórum crassæ.
143:15 Non est ruína macériæ, neque tránsitus: * neque clamor in platéis eórum.
143:15 Beátum dixérunt pópulum, cui hæc sunt: * beátus pópulus, cujus Dóminus Deus ejus.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Benedíctus * Dóminus Deus meus
|
Zsoltárok {zsoltáros részbõl az adott napra}
Ant. Blessed be
Zsoltár 143 [1]
143:1 Áldott legyen az én Uram Istenem, * ki kezeimet harczra tanítja, és ujjamat hadakozásra.
143:2 Irgalmasságom és menedékem õ, gyámolom és szabadítóm; * oltalmazóm õ, és benne bízom, ki alám veti népemet.
143:3 Uram! mi az ember, hogy magadat tõle megismerteted? * vagy az ember fia, hogy gondolsz vele?
143:4 Az ember hasonló a hiúsághoz, napjai, * mint az árnyék, elmúlnak.
143:5 Uram! hajtsd meg a te egeidet, és szállj alá; * illesd meg a hegyeket, hogy füstölögjenek.
143:6 Tündököltesd a villámlást, és szórd széllyel õket; * bocsásd ki nyilaidat, és zavard meg õket.
143:7 Nyújtsd ki kezedet a magasságból, * ments meg engem és szabadíts ki a sok vizekbõl, az idegen fiak kezébõl.
143:8 Kiknek szája hiúságot beszél, * és jobbkezök gonoszság jobbja.
143:9 Isten! új éneket éneklek neked, * a tízhúros hárfán zengek neked;
143:10 Ki megszabadítod a királyokat, * ki megmentetted Dávid szolgádat a gonoszok kardjától;
143:11 Ments meg engem, és ragadj ki az idegen fiak kezébõl, kiknek szája hiúságot beszél, * és jobbkezök gonoszság jobbja.
143:12 Kiknek fiai mint az új ültetvények * ifjúságukban;
143:13 Leányaik fölékesítvék, felcsinosítvák köröskörûl * a templom hasonlatosságára;
143:14 Tárházaik rakvák, * egyre másra halmozottan;
143:15 Juhaik tenyészõk, * s nagy számmal kijárók;
143:15 Teheneik kövérek; nincs a keritésen romlás, * sem átjárás, sem kiáltás utczáikon.
143:15 Boldognak mondják a népet, melynél ezek vannak; * de boldog a nép, melynek az Úr az õ Istene.
V. Dicsöség az Atyának, és a Fiúnak, * és Szentlélek Istennek;
R. Miképpen kezdetben vala, most, * és mindörökkön örökke. Ámen
Ant. Blessed be * the Lord my God
|
Ant. Per síngulos dies
Psalmus 144 [2]
144:1 Exaltábo te, Deus meus, rex: * et benedícam nómini tuo in sæculum, et in sæculum sæculi.
144:2 Per síngulos dies benedícam tibi: * et laudábo nomen tuum in sæculum, et in sæculum sæculi.
144:3 Magnus Dóminus, et laudábilis nimis: * et magnitúdinis ejus non est finis.
144:4 Generátio et generátio laudábit ópera tua: * et poténtiam tuam pronuntiábunt.
144:5 Magnificéntiam glóriæ sanctitátis tuæ loquéntur: * et mirabília tua narrábunt.
144:6 Et virtútem terribílium tuórum dicent: * et magnitúdinem tuam narrábunt.
144:7 Memóriam abundántiæ suavitátis tuæ eructábunt: * et justítia tua exsultábunt.
144:8 Miserátor, et miséricors Dóminus: * pátiens, et multum miséricors.
144:9 Suávis Dóminus univérsis: * et miseratiónes ejus super ómnia ópera ejus.
144:10 Confiteántur tibi, Dómine, ómnia ópera tua: * et sancti tui benedícant tibi.
144:11 Glóriam regni tui dicent: * et poténtiam tuam loquéntur:
144:12 Ut notam fáciant fíliis hóminum poténtiam tuam: * et glóriam magnificéntiæ regni tui.
144:13 Regnum tuum regnum ómnium sæculórum: * et dominátio tua in omni generatióne et generatiónem.
144:14 Fidélis Dóminus in ómnibus verbis suis: * et sanctus in ómnibus opéribus suis.
144:15 Allevat Dóminus omnes qui córruunt: * et érigit omnes elísos.
144:16 Óculi ómnium in te sperant, Dómine: * et tu das escam illórum in témpore opportúno.
144:17 Aperis tu manum tuam: * et imples omne ánimal benedictióne.
144:18 Justus Dóminus in ómnibus viis suis: * et sanctus in ómnibus opéribus suis.
144:19 Prope est Dóminus ómnibus invocántibus eum: * ómnibus invocántibus eum in veritáte.
144:20 Voluntátem timéntium se fáciet: * et deprecatiónem eórum exáudiet: et salvos fáciet eos.
144:21 Custódit Dóminus omnes diligéntes se: * et omnes peccatóres dispérdet.
144:21 Laudatiónem Dómini loquétur os meum: * et benedícat omnis caro nómini sancto ejus in sæculum, et in sæculum sæculi.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Per síngulos dies * benedícam te Dómine
|
Ant. Day by day
Ant. Day by day * I shall bless thee, O Lord
|
Ant. Laudábo
Psalmus 145 [3]
145:1 Lauda, ánima mea, Dóminum, laudábo Dóminum in vita mea: * psallam Deo meo quámdiu fúero.
145:2 Nolíte confídere in princípibus: * in fíliis hóminum, in quibus non est salus.
145:3 Exíbit spíritus ejus, et revertétur in terram suam: * in illa die períbunt omnes cogitatiónes eórum.
145:4 Beátus, cujus Deus Jacob adjútor ejus, spes ejus in Dómino, Deo ipsíus: * qui fecit cælum et terram, mare, et ómnia, quæ in eis sunt.
145:5 Qui custódit veritátem in sæculum, facit judícium injúriam patiéntibus: * dat escam esuriéntibus.
145:6 Dóminus solvit compedítos: * Dóminus illúminat cæcos.
145:7 Dóminus érigit elísos, * Dóminus díligit justos.
145:8 Dóminus custódit ádvenas, pupíllum et víduam suscípiet: * et vias peccatórum dispérdet.
145:9 Regnábit Dóminus in sæcula, Deus tuus, Sion, * in generatiónem et generatiónem.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Laudábo * Deum meum in vita mea
|
Ant. I shall praise my God
Ant. I shall praise my God * all the days of my life
|
Ant. Deo nostro
Psalmus 146 [4]
146:1 Laudáte Dóminum quóniam bonus est psalmus: * Deo nostro sit jucúnda, decóraque laudátio.
146:2 Ædíficans Jerúsalem Dóminus: * dispersiónes Israélis congregábit.
146:3 Qui sanat contrítos corde: * et álligat contritiónes eórum.
146:4 Qui númerat multitúdinem stellárum: * et ómnibus eis nómina vocat.
146:5 Magnus Dóminus noster, et magna virtus ejus: * et sapiéntiæ ejus non est númerus.
146:6 Suscípiens mansuétos Dóminus: * humílians autem peccatóres usque ad terram.
146:7 Præcínite Dómino in confessióne: * psállite Deo nostro in cíthara.
146:8 Qui óperit cælum núbibus: * et parat terræ plúviam.
146:9 Qui prodúcit in móntibus foenum: * et herbam servitúti hóminum.
146:10 Qui dat juméntis escam ipsórum: * et pullis corvórum invocántibus eum.
146:11 Non in fortitúdine equi voluntátem habébit: * nec in tíbiis viri beneplácitum erit ei.
146:12 Beneplácitum est Dómino super timéntes eum: * et in eis, qui sperant super misericórdia ejus.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Deo nostro * jucúnda sit laudátio
|
Ant. To our God
Ant. To our God * be joyful and fitting praise
|
Ant. Lauda ‡
Psalmus 147 [5]
147:1 Lauda, ‡ Jerúsalem, Dóminum: * lauda Deum tuum, Sion.
147:2 Quóniam confortávit seras portárum tuárum: * benedíxit fíliis tuis in te.
147:3 Qui pósuit fines tuos pacem: * et ádipe fruménti sátiat te.
147:4 Qui emíttit elóquium suum terræ: * velóciter currit sermo ejus.
147:5 Qui dat nivem sicut lanam: * nébulam sicut cínerem spargit.
147:6 Mittit crystállum suam sicut buccéllas: * ante fáciem frígoris ejus quis sustinébit?
147:7 Emíttet verbum suum, et liquefáciet ea: * flabit spíritus ejus, et fluent aquæ.
147:8 Qui annúntiat verbum suum Jacob: * justítias, et judícia sua Israël.
147:9 Non fecit táliter omni natióni: * et judícia sua non manifestávit eis.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Lauda * Jerúsalem Dóminum
|
Ant. May praise to our God
Zsoltár 147 [5]
147:1 Dicsérd, Jerusalem, az Urat; * dicsérd, Sion, a te Istenedet.
147:2 Mert megerõsítette kapuidnak zárait, * benned megáldotta fiaidat.
147:3 Ki békéssé tette határaidat, * és a búza javával elégít meg téged.
147:4 Ki elküldi szózatát a földre; * sebesen fut az õ beszéde.
147:5 Ki a havat, mint a gyapjat adja, a ködöt, * mint a hamvat hinti.
147:6 Jegét darabonkint ereszti; * ki tûrheti el annak hidegségét?
147:7 Elküldi ismét az õ igéjét, és fölolvasztja azokat; * az õ szele fú, és vizek folynak.
147:8 Ki igéjét Jákobnak hirdeti, * rendeléseit és törvényeit Izraelnek.
147:9 Nem cselekedett így semmi más nemzettel, * és azoknak nem jelentette ki itéleteit.
V. Dicsöség az Atyának, és a Fiúnak, * és Szentlélek Istennek;
R. Miképpen kezdetben vala, most, * és mindörökkön örökke. Ámen
Ant. May praise to our God * be joyful
|
Capitulum Hymnus Versus {ex Psalterio secundum diem}
Rom 11:33
O Altitúdo divitiárum sapiéntiæ, et sciéntiæ Dei quam incomprehensibilia sunt judícia ejus, et investigábiles viæ ejus!
R. Deo grátias.
Hymnus
O lux beata Trinitas,
et principalis Únitas,
iam sol recedit igneus,
infúnde lumen córdibus.
Te mane laudum carmine,
te deprecemur véspere:
te nostra supplex glória
per cuncta laudet sæcula.
Deo Patri sit glória,
ejúsque soli Fílio,
cum Spíritu Paráclito,
et nunc, et in perpétuum.
Amen.
V. Vespertina oratio ascendat ad te Domine.
R. Et descendat super nos misericordia tua.
|
Olvasmány Himnusz Vers {zsoltáros részbõl az adott napra}
Rom 11:33
O the depth of the riches of the wisdom and of the knowledge of God! How incomprehensible are his judgments, and how unsearchable his ways!
R. Istennek legyen hála.
Himnusz
O Trinity of blessed Light,
O Unity of sovereign might,
as now the fiery sun departs,
shed Thou Thy beams within our hearts.
To Thee our morning song of praise,
to Thee our evening prayer we raise;
Thee may our glory evermore
in lowly reverence adore.
All laud to God the Father be;
all praise, Eternal Son, to Thee;
all glory, as is ever meet,
to God the Holy Paraclete.
Amen.
V. Let the evening prayer ascend unto thee, O Lord.
R. And let there descend upon us thy mercy.
|
Canticum Magnificat {Antiphona ex Proprio de Tempore}
Ant. Unxerunt Salomonem
(Canticum Mariae * Luc. 1:46-55)
1:46 Magníficat ✝ * ánima mea Dóminum.
1:47 Et exsultávit spíritus meus: * in Deo, salutári meo.
1:48 Quia respéxit humilitátem ancíllæ suæ: * ecce enim ex hoc beátam me dicent omnes generatiónes.
1:49 Quia fecit mihi magna, qui potens est: * et sanctum nomen ejus.
1:50 Et misericórdia ejus, a progénie in progénies: * timéntibus eum.
1:51 Fecit poténtiam in bráchio suo: * dispérsit supérbos mente cordis sui.
1:52 Depósuit poténtes de sede: * et exaltávit húmiles.
1:53 Esuriéntes implévit bonis: * et dívites dimísit inánes.
1:54 Suscépit Israël púerum suum: * recordátus misericórdiæ suæ.
1:55 Sicut locútus est ad patres nostros: * Ábraham, et sémini ejus in sæcula.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Unxerunt Salomonem * Sadoc sacerdos, et Nathan propheta, regem in Gihon, et ascendentes laeti dixerunt: Vivat rex in aeternum.
|
Canticum Magnificat {Antiphona az idõszaki részbõl}
Ant. Nathan the Prophet
(Szuz Maria eneke Luke 1:46-55)
46 Lelkem ✝ * magasztalja az Urat,
47 és szívem ujjong * megváltó Istenemben,
48 mert rátekintett szolgálója alázatosságára. * Íme, mostantól fogva boldognak hirdet minden nemzedék,
49 mert nagyot tett velem a Hatalmas, * és Szent az õ neve.
50 Irgalma nemzedékrõl nemzedékre * az istenfélõkkel marad.
51 Karja bizonyságot tett hatalmáról: * szétszórta a szívük szándékában a gõgösöket,
52 letaszította trónjukról a hatalmasokat, * az alázatosakat pedig fölemelte.
53 Az éhezõket javakkal töltötte el, * de a gazdagokat üres kézzel küldte el.
54 Gondjába vette szolgáját, Izraelt, * megemlékezve irgalmáról,
55 amelyet atyáinknak, * Ábrahámnak és utódainak örökre megígért.
V. Dicsöség az Atyának, és a Fiúnak, * és Szentlélek Istennek;
R. Miképpen kezdetben vala, most, * és mindörökkön örökke. Ámen
Ant. Nathan the Prophet * anointed Solomon King in Gihon, and they went up with joy, and cried, saying May the King live for ever
|
Preces Feriales{omittitur}
|
Hétköznapi könyörgések{elmarad}
|
Oratio {ex Proprio de Tempore}
V. Dómine, exáudi oratiónem meam.
R. Et clamor meus ad te véniat.
Orémus
Deus, cujus providentia in sui dispositione non fallitur: te supplices exoramus; ut noxia cuncta submoveas, et omnia nobis profutura concedas.
Per Dóminum nostrum Jesum Christum, Filium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
R. Amen.
Commemoratio S. Bonaventurae Episcopi Confessoris
Ant. Amavit eum Dominus, * et ornavit eum: stolam gloriae induit eum, et ad portas paradisi coronavit eum.
V. Justum deduxit Dominus per vias rectas.
R. Et ostendit illi regnum Dei.
Orémus.
Deus, qui populo tuo aeternae salutis beatum Bonaventuram ministrum tribuisti: praesta quaesumus; ut quem Doctorem vitae habuimus in terris, intercessorem habere mereamur in caelis.
|
Könyörgés {az idõszaki részbõl}
V. Uram hallgasd meg könyörgésemet
R. És kiáltásom jusson elõdbe
Könyörögjünk
O God, Whose never-failing Providence ordereth all things both in heaven and earth, we humbly beseech thee to put away from us all hurtful things, and to give us those things which be profitable for us.
A mi Urunk Jézus Krisztus a te Fiad által, aki veled él és uralkodik a Szentlélekkel együtt Isten mindörökkön örökké.
R. Ámen.
Commemoratio S. Bonaventurae Episcopi Confessoris
Ant. Az Úr szerette * és felékesítette Ô, a dicsõség köntösébe öltöztette es megkoronázta a paradicsom kapujában
V. Az igazat az Úr vezette egyenes utakon
R. Megmutatta neki Isten országát
Könyörögjünk
God, Who didst give unto thy people thy blessed servant Bonaventure, to feed them with the bread of eternal life, grant, we beseech thee, that even as on earth he showed unto us thy lively word, so in heaven we may worthily be holpen by the succour of his prayers to thee on our behalf.
|
Suffragium {Tridentinum}
De Beata Maria
Ant. Sancta María * succurre miseris, juva pusillanimes, refove flebiles, ora pro pópulo, interveni pro clero, intercede pro devoto femineo sexu: séntiant omnes tuum juvamen, quicúmque celebrant tuam sanctam commemoratiónem.
V. Ora pro nobis sancta Dei Génitrix.
R. Ut digni efficiamur promissionibus Christi.
Oratio
Orémus
Concéde nos fámulos tuos, quæsumus Dómine Deus, perpétua mentis et córporis sanitate gaudére, et gloriósa beátæ Maríæ semper Vírginis intercessióne, a præsénti liberari tristítia, et ætérna pérfrui lætítia.
|
Közbenjárás kérése {Tridentin}
Szûz Máriához
Ant. Szent Szûz Mária * gyõzd le nyomorúságunkat, segíts ha félünk, vígasztalj ha gyengék vagyunk; imádkozz a népért, könyörogj a papokért, légy a jámbor asszonyok kõzbenjárója, hogy mindenki aki szent ünnepedet ünnepli érezze segítségedet.
V. Imádkozzál érettünk Istennek szent anyja
R. Hogy métók lehessünk a Krisztus igéreteire
Oratio
Könyörögjünk
Kérünk Urunk Istenünk, add meg nekünk szolgaidnak a testi és lelki egészseget, és hogy a Boldogságos Szûz Mária közbenjárására a jelen nyomorúságtól megszabaduljunk és az örök élet örömeit élvezhessük
|
De Apostolis
Ant. Petrus Apóstolus, et Paulus Doctor Géntium, ipsi nos docuerunt legem tuam Dómine.
V. Constítues eos príncipes super omnem terram.
R. Mémores erunt nóminis tui Dómine.
Oratio
Orémus
Deus, cujus déxtera beátum Petrum ambulantem in flúctibus, ne mergeretur, eréxit, et coapostolum ejus Paulum tértio naufragantem de profúndo pelagi~ liberávit: exáudi nos propítius, et concéde; ut amborum méritis, æternitátis glóriam consequámur.
|
De Apostolis
Ant. Péter Apostol és Pál a népek tanitója; õk tanitanak minket törvényedre, Uram
V. Fejedelmekké teszed õket országok felett.
R. Megemlékeznek nevedrõl, Urunk
Oratio
Könyörögjünk
Isten, kinek jobbja megragadta Pétert, hogy ne merüljön el a hullámokban; és apostoltársát Pált háromszor kimentetted a hajótörésbõl; hallgass meg minket kérünk hogy érdemeik az örök élet dicsõségébe vezessenek minket
|
De Pace.
Ant. Da pacem Dómine in diébus nostris, quia non est álius, qui pugnet pro nobis, nisi tu Deus noster.
V. Fiat pax in virtúte tua.
R. Et abundántia in túrribus tuis.
Oratio
Orémus
Deus, a quo sancta desidéria, recta consília, et justa sunt ópera: da servis tuis illam, quam mundus dare non potest, pacem; ut et corda nostra mandátis tuis dédita, et hóstium sublata formidine, témpora sint tua protectióne tranquilla.
Per Dóminum nostrum Jesum Christum, Filium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
R. Amen.
|
De Pace.
Ant. Adj békét Uram napjainkban, mert nincs más aki harcba szálljon értünk, csak te, Istenünk.
V. Béke lakozzék falaid között
R. És biztonság házaidban
Oratio
Könyörögjünk
Isten, kinek szent a kivánsága, helyes a tanácsa és igazak cselekedetei: add meg szolgáidnak amit a világ nem képes adni, a békét; hogy parancsaidat szívbõl megtartsuk és elleneinket félelmed töltse el, és védelmed nyugalmat adjon
A mi Urunk Jézus Krisztus a te Fiad által, aki veled él és uralkodik a Szentlélekkel együtt Isten mindörökkön örökké.
R. Ámen.
|
Conclusio
V. Dómine, exáudi oratiónem meam.
R. Et clamor meus ad te véniat.
V. Benedicámus Dómino.
R. Deo grátias.
V. Fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace.
R. Amen.
Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.
|
Befejezés
V. Uram hallgasd meg könyörgésemet
R. És kiáltásom jusson elõdbe
V. Áldjuk az Urat
R. Istennek legyen hála
V. A megholt hívek lelkei Isten irgalmasságából nyugodjanak békességben.
R. Ámen.
Mi Atyánk, ki vagy a mennyekben, Szenteltessék meg a te neved; Jöjjön el a te országod; Legyen meg a te akaratod, miképpen a mennyben, azonképpen itt a földön is.
Mindennapi kenyerünket add meg nekünk ma; És bocsásd meg a mi vétkeinket,miképpen mi is megbocsátunk az ellenünk vétkezõknek; És ne vígy minket kísértésbe, De szabadíts meg a gonosztól! Ámen.
|