Incipit
V. Deus ✝ in adiutórium meum inténde.
R. Dómine, ad adiuvándum me festína.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Alleluia.
|
Kezdet
V. Istenem, ✝ jöjj segítségemre.
R. Uram, segíts meg engemet.
V. Dicsöség az Atyának, és a Fiúnak, * és Szentlélek Istennek;
R. Miképpen kezdetben vala, most, * és mindörökkön örökke. Ámen
Alleluia
|
Hymnus
Rector potens verax Deus,
Qui témperas rerum vices,
Splendóre mane illúminas,
Et ígnibus merídiem:
Exstingue flammas lítium,
Aufer calorem nóxium,
Confer salútem córporum,
Verámque pacem córdium.
* Præsta, Páter piíssime,
Patríque compar Únice,
Cum Spíritu Paráclito
Regnans per omne sæculum.
Amen.
|
Hymnus
Igaz Isten, hatalmas Úr,
Ki az idôket forgatod,
A reggelt felragyogtatod
És lángoltatod a delet:
Oltsd el perpatvarok tüzét,
Vidd el a rossz hévségeket,
Egészséggel a testeket,
Békével áldd a szíveket!
* Engedd meg ezt, kegyes Atya,
S Atyának mása, egy Fia.
S te Szentlélek, vigasztaló,
Mindörökön uralkodó.
Ámen.
|
Psalmi {ex Psalterio secundum diem}
Ant. In Deo sperávi * non timébo quid fáciat mihi homo.
Psalmus 55 [1]
55:1 Miserére mei, Deus, quóniam conculcávit me homo: * tota die impúgnans tribulávit me.
55:2 Conculcavérunt me inimíci mei tota die: * quóniam multi bellántes advérsum me.
55:3 Ab altitúdine diéi timébo: * ego vero in te sperábo.
55:4 In Deo laudábo sermónes meos, in Deo sperávi: * non timébo quid fáciat mihi caro.
55:5 Tota die verba mea exsecrabántur: * advérsum me omnes cogitatiónes eórum in malum.
55:6 Inhabitábunt et abscóndent: * ipsi calcáneum meum observábunt.
55:7 Sicut sustinuérunt ánimam meam, pro níhilo salvos fácies illos: * in ira pópulos confrínges.
55:8 Deus, vitam meam annuntiávi tibi: * posuísti lácrimas meas in conspéctu tuo.
55:9 Sicut et in promissióne tua: * tunc converténtur inimíci mei retrórsum:
55:10 In quacúmque die invocávero te: * ecce, cognóvi, quóniam Deus meus es.
55:11 In Deo laudábo verbum, in Dómino laudábo sermónem: * in Deo sperávi, non timébo quid fáciat mihi homo.
55:12 In me sunt, Deus, vota tua, * quæ reddam, laudatiónes tibi.
55:13 Quóniam eripuísti ánimam meam de morte, et pedes meos de lapsu: * ut pláceam coram Deo in lúmine vivéntium.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
|
Zsoltárok {zsoltáros részbõl az adott napra}
Ant. Az Úrban bízom * nem félek, ember mit árthatna nekem
Zsoltár 55 [1]
55:1 Könyörûlj rajtam, Isten! mert összetipor engem az ember; * egész nap ostromolván, szorongat engem.
55:2 Tipornak engem ellenségeim egész nap; * mert sokan hadakoznak ellenem.
55:3 A nap magasságától félek; * mindazáltal én benned bízom.
55:4 Istenben dicsekszem az én beszédeimmel, Istenben bízom; * nem félek, bármit tegyen nekem a test.
55:5 Napestig káromolják szavaimat; * minden gondolatjok ellenem van gonoszra.
55:6 Lakást vesznek és elrejteznek; õk sarkamra vigyáznak. * De a mint várják az én lelkemet,
55:7 úgy ne szabadítsd meg õket semmiképen; * haragban összezúzod a népeket, Isten!
55:8 Az én életemet elbeszéltem neked; * könyhullatásomat szined elé tetted,
55:9 A mint meg is igérted. * Azért térnek hátra az én ellenségeim,
55:10 A mely nap segítségûl hílak téged, * ime én tapasztaltam, hogy Istenem vagy.
55:11 Istenben dicsekszem az igével, az Úrban dicsekszem a beszéddel; * Istenben bízom, nem félek, bármit tegyen nekem az ember.
55:12 Rajtam vannak, Isten, neked tett fogadásaim, * melyeket megadok a te dicséretedre;
55:13 Mert megmentetted lelkemet a haláltól, és lábaimat az eséstõl, * hogy kedves legyek Isten elõtt az élõk világosságában.
V. Dicsöség az Atyának, és a Fiúnak, * és Szentlélek Istennek;
R. Miképpen kezdetben vala, most, * és mindörökkön örökke. Ámen
|
Psalmus 56 [2]
56:1 Miserére mei, Deus, miserére mei: * quóniam in te confídit ánima mea.
56:2 Et in umbra alárum tuárum sperábo, * donec tránseat iníquitas.
56:3 Clamábo ad Deum altíssimum: * Deum qui benefécit mihi.
56:4 Misit de cælo, et liberávit me: * dedit in oppróbrium conculcántes me.
56:5 Misit Deus misericórdiam suam, et veritátem suam, * et erípuit ánimam meam de médio catulórum leónum: dormívi conturbátus.
56:6 Fílii hóminum dentes eórum arma et sagíttæ: * et lingua eórum gládius acútus.
56:7 Exaltáre super cælos, Deus, * et in omnem terram glória tua.
56:8 Láqueum paravérunt pédibus meis: * et incurvavérunt ánimam meam.
56:9 Fodérunt ante fáciem meam fóveam: * et incidérunt in eam.
56:10 Parátum cor meum, Deus, parátum cor meum: * cantábo, et psalmum dicam.
56:11 Exsúrge, glória mea, exsúrge, psaltérium et cíthara: * exsúrgam dilúculo.
56:12 Confitébor tibi in pópulis, Dómine: * et psalmum dicam tibi in géntibus:
56:13 Quóniam magnificáta est usque ad cælos misericórdia tua, * et usque ad nubes véritas tua.
56:14 Exaltáre super cælos, Deus: * et super omnem terram glória tua.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
|
Zsoltár 56 [2]
56:1 Könyörûlj rajtam, Isten! könyörûlj rajtam; * mert lelkem benned bízik;
56:2 és szárnyaid árnyékában bízom, * míg átvonúl a gonoszság.
56:3 Kiáltok a fölséges Istenhez, az Istenhez, * ki jót tesz velem.
56:4 Elküld mennybõl, és megszabadít engem, * gyalázatra adja az engem tapodókat;
56:5 Elküldi Isten az õ irgalmát és igazságát, * és kiragadja lelkemet az oroszlánok kölykei közõl, míg háborogva alszom;
56:6 Az emberek fiai közõl, kiknek fogai fegyverek * és nyilak, és nyelvök éles kard.
56:7 Magasztaltassál föl az egek fölött, Isten! * és a te dicsõséged az egész földön.
56:8 Tõrt vetettek lábaimnak, * és megalázták lelkemet;
59:9 Vermet ástak szemem elõtt, * és beestek abba.
56:10 Kész az én szivem, Isten! kész az én szivem * énekelni, és dicséretet mondani.
56:11 Serkenj föl, dicsõségem! serkenj föl, * zsoltárom és hárfám! Fölkelek korán reggel;
56:12 Hálát adok neked, Uram! a népek között, * és dicséretet mondok neked a nemzetek között;
56:13 Mert magasztos az égig a te irgalmad, * és a felhõkig a te igazságod.
56:14 Magasztaltassál föl az egek fölött, Isten! * és a te dicsõséged az egész földön.
V. Dicsöség az Atyának, és a Fiúnak, * és Szentlélek Istennek;
R. Miképpen kezdetben vala, most, * és mindörökkön örökke. Ámen
|
Psalmus 57 [3]
57:1 Si vere útique iustítiam loquímini: * recta iudicáte, fílii hóminum.
57:2 Étenim in corde iniquitátes operámini: * in terra iniustítias manus vestræ concínnant.
57:3 Alienáti sunt peccatóres a vulva, erravérunt ab útero: * locúti sunt falsa.
57:4 Furor illis secúndum similitúdinem serpéntis: * sicut áspidis surdæ, et obturántis aures suas,
57:5 Quæ non exáudiet vocem incantántium: * et venéfici incantántis sapiénter.
57:6 Deus cónteret dentes eórum in ore ipsórum: * molas leónum confrínget Dóminus.
57:7 Ad níhilum devénient tamquam aqua decúrrens: * inténdit arcum suum donec infirméntur.
57:8 Sicut cera, quæ fluit, auferéntur: * supercécidit ignis, et non vidérunt solem.
57:9 Priúsquam intellígerent spinæ vestræ rhamnum: * sicut vivéntes, sic in ira absórbet eos.
57:10 Lætábitur iustus cum víderit vindíctam: * manus suas lavábit in sánguine peccatóris.
57:11 Et dicet homo: Si útique est fructus iusto: * útique est Deus iúdicans eos in terra.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. In Deo sperávi * non timébo quid fáciat mihi homo.
|
Ant. Az Úrban bízom * nem félek, ember mit árthatna nekem
|
Capitulum Responsorium Versus {Per Annum}
Rom 13:8
Nemini quidquam debeatis, nisi ut invicem diligatis: qui enim diligit proximum, legem implevit.
R. Deo grátias.
R.br. Benedicam Dominum * In omni tempore.
R. Benedicam Dominum * In omni tempore.
V. Semper laus eius in ore meo.
R. In omni tempore.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Benedicam Dominum * In omni tempore.
V. Dominus regit me et nihil mihi deerit.
R. In loco pascuae ibi me collocavit.
|
Olvasmány, Válaszos ének, Vers {évközi}
Rom 13:8
Ne tartozzatok senkinek semmivel, csak kölcsönös szeretettel, mert aki embertársát szereti, a többi törvényt is megtartja.
R. Istennek legyen hála.
R.br. Áldjuk az Urat * minden idõben
R. Áldjuk az Urat * minden idõben
V. Legyen dícsérete mindig a szánkon
R. Minden idõben
V. Dicsöség az Atyának, és a Fiúnak, * és a Szentlélek Istennek;
R. Áldjuk az Urat * minden idõben
V. Az Úr az én pásztorom, nem szenvedek hiányt
R. zöldellõ réteken legeltet.
|
Oratio {ex Proprio de Tempore}
V. Dómine, exáudi oratiónem meam.
R. Et clamor meus ad te véniat.
Orémus
Pateant aures misericordiae tuae, Domine, precibus supplicantium: et ut petentibus desiderata concedas, fac eos, quae tibi sunt placita, postulare.
Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Filium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
R. Amen.
|
Könyörgés {az idõszaki részbõl}
V. Uram hallgasd meg könyörgésemet
R. És kiáltásom jusson elõdbe
Könyörögjünk
Let thy merciful ears, O Lord, be open to the prayers of thy humble servants; and, that they may obtain their petitions, make them to ask such things as shall please thee.
A mi Urunk Jézus Krisztus a te Fiad által, aki veled él és uralkodik a Szentlélekkel együtt Isten mindörökkön örökké.
R. Ámen.
|
Conclusio
V. Dómine, exáudi oratiónem meam.
R. Et clamor meus ad te véniat.
V. Benedicámus Dómino.
R. Deo grátias.
V. Fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace.
R. Amen.
|
Befejezés
V. Uram hallgasd meg könyörgésemet
R. És kiáltásom jusson elõdbe
V. Áldjuk az Urat
R. Istennek legyen hála
V. A megholt hívek lelkei Isten irgalmasságából nyugodjanak békességben.
R. Ámen.
|