|
Ante Divinum officium |
Incipit {specialis}
secreto
Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.
Ave Maria, gratia plena; Dominus tecum: benedícta tu in muliéribus, et benedíctus fructus ventris tui Jesus. Sancta Maria, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.
Credo in Deum, Patrem omnipoténtem, Creatórem cæli et terræ.
Et in Jesum Christum, Fílium ejus únicum, Dóminum nostrum: qui concéptus est de Spíritu Sancto, natus ex María Vírgine, passus sub Póntio Piláto, crucifíxus, mórtuus, et sepúltus: descéndit ad ínferos; tértia die resurréxit a mórtuis; ascéndit ad cælos; sedet ad déxteram Dei Patris omnipoténtis: inde ventúrus est judicáre vivos et mórtuos.
Credo in Spíritum Sanctum, sanctam Ecclésiam cathólicam, Sanctórum communiónem, remissiónem peccatórum, carnis resurrectiónem, vitam ætérnam. Amen.
|
Kezdet {speciális}
secreto
Mi Atyánk, ki vagy a mennyekben, Szenteltessék meg a te neved; Jöjjön el a te országod; Legyen meg a te akaratod, miképpen a mennyben, azonképpen itt a földön is.
Mindennapi kenyerünket add meg nekünk ma; És bocsásd meg a mi vétkeinket,miképpen mi is megbocsátunk az ellenünk vétkezõknek; És ne vígy minket kísértésbe, De szabadíts meg a gonosztól! Ámen.
Üdvözlégy Mária, malaszttal teljes, Az Úr van teveled, Áldott vagy te az asszonyok között, És áldott a te méhednek gyümölcse, Jézus.
Asszonyunk, Szûz Mária, Istennek szent Anyja, Imádkozzál érettünk, bûnösökért, most és halálunk óráján. Ámen.
Hiszek egy Istenben, mindenható Atyában, mennynek és földnek Teremtõjében.
És a Jézus Krisztusban, Istennek egyszülött Fiában, a mi Urunkban; ki fogantaték Szentlélektõl, születék Szûz Máriától; kinzaték Poncius Pilátus alatt; megfeszítették, meghala és eltemetteték. Szálla alá a poklokra, harmadnapon halottaibol feltámada; fölméne a mennyekbe, ott ül a mindenható Atyaistennek jobbja felõl; onnan lészen eljovendõ ítélni eleveneket és holtakat.
Hiszek Szentlélekben. Katolikus keresztény Anyaszentegyházat; a szenteknek egyességét, a bûneinknek bocsánatát; testnek feltámadását és az örök életet. Ámen.
|
Invitatorium {Antiphona Votive}
Ant. Regem, cui omnia vivunt, * Venite adoremus.
Ant. Regem, cui omnia vivunt, * Venite adoremus.
Veníte, exsultémus Dómino, jubilémus Deo, salutári nostro: præoccupémus fáciem ejus in confessióne, et in psalmis jubilémus ei.
Ant. Regem, cui omnia vivunt, * Venite adoremus.
Quóniam Deus magnus Dóminus, et Rex magnus super omnes deos, quóniam non repéllet Dóminus plebem suam: quia in manu ejus sunt omnes fines terræ, et altitúdines móntium ipse cónspicit.
Ant. Venite adoremus.
Quóniam ipsíus est mare, et ipse fecit illud, et áridam fundavérunt manus ejus (genuflectitur) veníte, adorémus, et procidámus ante Deum: plorémus coram Dómino, qui fecit nos, quia ipse est Dóminus, Deus noster; nos autem pópulus ejus, et oves páscuæ ejus.
Ant. Regem, cui omnia vivunt, * Venite adoremus.
Hódie, si vocem ejus audiéritis, nolíte obduráre corda vestra, sicut in exacerbatióne secúndum diem tentatiónis in desérto: ubi tentavérunt me patres vestri, probavérunt et vidérunt ópera mea.
Ant. Venite adoremus.
Quadragínta annis próximus fui generatióni huic, et dixi; Semper hi errant corde, ipsi vero non cognovérunt vias meas: quibus jurávi in ira mea; Si introíbunt in réquiem meam.
Ant. Regem, cui omnia vivunt, * Venite adoremus.
V. Réquiem ætérnam * dona eis, Dómine.
R. Et lux perpétua * lúceat eis.
Ant. Venite adoremus.
Ant. Regem, cui omnia vivunt, * Venite adoremus.
|
Imádságra hivás {Antiphona votív}
Ant. A Királyt, aki által minden él * jöjjetek, imádjuk!
Ant. A Királyt, aki által minden él * jöjjetek, imádjuk!
Jertek, örvendezzünk az Úrnak, vigadjunk a mi szabadító Istenünknek: Járúljunk orczája elé háladással, és zsoltárokkal vígadjunk neki.
Ant. A Királyt, aki által minden él * jöjjetek, imádjuk!
Mert nagy Isten az Úr, és nagy király minden istenek fölött: Mert kezében vagyon a föld minden határa, és övéi a hegyek magasságai.
Ant. jöjjetek, imádjuk!
Mert övé a tenger, és õ alkotta azt, és az õ kezei alakították a szárazat. (térdet hajt) Jertek, imádva borúljunk le, és sírjunk az Úr elõtt, ki minket alkotott: Mert õ a mi Urunk Istenünk, és mi az õ legelõjének népe, és kezeinek juhai.
Ant. A Királyt, aki által minden él * jöjjetek, imádjuk!
Ma, ha az õ szavát halljátok, meg ne keményítsétek sziveteket, mint ama boszantással a kisértés napján a pusztában: hol megkisértettek engem atyáitok, próbára tettek engem, bár látták cselekedeteimet.
Ant. jöjjetek, imádjuk!
Negyven esztendeig boszantott engem e nemzedék, és mondám; Ezek szivökben mindenkor tévelygenek: És nem ismerték meg az én utaimat, úgy hogy megesküdtem haragomban; Nem mennek be az én nyugodalmamba.
Ant. A Királyt, aki által minden él * jöjjetek, imádjuk!
V. Adj Uram * örök nyugodalmat nekik
R. És az örök világosság * fényeskedjék nekik
Ant. jöjjetek, imádjuk!
Ant. A Királyt, aki által minden él * jöjjetek, imádjuk!
|
Hymnus{omittitur}
|
Himnusz{elmarad}
|
Psalmi cum lectionibus {Antiphonae et Psalmi Votive}
Nocturn I
|
Zsoltárok és olvasmányok {Antiphonae et Psalmi votív}
Nocturn I
|
Ant. Complaceat
Psalmus 39 [1]
39:1 Exspéctans exspectávi Dóminum, * et inténdit mihi.
39:2 Et exaudívit preces meas: * et edúxit me de lacu misériæ, et de luto fæcis.
39:3 Et státuit super petram pedes meos: * et diréxit gressus meos.
39:4 Et immísit in os meum cánticum novum, * carmen Deo nostro.
39:5 Vidébunt multi, et timébunt: * et sperábunt in Dómino.
39:6 Beátus vir, cujus est nomen Dómini spes ejus: * et non respéxit in vanitátes et insánias falsas.
39:7 Multa fecísti tu, Dómine, Deus meus, mirabília tua: * et cogitatiónibus tuis non est qui símilis sit tibi.
39:8 Annuntiávi et locútus sum: * multiplicáti sunt super númerum.
39:9 Sacrifícium et oblatiónem noluísti: * aures autem perfecísti mihi.
39:9 Holocáustum et pro peccáto non postulásti: * tunc dixi: Ecce, vénio.
39:9 In cápite libri scriptum est de me ut fácerem voluntátem tuam: * Deus meus, vólui, et legem tuam in médio cordis mei.
39:10 Annuntiávi justítiam tuam in ecclésia magna, * ecce, lábia mea non prohibébo: Dómine, tu scisti.
39:11 Justítiam tuam non abscóndi in corde meo: * veritátem tuam et salutáre tuum dixi.
39:12 Non abscóndi misericórdiam tuam et veritátem tuam * a concílio multo.
39:13 Tu autem, Dómine, ne longe fácias miseratiónes tuas a me: * misericórdia tua et véritas tua semper suscepérunt me.
39:14 Quóniam circumdedérunt me mala, quorum non est númerus: * comprehendérunt me iniquitátes meæ, et non pótui ut vidérem.
39:14 Multiplicátæ sunt super capíllos cápitis mei: * et cor meum derelíquit me.
39:14 Compláceat tibi, Dómine, ut éruas me: * Dómine, ad adjuvándum me réspice.
39:15 Confundántur et revereántur simul, qui quærunt ánimam meam, * ut áuferant eam.
39:16 Convertántur retrórsum, et revereántur, * qui volunt mihi mala.
39:17 Ferant conféstim confusiónem suam, * qui dicunt mihi: Euge, euge.
39:18 Exsúltent et læténtur super te omnes quæréntes te: * et dicant semper: Magnificétur Dóminus: qui díligunt salutáre tuum.
39:18 Ego autem mendícus sum, et pauper: * Dóminus sollícitus est mei.
39:18 Adjútor meus, et protéctor meus tu es: * Deus meus, ne tardáveris.
V. Réquiem ætérnam * dona eis, Dómine.
R. Et lux perpétua * lúceat eis.
Ant. Complaceat * tibi Domine, ut eripias me: Domine ad adjuvandum me respice
|
Ant. Be pleased, O Lord, to deliver me
Ant. Be pleased, O Lord, to deliver me * O Lord, look upon me to help me
|
Ant. Sana Domine
Psalmus 40 [2]
40:1 Beátus qui intélligit super egénum, et páuperem: * in die mala liberábit eum Dóminus.
40:2 Dóminus consérvet eum, et vivíficet eum, et beátum fáciat eum in terra: * et non tradat eum in ánimam inimicórum ejus.
40:3 Dóminus opem ferat illi super lectum dolóris ejus: * univérsum stratum ejus versásti in infirmitáte ejus.
40:4 Ego dixi: Dómine, miserére mei: * sana ánimam meam, quia peccávi tibi.
40:5 Inimíci mei dixérunt mala mihi: * Quando moriétur, et períbit nomen ejus?
40:6 Et si ingrediebátur ut vidéret, vana loquebátur: * cor ejus congregávit iniquitátem sibi.
40:7 Egrediebátur foras, * et loquebátur in idípsum.
40:8 Advérsum me susurrábant omnes inimíci mei: * advérsum me cogitábant mala mihi.
40:9 Verbum iníquum constituérunt advérsum me: * Numquid qui dormit non adjíciet ut resúrgat?
40:10 Étenim homo pacis meæ, in quo sperávi: * qui edébat panes meos, magnificávit super me supplantatiónem.
40:11 Tu autem, Dómine, miserére mei, et resúscita me: * et retríbuam eis.
40:12 In hoc cognóvi quóniam voluísti me: * quóniam non gaudébit inimícus meus super me.
40:13 Me autem propter innocéntiam suscepísti: * et confirmásti me in conspéctu tuo in ætérnum.
40:14 Benedíctus Dóminus, Deus Israël, a sæculo et usque in sæculum: * fiat, fiat.
V. Réquiem ætérnam * dona eis, Dómine.
R. Et lux perpétua * lúceat eis.
Ant. Sana Domine * animam meam, quia peccavi tibi
|
Ant. Lord, heal my soul;
Zsoltár 40 [2]
40:1 Boldog, kinek gondja van a szûkölködõre és szegényre; * a rosz napon megszabadítja õt az Úr.
40:2 Az Úr tartsa meg és éltesse õt, és tegye boldoggá a földön, * és ne adja õt ellenei kivánságára.
40:3 Az Úr segítse meg õt fájdalma ágyán; * az õ egész ágyát megfordítod betegségében.
40:4 Én mondám: Uram! könyörûlj rajtam; * gyógyítsd meg lelkemet, mert vétkeztem ellened.
40:5 Ellenségeim roszat mondottak felõlem: * Mikor hal meg, és vesz el az õ neve?
40:7 És ha bejött egy, hogy meglátogasson, hiábavalókat beszélt, * szive gonoszságot gyüjtött magának.
40:7 Kiment és * beszélt ugyanarról.
40:8 Ellenem suttogott minden ellenségem; * ellenem roszat gondoltak.
40:9 Istentelen szót végeztek ellenem. * Vajjon a ki aluszik, nem kel-e föl többé?
40:10 De még az ember is, kivel békeségem volt, kiben bíztam, ki kenyeremet ette, * nagy csalárdságot tett rajtam.
40:11 Te pedig, Uram! könyörûlj rajtam, * és emelj föl engem, és megfizetek nekik.
40:12 Ebbõl ismerem meg, hogy kedvelsz engem, * mert ellenségem nem fog örûlni rajtam.
40:13 Engem pedig az ártatlanságért fölvettél, * és megerõsítettél engem szined elõtt mindörökké.
40:14 Áldott legyen Izrael Ura Istene öröktõl * és mindörökké. Úgy legyen, úgy legyen!
V. Adj Uram * örök nyugodalmat nekik
R. És az örök világosság * fényeskedjék nekik
Ant. Lord, heal my soul; * for I have sinned against thee
|
Ant. Sitivit
Psalmus 41 [3]
41:1 Quemádmodum desíderat cervus ad fontes aquárum: * ita desíderat ánima mea ad te, Deus.
41:2 Sitívit ánima mea ad Deum fortem vivum: * quando véniam, et apparébo ante fáciem Dei?
41:3 Fuérunt mihi lácrimæ meæ panes die ac nocte: * dum dícitur mihi quotídie: Ubi est Deus tuus?
41:4 Hæc recordátus sum, et effúdi in me ánimam meam: * quóniam transíbo in locum tabernáculi admirábilis, usque ad domum Dei.
41:5 In voce exsultatiónis, et confessiónis: * sonus epulántis.
41:6 Quare tristis es, ánima mea? * et quare contúrbas me?
41:6 Spera in Deo, quóniam adhuc confitébor illi: * salutáre vultus mei, et Deus meus.
41:7 Ad meípsum ánima mea conturbáta est: * proptérea memor ero tui de terra Jordánis, et Hermóniim a monte módico.
41:8 Abýssus abýssum ínvocat, * in voce cataractárum tuárum.
41:9 Omnia excélsa tua, et fluctus tui * super me transiérunt.
41:10 In die mandávit Dóminus misericórdiam suam: * et nocte cánticum ejus.
41:11 Apud me orátio Deo vitæ meæ, * dicam Deo: Suscéptor meus es.
41:12 Quare oblítus es mei? * et quare contristátus incédo, dum afflígit me inimícus?
41:12 Dum confringúntur ossa mea, * exprobravérunt mihi qui tríbulant me inimíci mei.
41:12 Dum dicunt mihi per síngulos dies: Ubi est Deus tuus? * quare tristis es, ánima mea? et quare contúrbas me?
41:12 Spera in Deo, quóniam adhuc confitébor illi: * salutáre vultus mei, et Deus meus.
V. Réquiem ætérnam * dona eis, Dómine.
R. Et lux perpétua * lúceat eis.
Ant. Sitivit * anima mea ad Deum vivum: quando veniam, et apparebo ante faciem Domini
|
Ant. My soul thirsteth for the living God;
Ant. My soul thirsteth for the living God; * when shall I come and appear before God
|
Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.
Lectio 7
Job 17:1-3; 17:11-15
1 Spiritus meus attenuabitur; dies mei breviabuntur: et solum mihi superest sepulcrum.
2 Non peccavi, et in amaritudinibus moratur oculus meus.
3 Libera me, Domine, et pone me juxta te, et cujusvis manus pugnet contra me.
11 Dies mei transierunt; cogitationes meae dissipatae sunt, torquentes cor meum.
12 Noctem verterunt in diem, et rursum post tenebras spero lucem.
13 Si sustinuero, infernus domus mea est, et in tenebris stravi lectulum meum.
14 Putredini dixi: Pater meus es; Mater mea, et soror mea, vermibus.
15 Ubi est ergo nunc praestolatio mea? et patientiam meam quis considerat?
R. Peccantem me quotidie, et non me poenitentem, timor mortis conturbat me:
* Quia in inferno nulla est redemptio, miserere mei Deus, et salva me.
V. Deus in nomine tuo salvum me fac, et in virtute tua libera me.
R. Quia in inferno nulla est redemptio, miserere mei Deus, et salva me.
|
Mi Atyánk, ki vagy a mennyekben, Szenteltessék meg a te neved; Jöjjön el a te országod; Legyen meg a te akaratod, miképpen a mennyben, azonképpen itt a földön is.
Mindennapi kenyerünket add meg nekünk ma; És bocsásd meg a mi vétkeinket,miképpen mi is megbocsátunk az ellenünk vétkezõknek; És ne vígy minket kísértésbe, De szabadíts meg a gonosztól! Ámen.
Olvasmány 7
Jób könyvébõl
Job 17:1-3; 17:11-15
1 Összetörött immár énbennem a lélek, és miattam gyûlnek egybe a sírásók.
2 Valóban, gúnyolódók céltáblája lettem, s azt kell egyre néznem, hogyan civakodnak.
3 Tégy le óvadékot értem önmagadnál! Ki volna más, ki értem kezességet vállal?
11 Napjaim elenyésznek, terveim meg egyre távolabb kerülnek, a szívem rostjait szétmarcangolták.
12 "A napnak kitér az éj - így szokták mondani -, közel a fény, amely elûzi a sötétséget."
13 Alvilágban lakni, ez a reménységem, ágyamat megvetni, ott a sötétségben.
14 Síromhoz így szólok: "Az apám vagy nékem!" A férgekhez meg: "Anyám, s nõvéreim!"
15 Hol marad számomra még bármi reménység, ki leli meg - a boldogságomat?
R. Forasmuch as I sin daily, and repent not, the fear of death troubleth me.
* O God, have mercy upon me, and save me, for in hell there is no redemption.
V. Save me, O God, by thy Name, and judge me in thy strength.
R. O God, have mercy upon me, and save me, for in hell there is no redemption.
|
Lectio 8
Job 19:20-27
20 Pelli meæ, consumptis carnibus, adhæsit os meum, et derelícta sunt tantummodo lábia circa dentes meos.
21 Miserémini mei, miserémini mei, saltem vos, amíci mei, quia manus Dómini tetigit me.
22 Quare persequímini me sicut Deus, et carnibus meis saturámini?
23 Quis mihi tríbuat ut scribántur sermónes mei? quis mihi det ut exaréntur in libro,
24 Stylo ferreo et plumbi lámina, vel celte sculpántur in sílice?
25 Scio enim quod redémptor meus vivit, et in novíssimo die de terra surrecturus sum:
26 Et rursum circumdábor pelle mea, et in carne mea vidébo Deum meum.
27 Quem visurus sum ego ipse, et óculi mei conspécturi sunt, et non alius: repósita est hæc spes mea in sinu meo.
R. Domine secundum actum meum noli me judicare: nihil dignum in conspectu tuo egi: ideo deprecor majestatem tuam
* Ut tu Deus deleas iniquitatem meam.
V. Amplius lava me Domine ab injustitia mea, et a delicto meo munda me.
R. Ut tu Deus deleas iniquitatem meam.
|
Olvasmány 8
Job 19:20-27
20 És a bõröm alatt elpusztul a húsom, csontjaim csupaszok, mint valami fogak.
21 Könyörüljetek meg rajtam, barátaim, mert utolért az Istennek keze.
22 Miért üldöztök ti is, akárcsak az Isten? Nem tudtok már végre jóllakni húsommal?
23 Ó, bárcsak fölírná szavaim valaki, följegyezné õket egy táblára!
24 Ó, bár vasvésõvel, aztán íróónnal örökre bevésnék õket a sziklába!
25 Tudom jól, él ügyem szószólója, õ lép majd föl utoljára a földön.
26 Hogyha fölébredek, maga mellé állít, és meglátom még testembõl az Istent.
27 Látni fogom, s õ a pártomon lesz, kit szemem lát, az nem lesz majd idegen, vágyódás tölti el veséimet.
R. O Lord, judge me not according to my works; for I have done nothing that can be counted in respect of thee. I beseech thy Majesty therefore, that Thou wouldest
* Blot out my transgressions, O God.
V. Lord, wash me thoroughly from mine iniquity and cleanse me from my sin.
R. Blot out my transgressions, O God.
|
Lectio 9
Job 10:18-22
18 Quare de vulva eduxisti me? qui utinam consumptus essem, ne oculus me videret.
19 Fuissem quasi non essem, de utero translatus ad tumulum.
20 Numquid non paucitas dierum meorum finietur brevi? dimitte ergo me, ut plangam paululum dolorem meum,
21 Antequam vadam, et non revertar, ad terram tenebrosam, et opertam mortis caligine:
22 Terram miseriae et tenebrarum, ubi umbra mortis et nullus ordo, sed sempiternus horror inhabitat.
R. Líbera me, Dómine, de morte æterna in die illa tremenda,
* Quando cæli movéndi sunt et terra, * Dum veneris judicáre sæculum per ignem.
V. Tremens factus sum ego et timeo, dum discussio venerit atque ventúra ira.
R. Quando cæli movéndi sunt et terra.
V. Dies illa, dies iræ, calamitátis et misériæ, dies magna et amára valde.
R. Dum veneris judicáre sæculum per ignem.
V. Réquiem ætérnam * dona eis, Dómine.
R. Et lux perpétua * lúceat eis.
R. Líbera me, Dómine, de morte æterna in die illa tremenda,
* Quando cæli movéndi sunt et terra, * Dum veneris judicáre sæculum per ignem.
|
Olvasmány 9
Job 10:18-22
18 Miért hoztál elõ anyámnak méhébõl? Haltam volna meg, mielõtt szem látott!
19 Úgy volnék csak, mintha sose lettem volna, vittek volna sírba anyámnak méhébõl.
20 Éltem napjainak nem kevés a száma? Vedd le rólam szemed, hadd örüljek egy kicsit,
21 Mielõtt elmegyek, s vissza nem térek a sötétség és az árnyék országából.
22 A sötétség honából, hol nincs semmi rend, hol a napvilág is fekete éjszaka.
R. Deliver me, O Lord, from eternal death in that awful day
* when the heavens and the earth shall be shaken, and Thou shalt come to judge the world by fire.
V. Quaking and dread take hold upon me, when I look for the coming of the trial and the wrath to come.
R. When the heavens and the earth shall be shaken.
V. That day is a day of wrath, of wasteness and desolation, a great day and exceeding bitter.
R. When Thou shalt come to judge the world by fire.
V. Dicsöség az Atyának, és a Fiúnak, * és a Szentlélek Istennek;
R. Deliver me, O Lord, from eternal death in that awful day, when the heavens and the earth shall be shaken, and Thou shalt come to judge the world by fire.
|
Reliqua omittuntur, nisi Laudes separandae sint.
|
Hagyd ki a többit, kiveve ha a hajnali imát máskor mondod el.
|
Oratio {Votive}
Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
V. Et ne nos indúcas in tentatiónem:
R. Sed líbera nos a malo.
V. A porta ínferi.
R. Erue, Dómine, ánimas eórum.
V. Requiéscant in pace.
R. Amen.
V. Dómine, exáudi oratiónem meam.
R. Et clamor meus ad te véniat.
secunda 'Domine, exaudi' omittitur
Orémus.
Fidelium, Deus, ómnium conditor et redemptor, animábus famulórum famularumque tuárum remissiónem cunctórum tríbue peccatórum: ut indulgéntiam, quam semper optavérunt, piis supplicatiónibus consequántur:
Qui vivis et regnas cum Deo Patre, in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
R. Amen.
|
Könyörgés {votív}
Mi Atyánk, ki vagy a mennyekben, Szenteltessék meg a te neved; Jöjjön el a te országod; Legyen meg a te akaratod, miképpen a mennyben, azonképpen itt a földön is. Mindennapi kenyerünket add meg nekünk ma; És bocsásd meg a mi vétkeinket,miképpen mi is megbocsátunk az ellenünk vétkezõknek;
V. És ne vígy minket kísértésbe,
R. De szabadíts meg a gonosztól!
V. From the gates of the grave.
R. Deliver their souls, O Lord!
V. May they rest in peace.
R. Ámen.
V. Hear my prayer, O Lord.
R. And let my cry come unto thee.
hagyd ki a második Uram hallgasd meg könyörgésemet
Könyörögjünk
O God, Who art thyself at once the Maker and the Redeemer of all thy faithful ones, grant unto the souls of thy servants and handmaids remission of all their sins, making of our entreaties unto our Great Father a mean whereby they may have that forgiveness which they have ever hoped for.
Ki élsz és uralkodol az Atyával és a Szentlélekkel együtt mindörökkön örökké.
R. Ámen.
|
V. Requiem aeternam dona eis Domine.
R. Et lux perpetua luceat eis.
V. Requiescant in pace.
R. Amen.
|
V. O Lord, grant them eternal rest.
R. And let the everlasting light shine upon them.
V. May they rest in peace.
R. Ámen.
|
|
Post Divinum officium |